ஒரு குடும்பம் புதிய நகரத்துக்குக் குடிபெயரும்போது, அவர்களில் அநேகர் முதலில் செய்வது — சமையலறைப் பொருட்களைப் பிரிப்பதற்கு முன்பே — ஜெபத்துக்காக ஒரு மூலையை ஒதுக்குவது. அது சொல்கிறது: தேவன் இங்கேயும் எங்களோடு வருகிறார். யாத்திராகமம் 25 தேசிய அளவில் அதைப் போன்ற ஒன்றின் தொடக்கம். இஸ்ரவேல் வனாந்தரத்தில் கூடாரங்களின் பாளயம்; தேவன் மோசேயிடம், தமக்கும் ஒரு கூடாரம் வேண்டும், அவர்களுடைய கூடாரங்களின் நடுவிலேயே என்கிறார். அறிவுறுத்தல்கள் விவரமானவை, ஏறக்குறைய கட்டிடக்கலை சார்ந்தவை; அவை மிகப் பரிசுத்தமான பொருட்களுடன் முதலில் தொடங்குகின்றன.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இது மூன்றாம் பகுதி, வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில் ஒரு திருப்புமுனை. ஏதேன் முதல் தேவனும் மனிதர்களும் பிரிந்து வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். இப்போது தேவன் 'நான் அவர்கள் நடுவில் வாசம்பண்ணும்படி' ஒரு பரிசுத்த ஸ்தலத்தைக் கேட்கிறார். வாசஸ்தலம் ஒரு நீண்ட இழையின் முதல் அடி: ஆலயம், பின்பு வார்த்தை நம்மிடையே 'கூடாரமடித்து' வாசம்பண்ணினார் என்று சொல்லும் யோவான் சுவிசேஷம், கடைசியாகத் தேவன் தம் மக்களோடு வாசம்பண்ணுவதைப் பற்றிய வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் சித்திரம். இப்போது ஏழு அதிகாரத் திட்டங்கள் தொடர்கின்றன.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எகிப்திலிருந்து மீட்பின் இலக்கு விடுதலை மட்டுமல்ல, பிரசன்னமும் என்று காட்டுவது: தேவன் தம் மக்களின் நடுவில் வாழ எண்ணுகிறார்; பரிசுத்த ஸ்தலம் அவர்களுடைய மனப்பூர்வமான காணிக்கைகளால் கட்டப்படுகிறது.
- 25:1–9 — மனம் உந்தப்பட்ட ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் தேவன் ஒரு காணிக்கையைக் கேட்கிறார்: பொன், வெள்ளி, வெண்கலம், நிறமுள்ள நூல், மெல்லிய சணல்நூல், வெள்ளாட்டு மயிர், தோல்கள், சீத்திம் மரம், எண்ணெய், சுகந்தவர்க்கங்கள், இரத்தினக் கற்கள். நோக்கம் தெளிவாகச் சொல்லப்படுகிறது: தேவன் அவர்கள் நடுவில் வாசம்பண்ணும்படி ஒரு பரிசுத்த ஸ்தலம், காட்டப்பட்ட மாதிரியின்படியே சரியாகச் செய்யப்பட வேண்டும்.
- 25:10–22 — பெட்டி: தண்டுகளால் சுமக்கப்படும், பொன் பூசப்பட்ட சீத்திம் மரப் பெட்டி; அதில் 'சாட்சி' (உடன்படிக்கைப் பலகைகள்) வைக்கப்படுகிறது. அதன் மூடியான கிருபாசனத்தின்மேல், சிறகுகளை விரித்து ஒன்றையொன்று நோக்கும் இரண்டு பொன் கேருபீன்கள் உள்ளன. அங்கே மோசேயைச் சந்தித்துப் பேசுவேன் என்று தேவன் சொல்கிறார்.
- 25:23–30 — அதன் தட்டுகளுடனும் கிண்ணங்களுடனும் பொன் பூசப்பட்ட ஒரு மேஜை; அதன்மேல் சமுகத்தப்பம் எப்போதும் தேவனுக்கு முன் வைக்கப்பட வேண்டும். அது அமைதியாக ஐக்கியத்தைச் சித்தரிக்கிறது: ஒரு வீட்டு மேஜையில்போல அப்பம் பரப்பி வைக்கப்படுகிறது.
- 25:31–40 — அடிப்பு வேலையான பசும்பொன்னால் ஆன ஒரு குத்துவிளக்கு — நடுத்தண்டிலிருந்து ஆறு கிளைகள், வாதுமைப் பூக்களைப்போல் அலங்கரிக்கப்பட்டது, ஏழு விளக்குகளைத் தாங்குகிறது. மலையில் தனக்குக் காட்டப்பட்ட மாதிரியின்படியே எல்லாவற்றையும் செய்யும்படி மோசேக்குச் சொல்லப்படுகிறது.
- பாரம்பரியக் கருத்து: சீனாயில் கட்டப்பட்டு, பின்னர் சாலொமோனின் ஆலயத்தால் மாற்றப்பட்ட உண்மையான, எடுத்துச் செல்லக்கூடிய ஒரு பரிசுத்த ஸ்தலம்; பண்டைய எடுத்துச் செல்லக்கூடிய சன்னதிகளும் கூடாரச் சன்னதிகளும் இதை நம்பத்தகுந்ததாக்குகின்றன.
- விமர்சனக் கருத்து (யூலியஸ் வெல்ஹவுசனுடனும் ஆசாரிய மூலக் கோட்பாட்டுடனும் இணைக்கப்படுவது): இந்த விரிவான விவரம் பிற்கால ஆலயத்தை ஒரு இலட்சியச் சித்திரமாக வனாந்தரத்துக்குள் பின்னோக்கிப் பொருத்துகிறது.
- இடைநிலைக் கருத்து: எளிமையான ஒரு ஆரம்பக் கூடாரச் சன்னதி இருந்தது (யாத்திராகமம் 33:7இலுள்ள 'ஆசரிப்புக் கூடாரத்துடன்' ஒப்பிடுங்கள்); பிற்கால ஆசாரிய எழுத்தாளர்கள் அதன் விவரத்தை விரிவாக்கினார்கள்.
முக்கிய வசனம்: யாத்திராகமம் 25:8 · அதனால் என்ன: அதிகாரம் வரியாக விதிக்கப்படாத, கேட்கப்படும் காணிக்கைகளுடன் தொடங்குகிறது: மனப்பூர்வமாகக் கொடுப்பவர்களிடமிருந்து மட்டுமே. அதன் இலக்கு பிரம்மாண்டம் அல்ல, நெருக்கம். இன்று அநேக வாசகர்கள் தேவன் தொலைவில் அல்லது இல்லாமல் இருப்பதாக உணர்கிறார்கள். வேதாகமத்தின் சொந்தக் கதையோட்டமும் அந்தத் தொலைவிலிருந்தே தொடங்குகிறது; பின்பு தேவன் தாமே முன்வந்து அருகில் வருவதை விவரிக்கிறது — முதலில் கூடாரங்களுக்கிடையே ஒரு கூடாரத்தில்.