தமஸ்கு ஒரு குவியலாகிறது

ஒரு மலைக் கிராமத்தில் ஒலிவ அறுவடைக்குப் பிறகு, பறிப்பவர்கள் நீண்ட கம்புகளால் கிளைகளை அடித்து, நிறைந்த மூட்டைகளைச் சுமந்துகொண்டு போய்விட்டார்கள். மறுநாள் மரங்களுக்குக் கீழே நடந்தால், எந்தக் கம்பும் எட்ட முடியாத உச்சியில் இன்னும் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் இரண்டு மூன்று ஒலிவப்பழங்களைக் காணலாம். அந்தச் சித்திரமே ஏசாயா 17-ன் மையம். யூதாவுக்கு விரோதமாகக் கைகோர்த்த தமஸ்குவும் இஸ்ரவேலும், அந்தப் பகுதியையே மாற்றியமைக்கும் அளவுக்குப் பலமாகத் தோன்றினார்கள். இரண்டுமே ஒலிவமரங்களைப்போல அடிக்கப்பட்டு, மரத்தின் உச்சியில் ஒருசில பழங்களை மட்டுமே விட்டுவைக்கும் என்று ஏசாயா சொல்லுகிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஏசாயா 7-ல் நாம் சந்தித்த சீரிய-எப்பிராயீம் நெருக்கடியின் இரண்டு வடக்குக் கூட்டாளிகளோடு ஏசாயா இப்போது பேசுகிறார்: யூதாவைத் தங்கள் அசீரிய-எதிர்ப்புக் கூட்டணிக்குள் கட்டாயப்படுத்த முயன்ற தமஸ்குவின் ரேத்சீனும் இஸ்ரவேலின் பெக்காவும். அவர்களுடைய கூட்டணியே அவர்களுடைய பொதுவான வீழ்ச்சியாகிறது. இந்த அதிகாரம் விரிவடையவும் செய்கிறது: பல ஜாதிகளின் இரைச்சல் கடலைப்போல மோதுகிறது; தேவன் ஒரே இரவில் அவற்றைக் கடிந்துகொள்கிறார்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தமஸ்குவும் வடக்கு ராஜ்யமும் சேர்ந்தே அழிவதை அறிவிப்பது; தன் கன்மலையாயிருந்த தேவனை இஸ்ரவேல் மறந்ததை அம்பலப்படுத்துவது; தேவனுடைய மக்களைக் கொள்ளையிடும் ஜாதிகள் விடியும் முன்னே பதரைப்போல மறைந்துபோகும் என்று வாக்களிப்பது.

• 17:1–3 — தமஸ்கு நகரமாயிருப்பது ஒழிந்து, இடிந்த குவியலாகும்; அதன் ஊர்கள் மந்தைகளுக்கு விடப்படும். எப்பிராயீமிலிருந்தும் (இஸ்ரவேலிலிருந்தும்) அரண் மறைந்துபோகும்; அராமில் மீதியாயிருப்பது இஸ்ரவேலின் மகிமையின் கதியையே பகிர்ந்துகொள்ளும்.
• 17:4–6 — யாக்கோபின் மகிமை குறைந்துபோகிறது, அவனுடைய உடல் இளைத்துப்போகிறது. அது அறுப்பவர்கள் போனபின் உள்ள வயலைப்போல, அல்லது அடிக்கப்பட்ட பின் உள்ள ஒலிவமரத்தைப்போல இருக்கும்: உச்சியில் இரண்டு மூன்று பழங்கள், வெளிக்கிளைகளில் நான்கைந்து.
• 17:7–11 — அந்நாளில் மக்கள் தங்கள் சொந்தக் கைகள் செய்த பலிபீடங்களையும் சிலைக்கம்பங்களையும் அல்ல, தங்களை உண்டாக்கினவரை நோக்கிப் பார்ப்பார்கள். தங்கள் இரட்சிப்பின் தேவனை மறந்து, அந்நிய தேவர்களுக்காக இன்பமான நாற்றுகளை நட்டதால், அவர்களுடைய பலத்த பட்டணங்கள் கைவிடப்படும்; துக்கத்தின் நாளில் அறுவடை பொய்த்துப்போகும்.
• 17:12–14 — ஜாதிகளின் கொந்தளிப்பு பெருவெள்ளத்தைப்போல இரைகிறது. ஆனால் தேவன் அவற்றைக் கடிந்துகொள்கிறார்; அவை மலைகளின்மேலுள்ள பதரைப்போலவும், புயலுக்கு முன்னுள்ள புழுதியைப்போலவும் ஓடுகின்றன: மாலையில் திகில், விடியும் முன் மறைவு. தேவனுடைய மக்களைக் கொள்ளையிடுகிறவர்களின் பங்கு இதுவே.

முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 17:7  ·  அதனால் என்ன: யூதாவைப் பயமுறுத்திய கூட்டணி சில ஆண்டுகளுக்குள் மறைந்துபோனது. ஏசாயாவின் கருத்து அரசியல் சார்ந்தது மட்டுமல்ல: தங்கள் இரட்சிப்பின் கன்மலையை மறக்கிறவர்கள், அருகில் உறுதியாகத் தோன்றும் எதையும் நம்புவார்கள்; அது அவர்களைக் கைவிடும். கடைசியில் 'தங்களை உண்டாக்கினவரை நோக்கிப் பார்க்கும்' சிறு மீதியானவர்களே இந்த அதிகாரத்தில் உண்மையில் தப்பிப்பிழைப்பவர்கள்.