மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குள்

பல இந்திய வீடுகளில் விருந்தினர் ஒருபோதும் பார்க்காத அறைகள் உண்டு. விருந்தினர் திண்ணையிலும் முன்னறையிலும் வரவேற்கப்படுகிறார்கள்; குடும்பத்தார் இன்னும் உள்ளே சாப்பிடுகிறார்கள்; நடுவில் எங்கோ ஜெபத்துக்கென்று வைக்கப்பட்ட ஒரு சிறிய இடம் இருக்கலாம்; அங்கே அமைதியாக, காலணிகள் இல்லாமல் நுழைவார்கள். அந்த அறையின் அளவுக்கும் அதன் முக்கியத்துவத்துக்கும் சம்பந்தமே இல்லை. எசேக்கியேல் 41-ல் வழிகாட்டி பிராகாரங்களை விட்டு உள்நோக்கி நகர்ந்து, போகும்போதே அளக்கிறார் — மண்டபத்தின் வழியாக, நீண்ட நடுக்கூடத்துக்குள், வெறும் இருபது முழச் சதுரமான ஒரு அறையை அடையும்வரை. ஆசாரியனாகிய எசேக்கியேல் அவரோடு உள்ளே போவதில்லை. வழிகாட்டி தனியாக நுழைந்து, அளந்து, ஒரே ஒரு சிறிய வாக்கியம் சொல்கிறார்: இது மகா பரிசுத்த ஸ்தலம்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி; எசேக்கியேலின் இறுதி ஆலயத் தரிசனத்தின் (40–48) ஆழத்தில். நடை வெளிமதிலிலிருந்து வாசல்களுக்கும், பிராகாரங்களுக்கும் நகர்ந்து, இப்போது வீட்டையே அடைகிறது. இந்தப் பரிசுத்த ஸ்தலம் சாலொமோனின் ஆலயத்தை (1 இராஜாக்கள் 6) நெருக்கமாக எதிரொலிக்கிறது; எசேக்கியேல் அதன் அருகே ஊழியம் செய்தவர், அது தீட்டுப்படுவதைக் கண்டவர். அதன் செதுக்கப்பட்ட கேருபீன்களும் பேரீச்சமரங்களும் ஏதேன் தோட்டத்தை நினைவூட்டுகின்றன — தேவனுடைய வாசஸ்தலம், அவர் முதன்முதலில் மனிதரோடு உலாவிய இடத்துக்குத் திரும்புவதே என்ற, முழு வேதாகமத்திலும் ஓடும் ஒரு குறிப்பு.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: வாசகரைப் புதிய ஆலயத்தின் மையமான மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குக் கொண்டுவருவது; ஒழுங்கான, சமச்சீரான, ஏதேனின் ஜீவனுள்ள உருவங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, தேவமகிமை திரும்பிவர ஆயத்தமான ஒரு பரிசுத்த ஸ்தலத்தைச் சித்திரிப்பது.

• 41:1–4 — வழிகாட்டி நுழைவாயிலையும் நடுக்கூடத்தையும் அளந்து, பின்பு தனியாக உள்ளறைக்குள் போகிறார்; அது இருபது முழ நீளமும் இருபது முழ அகலமும் கொண்டது; அதை மகா பரிசுத்த ஸ்தலம் என்று பெயரிடுகிறார். எசேக்கியேல் வெளியே நிற்கிறார்.
• 41:5–12 — ஆலயத்தின் சுவர்களை ஒட்டி மூன்று அடுக்குகளில் பக்க அறைகள் உள்ளன; ஒவ்வொரு அடுக்கிலும் முப்பது; மேலே போகப்போக அவை அகலமாகின்றன. மேற்கே, ஆலயத்துக்குப் பின்னால், தனியான ஒரு பெரிய கட்டடம் நிற்கிறது.
• 41:13–20 — மொத்த அளவுகள் ஒவ்வொரு திசையிலும் நூறு முழமாக வருகின்றன. உட்புறம் மரப்பலகைகளால் மூடப்பட்டு, கேருபீன்களும் பேரீச்சமரங்களும் செதுக்கப்பட்டிருக்கின்றன; ஒவ்வொரு கேருபீனுக்கும் இரண்டு முகங்கள் — ஒரு பேரீச்சமரத்தை நோக்கி மனுஷமுகமும், மற்றொன்றை நோக்கிச் சிங்கமுகமும்.
• 41:21–26 — பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்கு முன்பாகப் பலிபீடம்போன்ற ஒரு மர மேஜை நிற்கிறது; வழிகாட்டி அதைக் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் இருக்கும் மேஜை என்று அழைக்கிறார். நடுக்கூடத்துக்கும் பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்கும் மடிந்து திறக்கும் இரட்டைக் கதவுகள் உள்ளன, அவையும் செதுக்கப்பட்டவை; மண்டபத்துக்கு ஒடுக்கமான ஜன்னல்களும் மேலும் பேரீச்சமர அலங்காரமும் உண்டு.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 41:4  ·  அதனால் என்ன: மகா பரிசுத்த ஸ்தலம் திட்டத்திலேயே மிகச் சிறிய அறை. இங்கே முக்கியத்துவம் அளவால் அளக்கப்படுவதில்லை; மையம் ஒரு சிங்காசன மண்டபம் அல்ல, தேவப்பிரசன்னத்துக்கான அமைதியான ஒரு சதுர இடம். இன்றைய வாசகர்களுக்கு, ஆராதனையின் இருதயம் பெரும்பாலும் சிறியதும், மறைவானதும், ஆடம்பரத்தோடு அல்ல கவனத்தோடு அணுகப்படுவதுமாக இருக்கிறது என்பதற்கு இது ஒரு நினைவூட்டல்.