ఒకప్పుడు అన్నీ పంచుకున్న రెండు కుటుంబాలు ఒకే వాకిలికి పెద్దవైపోయే ఆ క్షణం చాలా కుటుంబాలకు తెలుసు. ఎవరూ ఘోరమైనదేమీ చేయలేదు; కేవలం చోటు సరిపోదు, సేవకుల మధ్య చిన్న గొడవలు యుద్ధంలా అనిపించడం మొదలవుతుంది. అబ్రాముకు, అతని సోదరుని కుమారుడైన లోతుకు ఆదికాండము 13 సరిగ్గా అలాంటి క్షణం. ఐగుప్తులో జరిగిన అవమానం నుండి, మునుపటికంటే ధనవంతులై తిరిగివచ్చాక, వారి పశువుల కాపరులు నీటి కోసం, గడ్డి కోసం గొడవపడుతున్నారు. వంశంలో పెద్దవాడైన అబ్రాము ఆశ్చర్యకరమైన పని చేస్తాడు: చిన్నవాడిని ముందుగా ఎంచుకోనిస్తాడు.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఆదికాండము 12 నాటి వాగ్దానం ఒక దేశం, ఒక జనం. ఇక్కడ దేశం అనే ప్రశ్న దాదాపు వెంటనే పరీక్షకు వస్తుంది. లోతు కంటికి కనిపించేదాన్ని బట్టి ఎంచుకుంటాడు — నీళ్లు సమృద్ధిగా ఉన్న యొర్దాను మైదానం — మెల్లగా సొదొమ వైపు జారిపోతాడు. కఠినమైన కొండ ప్రాంతం మిగిలిన అబ్రాముతో దేవుడు అన్ని దిక్కులకూ చూడమంటాడు: అదంతా అతని సంతానానిదవుతుంది. కథ వాగ్దానాన్ని ఒకే వంశం మీదికి కుదించడం మొదలుపెడుతుంది, తాను మళ్లీ మళ్లీ పునరావృతం చేయబోయే నమూనాను నేర్పుతుంది: వాగ్దానాన్ని అందుకుంటారు, లాక్కోరు.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: లోతును వాగ్దాన వంశం నుండి వేరుచేయడానికి, బాగా కనిపించేదాన్ని బట్టి ఎంచుకోవడాన్ని దేవుడు చెప్పినదాన్ని నమ్మడంతో పోల్చి చూపడానికి, కుటుంబం శాంతికోసం చోటిచ్చిన తర్వాత దేశ వాగ్దానాన్ని నూతనపరచడానికి.
- 13:1–4 — అబ్రాము లోతుతో కలిసి ఐగుప్తు నుండి బయలుదేరి వస్తాడు; పశువులతో, వెండి బంగారాలతో ధనవంతుడై, బేతేలు దగ్గర తాను కట్టిన బలిపీఠానికి తిరిగివస్తాడు. ఐగుప్తులో విఫలమైన తర్వాత, చివరిసారిగా యెహోవా నామమున ప్రార్థించిన స్థలానికే అతను తిరిగివెళ్తాడు.
- 13:5–13 — రెండు గుడారాల కాపరుల మధ్య గొడవలు మొదలవుతాయి. కుటుంబం శత్రువులుగా మారడానికి అబ్రాము ఒప్పుకోడు; దేశంలో ముందుగా ఎంచుకునే అవకాశాన్ని లోతుకు ఇస్తాడు. లోతు 'యెహోవా తోటవలె' పచ్చగా ఉన్న యొర్దాను మైదానాన్ని చూసి దాన్ని తీసుకుంటాడు — సొదొమ వైపు తన గుడారాలు వేస్తాడు; ఆ పట్టణ ప్రజలు ఘోరమైన దుష్టులని కథకుడు ముందే హెచ్చరిస్తాడు.
- 13:14–18 — లోతు వెళ్లిపోయిన తర్వాతే దేవుడు మళ్లీ మాట్లాడతాడు: ఉత్తరం, దక్షిణం, తూర్పు, పడమర చూడు; దాని పొడవునా వెడల్పునా నడువు; నీ సంతానం ధూళివలె లెక్కింపలేనిదవుతుంది. అబ్రాము హెబ్రోనులో స్థిరపడి, తన స్వభావం ప్రకారం, మరో బలిపీఠాన్ని కడతాడు.
ముఖ్య వచనం: ఆదికాండము 13:8 · కాబట్టి ఏమిటి: శాంతి కోసం అబ్రాము స్పష్టమైన ప్రయోజనాన్ని వదులుకుంటాడు, నిజంగా ముఖ్యమైనదేదీ కోల్పోడు. లోతు బాగా కనిపించేదాన్ని ఎంచుకుని, అడుగడుగునా వినాశనం వైపు నడుస్తాడు. మన చెడ్డ ఎంపికల్లో చాలావరకు నాటకీయమైన పాపాలు కావు; పచ్చగా కనిపించేదాని వైపు నెమ్మదిగా జారిపోవడమే. మనం నిజంగా దేన్ని బట్టి దిశ నిర్ణయించుకుంటున్నామని ఈ అధ్యాయం అడుగుతుంది.