ஒருகாலத்தில் எல்லாவற்றையும் பகிர்ந்துகொண்ட இரண்டு குடும்பங்கள் ஒரே முற்றத்துக்குள் அடங்காத அளவுக்குப் பெரிதாகிவிடும் தருணம் பெரும்பாலான குடும்பங்களுக்குத் தெரியும். யாரும் பயங்கரமான எதையும் செய்யவில்லை; இடம் போதவில்லை, அவ்வளவுதான் — வேலைக்காரர்களுக்கிடையிலான சின்னச் சண்டைகள் ஒரு போரைப் போலத் தோன்றத் தொடங்குகின்றன. ஆபிராமுக்கும் அவன் சகோதரனின் மகன் லோத்துக்கும் ஆதியாகமம் 13 அந்தத் தருணம். எகிப்தில் நடந்த அவமானத்திலிருந்து திரும்பி, முன்பைவிடச் செல்வந்தர்களாக இருக்கிறார்கள்; அவர்களுடைய மேய்ப்பர்கள் தண்ணீருக்காகவும் புல்லுக்காகவும் சண்டையிடுகிறார்கள். குலத்தின் மூத்தவருக்கு எதிர்பாராத ஒன்றை ஆபிராம் செய்கிறான்: இளையவனை முதலில் தெரிந்தெடுக்க விடுகிறான்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆதியாகமம் 12இன் வாக்குறுதி தேசமும் ஒரு ஜனமும். இங்கே தேசம் பற்றிய கேள்வி உடனடியாகச் சோதிக்கப்படுகிறது. லோத்து கண்ணால் பார்த்துத் தெரிந்தெடுக்கிறான் — நன்கு நீர்பாய்ச்சப்பட்ட யோர்தான் சமவெளியை — மெல்ல மெல்ல சோதோமை நோக்கி நகர்கிறான். கரடுமுரடான மலைநாட்டுடன் விடப்பட்ட ஆபிராமிடம், எல்லாத் திசைகளிலும் பார்க்கும்படி தேவன் சொல்கிறார்: இவை எல்லாம் அவன் சந்ததிக்குச் சொந்தமாகும். கதை வாக்குறுதியை ஒரே வம்சத்தின் மீது சுருக்கத் தொடங்குகிறது; மீண்டும் மீண்டும் வரப்போகும் ஒரு வடிவத்தையும் கற்பிக்கிறது: வாக்குறுதி பறித்துக்கொள்ளப்படுவதில்லை, பெற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: லோத்தை வாக்குறுதியின் வம்சத்திலிருந்து பிரிப்பது; நல்லதாகத் தோன்றுவதைக் கொண்டு தெரிந்தெடுப்பதையும் தேவன் சொன்னதை நம்புவதையும் வேறுபடுத்திக் காட்டுவது; குடும்பம் சமாதானத்துக்கு இடம் கொடுத்த பின் தேச வாக்குறுதியைப் புதுப்பிப்பது.
- 13:1–4 — ஆபிராம் லோத்துடன் எகிப்திலிருந்து வருகிறான் — கால்நடைகளிலும் வெள்ளியிலும் பொன்னிலும் செல்வந்தனாக — பெத்தேலுக்கு அருகே தான் கட்டிய பலிபீடத்துக்குத் திரும்புகிறான். எகிப்தில் தோல்வியடைந்த பின், கடைசியாகக் கர்த்தருடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொண்ட இடத்துக்கே மீண்டும் செல்கிறான்.
- 13:5–13 — இரண்டு கூடாரங்களின் மேய்ப்பர்களுக்கிடையே சண்டைகள் மூளுகின்றன. குடும்பம் எதிரிகளாவதை ஆபிராம் அனுமதிக்க மறுத்து, தேசத்தில் முதல் தெரிவை லோத்துக்குக் கொடுக்கிறான். 'கர்த்தருடைய தோட்டத்தைப் போல' செழிப்பான யோர்தான் சமவெளியை லோத்து பார்த்து, அதை எடுத்துக்கொள்கிறான் — சோதோமை நோக்கித் தன் கூடாரங்களைப் போடுகிறான்; அதன் மக்கள் மிகவும் பொல்லாதவர்கள் என்று கதைசொல்லி குறிப்பிடுகிறார்.
- 13:14–18 — லோத்து பிரிந்து சென்ற பின்புதான் தேவன் மீண்டும் பேசுகிறார்: வடக்கேயும் தெற்கேயும் கிழக்கேயும் மேற்கேயும் பார்; தேசத்தின் நீளமும் அகலமுமாக நடந்து திரி; உன் சந்ததி பூமியின் தூளைப் போல எண்ண முடியாததாயிருக்கும். ஆபிராம் எப்ரோனில் குடியேறி, தன் வழக்கப்படியே இன்னொரு பலிபீடத்தைக் கட்டுகிறான்.
முக்கிய வசனம்: ஆதியாகமம் 13:8 · அதனால் என்ன: சமாதானத்தைக் காக்க ஆபிராம் வெளிப்படையான அனுகூலத்தை விட்டுக்கொடுக்கிறான்; முக்கியமான எதையும் இழப்பதில்லை. லோத்து பார்வைக்குச் சிறந்ததாகத் தோன்றுவதை எடுத்துக்கொண்டு, அடியடியாக அழிவை நோக்கி நடக்கிறான். நம்முடைய மோசமான தெரிவுகளில் பெரும்பாலானவை நாடகத்தனமான பாவங்கள் அல்ல; பசுமையாகத் தோன்றுவதை நோக்கிய மெதுவான சறுக்கல்களே. நாம் உண்மையில் எதைக் கொண்டு வழிநடத்தப்படுகிறோம் என்று இந்த அதிகாரம் கேட்கிறது.