உடன்பிறந்தவர்கள் எதற்காகவும் சண்டையிடலாம் — முன் இருக்கை, கடைசி இனிப்புத் துண்டு, அம்மா யாரை அதிகம் நேசிக்கிறாள் என்று. சில நேரங்களில் போட்டி மிக முன்னதாகவே தொடங்குவதால், பிறப்பதற்கு முன்பே அது தொடங்கிவிட்டது என்று பெற்றோர் வேடிக்கையாகச் சொல்வார்கள். யாக்கோபையும் ஏசாவையும் பற்றி ஆதியாகமம் சரியாக அதைத்தான் சொல்கிறது: பிறப்பதற்கு முன்பே அவர்கள் ரெபெக்காளுக்குள் சண்டையிடுகிறார்கள்; இரண்டாவது இரட்டை முதலாவதின் குதிகாலைப் பிடித்துக்கொண்டு வெளியே வருகிறான். அது ஒரே நேரத்தில் வேடிக்கையாகவும் வேதனையாகவும் இருக்கிறது. ஆனால் போட்டி தொடங்கும் முன், அதிகாரம் ஒரு வாழ்க்கையை நிறைவுசெய்ய நிற்கிறது: வாக்குறுதியின் மனிதனாகிய ஆபிரகாம் நல்ல முதிர்வயதில் பூரண ஆயுசுள்ளவனாக மரிக்கிறான்; பிரிந்திருந்த அவனுடைய இரண்டு மகன்களும் அவன் கல்லறையருகே ஒன்றாக நிற்கிறார்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இன்னும் மூன்றாம் பகுதியில், கதை ஆபிரகாமிடமிருந்து அவன் வாரிசுகளுக்கு நகர்கிறது. அதிகாரம் மற்ற கிளைகளை — கேத்தூராளின் மகன்கள், இஸ்மவேலின் பன்னிரண்டு பிரபுக்கள் — ஒழுங்குபடுத்திவிட்டு, வாக்குறுதியைச் சுமக்கும் வம்சத்தின் மேல் கவனம் செலுத்துகிறது. மீண்டும் ஒருமுறை எதிர்பார்க்கப்பட்ட வரிசை தலைகீழாகிறது: மூத்தவன் இளையவனைச் சேவிப்பான் என்று தேவன் சொல்கிறார். ஆதியாகமத்தில் கிருபை திரும்பத் திரும்ப எதிர்பாராதவனையே தெரிந்தெடுக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஆபிரகாமின் வாழ்க்கையை நிறைவுசெய்வது, அவனுடைய மற்ற சந்ததிகளைக் கணக்கில் கொள்வது, யாக்கோபு–ஏசா போட்டியை அறிமுகப்படுத்துவது — பிறப்பு வரிசையாலோ தகுதியாலோ அல்ல, தேவனுடைய தெரிந்தெடுப்பால் வாக்குறுதி கடந்து செல்கிறது என்று காட்டுவது.
- 25:1–6 — கேத்தூராள் மூலம் ஆபிரகாமுக்கு மேலும் மகன்கள் பிறக்கிறார்கள், அவர்களில் மீதியானும் ஒருவன். அவர்களுக்கு அன்பளிப்புகளைக் கொடுத்து கிழக்கே அனுப்பிவிட்டு, தனக்குள்ள எல்லாவற்றையும் வாக்குறுதியின் மகனாகிய ஈசாக்குக்கு விட்டுச் செல்கிறான்.
- 25:7–11 — ஆபிரகாம் 175 வயதில் மரிக்கிறான்; ஈசாக்கும் இஸ்மவேலும் சேர்ந்து அவனை மக்பேலா குகையில் சாராளுக்கு அருகே அடக்கம் செய்கிறார்கள். அவன் மரணத்துக்குப் பின் தேவன் ஈசாக்கை ஆசீர்வதிக்கிறார்.
- 25:12–18 — இஸ்மவேலின் வம்சம் பட்டியலிடப்படுகிறது — தேவன் ஆகாருக்கு வாக்களித்தபடியே பன்னிரண்டு கோத்திரத் தலைவர்கள் — 137 வயதில் அவன் மரித்தது பதிவுசெய்யப்படுகிறது. முக்கியக் கதை முன்னே நகர்ந்தாலும், அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி கனம்பண்ணப்படுகிறது.
- 25:19–26 — ஈசாக்கு ஜெபிக்கும் வரை ரெபெக்காள் இருபது ஆண்டுகள் பிள்ளையில்லாமல் இருக்கிறாள். இரட்டையர் அவளுக்குள் போராடுகிறார்கள்; அவள் கர்ப்பத்தில் இரண்டு ஜாதிகள் இருக்கின்றன, மூத்தவன் இளையவனைச் சேவிப்பான் என்று தேவன் அவளிடம் சொல்கிறார். ஏசா சிவப்பாகவும் ரோமம் நிறைந்தவனாகவும் பிறக்கிறான்; யாக்கோபு அவன் குதிகாலைப் பிடித்துக்கொண்டு வெளியே வருகிறான்.
- 25:27–34 — ஏசா ஈசாக்கால் நேசிக்கப்படும் வேட்டைக்காரனாக வளர்கிறான்; யாக்கோபு ரெபெக்காளால் நேசிக்கப்படும், கூடாரங்களில் வாசம்பண்ணும் அமைதியானவன். மிகுந்த பசியுடன் இருந்த ஏசா சிவப்புக் கூழுக்காகத் தன் சேஷ்டபுத்திர உரிமையை யாக்கோபுக்கு விற்கிறான் — அவன் அதை அற்பமாக எண்ணினான் என்று கதைசொல்லி குறிப்பிடுகிறார்.
முக்கிய வசனம்: ஆதியாகமம் 25:23 · அதனால் என்ன: இங்கே இரண்டு எச்சரிக்கைகள் அருகருகே உள்ளன. பிள்ளைகளிடையே பாரபட்சம் காட்டும் பெற்றோர் வாழ்நாள் முழுவதும் நீடிக்கும் காயங்களை விதைக்கிறார்கள். உடனடிப் பசிக்காக நீடித்த மதிப்புள்ள ஒன்றை ஒருவர் விற்றுவிட முடியும். இரட்டையரில் எவரும் போற்றத்தக்கவராகத் தெரியவில்லை — இதனால் வாக்குறுதி யாருடைய தகுதியின் மேலும் அல்ல, தேவனுடைய தெரிந்தெடுப்பின் மேலேயே நிற்கிறது என்பது இன்னும் தெளிவாகிறது.