அடைக்கப்பட்ட வாசலும் உண்மையுள்ள ஆசாரியர்களும்

ஓர் ஊழல் வெளிப்பட்ட பின், ஒரு நிறுவனம் முதலில் செய்வது சாவிகளை யார் வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை மாற்றுவதுதான். மேட்ச் பிக்ஸிங் வழக்கில் சிக்கிய ஒரு கிரிக்கெட் வாரியம், உடைமாற்றும் அறைக்குள் யார் நுழையலாம் என்ற விதிகளை மாற்றி எழுதுகிறது; மோசடி செய்யப்பட்ட ஒரு வங்கி எல்லா அனுமதிச்சீட்டுகளையும் புதிதாக வழங்குகிறது. எசேக்கியேல் 44-க்கு அந்த உணர்வு இருக்கிறது. தவறான ஆட்கள் பரிசுத்த இடங்களுக்குள் அனுமதிக்கப்பட்டதாலும், பொறுப்பில் இருந்தவர்கள் கண்டும் காணாமல் இருந்ததாலும்தான் பழைய ஆலயம் ஓரளவு விழுந்தது என்று நாற்பது அதிகாரங்களாக எசேக்கியேல் வலியுறுத்தியிருக்கிறார். இப்போது, புதிய வீட்டின் தரிசனத்தில், கதவுகள் மறுஒதுக்கீடு செய்யப்படுகின்றன: ஒரு வாசல் என்றென்றைக்கும் அடைக்கப்படுகிறது, சில பணியாளர்கள் வாசல்காவலுக்கு மாற்றப்படுகிறார்கள், உண்மையாய் நிலைத்திருந்தவர்களுக்குப் பலிபீடம் கொடுக்கப்படுகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி; இஸ்ரவேலின் கதை அதன் மிகத் தாழ்ந்த நிலையில் — அதற்கு எசேக்கியேலின் பதில். 8–11 அதிகாரங்கள் தீட்டுப்பட்ட ஆலயத்தை விட்டு மகிமை நீங்குவதைக் காட்டின; 43-ஆம் அதிகாரம் அது திரும்பி வருவதைக் காட்டியது. அது நிலைத்திருக்க என்ன மாற வேண்டும் என்று 44-ஆம் அதிகாரம் கேட்கிறது. பதில், அமைப்புக்குள்ளேயே கட்டப்பட்ட பரிசுத்தம்: யார் சமீபிக்கலாம், யார் எங்கே ஊழியம் செய்வது, ஆசாரியர்கள் எப்படி வாழ்வது. பின்பு புதிய ஏற்பாடு இந்த முழுக் கேள்வியையும் வேறிடத்துக்கு மாற்றுகிறது — எபிரெயர் ஒரே பிரதான ஆசாரியரைப் பற்றிப் பேசுகிறது; வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் பரிசுத்த நகரத்தில் ஆலயமே இல்லை.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மகிமையின் திரும்புதலை ஆராதனைக்கான ஒரு செயல்முறை ஒழுங்காக மாற்றுவது — பழைய ஆலயத்தை வீழ்த்திய தோல்விகளுக்கு எதிராகப் பரிசுத்த இடங்களைக் காப்பது; தேவனையே தங்கள் ஒரே சுதந்தரமாகக் கொண்ட ஓர் ஆசாரியத்துவத்தை வரையறுப்பது.

• 44:1–3 — எசேக்கியேல் வெளிக் கிழக்கு வாசலுக்குத் திரும்பக் கொண்டுவரப்பட்டு, அது அடைக்கப்பட்டிருப்பதைக் காண்கிறார். கர்த்தருடைய மகிமை அதன் வழியாக நுழைந்ததால், வேறு ஒருவரும் அதன் வழியாக நடக்கக்கூடாது; அதிபதி மட்டுமே கர்த்தருடைய சந்நிதியில் சாப்பிட அதன் மண்டபத்தில் உட்காரலாம்; அவன் முன்மண்டபத்தின் வழியாக வந்து போக வேண்டும்.
• 44:4–9 — மீண்டும் ஆலயத்துக்கு முன்பாக, மகிமை வீட்டை நிரப்பும்போது எசேக்கியேல் முகங்குப்புற விழுகிறார். குற்றச்சாட்டு நேரடியானது: உடன்படிக்கைக்குச் சொந்தமில்லாத, 'இருதயத்திலும் மாம்சத்திலும் விருத்தசேதனமில்லாத' அந்நியரைப் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் ஊழியம் செய்ய இஸ்ரவேல் அனுமதித்தது. அது முடிவுக்கு வர வேண்டும்.
• 44:10–14 — விக்கிரகங்களைப் பின்பற்றி வழிவிலகிய லேவியர் வெளியேற்றப்படுவதில்லை, பதவி இறக்கப்படுகிறார்கள். அவர்கள் வாசல்களைக் காத்து, பலிகளை வெட்டி, ஜனங்களுக்குச் சேவை செய்வார்கள் — ஆனால் மகா பரிசுத்தமானவைகளைச் சமீபிக்கக்கூடாது. தாங்கள் செய்ததன் வெட்கத்தை அவர்கள் சுமக்கிறார்கள்.
• 44:15–27 — இஸ்ரவேல் வழிவிலகியபோது பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் காவலைக் காத்துவந்த சாதோக்கின் புத்திரர் மட்டுமே பலிபீடத்தைச் சமீபிக்கிறார்கள். அவர்களுக்கான விதிகள் தொடர்கின்றன: உட்பிராகாரத்தில் கம்பளி அல்ல, சணல்நூல் வஸ்திரம்; கத்தரிக்கப்பட்ட தலைமுடி; ஊழியத்துக்கு முன் திராட்சரசம் இல்லை; விவாகத்தின்மேல் வரம்புகள்; பரிசுத்தமானதுக்கும் பொதுவானதுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டைப் போதிப்பது, வழக்குகளை நியாயந்தீர்ப்பது, பண்டிகைகளை ஆசரிப்பது, மரணத்தைச் சுற்றிய கவனம்.
• 44:28–31 — அவர்களுடைய சுதந்தரம் நிலம் அல்ல: கர்த்தரே அவர்களுடைய சுதந்தரம். ஜனங்கள் கொண்டுவரும் காணிக்கைகளாலும் முதற்பலன்களாலும் அவர்கள் வாழ்கிறார்கள்; தானாகச் செத்ததையோ மிருகங்களால் பீறுண்டதையோ அவர்கள் சாப்பிடக்கூடாது.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 44:28  ·  அதனால் என்ன: தோல்வி தீங்கற்றது என்று எசேக்கியேல் பாசாங்கு செய்வதில்லை: ஜனங்களை வழிவிலகச் செய்தவர்கள், இன்னும் ஓர் இடம் கொடுக்கப்பட்டாலும், தங்கள் பதவியை இழக்கிறார்கள். மிக அதிகமாகக் கனம்பண்ணப்படும் பொறுப்போ எந்தச் சொத்தும் இல்லாமல் வருகிறது. ஒரு தலைவர் தோல்வியடைந்த பின் இன்றைய சமூகங்களும் அதே கேள்விகளைச் சந்திக்கின்றன — மீட்டெடுப்பதா, நீக்குவதா, யாரை நம்புவது. இந்த அதிகாரம் இரக்கத்தையும் விளைவையும் ஒன்றாகப் பிடித்துக்கொண்டு, கனத்தை தேவனையன்றி வேறொன்றும் இல்லாதிருப்பதோடு இணைக்கிறது.