பரிசுத்தமானதுக்கும் பொதுவானதுக்கும் இடையே ஒரு மதில்

ஓர் இந்திய நகரத்தின் ஏறக்குறைய எந்தத் தெருவில் நடந்தாலும் சுற்றுச்சுவர்களைக் காண்பீர்கள்: ஒரு வாசல், ஒரு சிறிய முற்றம், பின்பு வீடு. அந்தச் சுவர் பொதுவாகப் பகைமையானதல்ல. சாலையின் இரைச்சலும் தூசியும் எங்கே நிற்கிறது, குடும்பத்தின் வாழ்க்கை எங்கே தொடங்குகிறது என்பதை அது வெறுமனே குறிக்கிறது; உள்ளே வரும் ஒவ்வொருவரும் தங்களை மாற்றிக்கொள்கிறார்கள் — செருப்பைக் கழற்றி, குரலைத் தாழ்த்தி. எசேக்கியேலின் ஆலயத் திட்டம் இப்படிப்பட்ட வாசற்படிகளால் நிறைந்திருக்கிறது; 42-ஆம் அதிகாரம் அவற்றை நிறைவுசெய்கிறது. ஜனங்களிடம் வெளியே போகும் முன் ஆசாரியர்கள் தங்கள் பரிசுத்த வஸ்திரங்களை விட்டுச்செல்லும் அறைகளை அது காட்டுகிறது; பின்பு வழிகாட்டி முழு வளாகத்தின் வெளிப்புறமாக நடந்து, ஒரு மிகப் பெரிய சதுர மதிலை அளக்கிறார்; அதன் நோக்கத்தை உரை எளிய வார்த்தைகளில் சொல்கிறது: பரிசுத்தமானதைப் பொதுவானதிலிருந்து பிரிப்பது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி; எசேக்கியேல் 40–48-ன் ஆலயத் தரிசனத்தில். தேவப்பிரசன்னம் நீங்கிப்போகும்வரை யூதா பரிசுத்தமானதுக்கும் பொதுவானதுக்கும் இடையிலான கோட்டை மங்கச்செய்தது என்பதே தொடக்கம் முதல் எசேக்கியேலின் நோயறிதல் (அதிகாரங்கள் 8–11). இந்த அதிகாரம் அந்தக் கோட்டைக் கட்டடக்கலைக்குள்ளேயே மீண்டும் கட்டுகிறது. இந்த வேறுபாடே லேவியராகமம் 10:10-க்குப் பின்னோக்கிச் செல்கிறது; அங்கே அதைப் போதிக்கும்படி ஆசாரியர்களுக்குக் கட்டளையிடப்படுகிறது; புதிய ஏற்பாட்டில் அந்தக் கோடு ஒரு கட்டடத்தைச் சுற்றி அல்ல, ஒரு ஜனத்தைச் சுற்றி மீண்டும் வரையப்படுகிறது (1 பேதுரு 2:5, 9).

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஆசாரியர்களின் அறைகளாலும் வெளிமதிலாலும் ஆலயத்தின் அமைப்பை நிறைவுசெய்வது; பரிசுத்தமானது காக்கப்படும்படியும், பரிசுத்தமானதுக்கும் பொதுவானதுக்கும் உள்ள வேறுபாடு இனி ஒருபோதும் மறக்கப்படாதபடியும் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு பரிசுத்த ஸ்தலத்தைக் காட்டுவது.

• 42:1–9 — வெளிப்பிராகாரத்தில் வழிகாட்டி வடக்குப் பக்கத்திலுள்ள அறைகளின் ஒரு தொகுதியைக் காட்டுகிறார்; அவை மூன்று மாடிகளாகப் படிப்படியாகக் கட்டப்பட்டவை, மேலுள்ளவை ஒடுக்கமானவை; முன்னால் ஒரு நடைபாதையும், கிழக்கிலிருந்து ஒரு நுழைவாயிலும் உண்டு.
• 42:10–12 — அதற்கு ஒத்த ஒரு தொகுதி தெற்குப் பக்கத்தில் நிற்கிறது; அதே வடிவம், கதவுகள், வழி; எனவே திட்டம் முழுமையாகச் சமநிலையில் இருக்கிறது.
• 42:13–14 — வழிகாட்டி அவற்றின் பயனை விளக்குகிறார்: இவை பரிசுத்த அறைகள்; அங்கே ஆசாரியர்கள் மகா பரிசுத்தமான காணிக்கைகளைச் சாப்பிட்டு, அவற்றைச் சேமித்து வைக்கிறார்கள்; ஜனங்களிடம் வெளியே போகும் முன் அங்கே தங்கள் பரிசுத்த வஸ்திரங்களைக் கழற்றிவிட வேண்டும்.
• 42:15–20 — கடைசியாக அவர் எசேக்கியேலைக் கிழக்கு வாசல் வழியாக வெளியே நடத்தி, முழுப் பகுதியையும் நான்கு பக்கங்களிலும் அளக்கிறார்: ஒவ்வொரு பக்கமும் ஐந்நூறு அலகுகள்; 'பரிசுத்தமானதையும் பொதுவானதையும் பிரிக்கும்படி' ஒரு மதில் அதைச் சுற்றியிருக்கிறது.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 42:20  ·  அதனால் என்ன: நவீன வாழ்க்கை எல்லா வேறுபாடுகளையும் சமப்படுத்திவிடுகிறது — வேலை வீட்டுக்குள் வழிந்தோடுகிறது, கைபேசி ஜெபப் பாய்க்கு வருகிறது, எதுவும் தனியாகப் பிரித்துவைக்கப்படுவதில்லை. சில காரியங்கள் வேண்டுமென்றே பரிசுத்தமாக வைக்கப்படும், ஜனங்கள் இடங்களுக்கிடையே சிந்தனையோடு நகரும் ஓர் இடத்தை இந்த அதிகாரம் சித்திரிக்கிறது. உங்கள் விசுவாசம் எதுவாக இருந்தாலும், சில காரியங்கள் ஓர் எல்லைக்குத் தகுதியானவை என்ற கருத்து சிந்திக்கத் தகுந்தது.