- உபாகமம் 2 BSB ↗
தன் சொந்த நிலத்துக்குப் போகும் வழியில் அண்டை கிராமத்தின் வழியாகப் பயணம் செய்த எவருக்கும் அந்த நாகரிகம் தெரியும்: மரியாதையாகக் கடந்துபோவீர்கள், உங்கள் தேநீருக்குப் பணம் கொடுப்பீர்கள், அவர்களுடைய மாம்பழங்களை நீங்களாகப் பறித்துக்கொள்ள மாட்டீர்கள். உபாகமம் 2 தேவனுடைய கட்டளையால் இஸ்ரவேல் அந்த நாகரிகத்தைக் கற்றுக்கொள்வதே. வனாந்தரத்தில் சுற்றித்திரிந்த நீண்ட வருடங்களுக்குப் பின், மக்கள் இறுதியாகச் சவக்கடலின் கிழக்குப் பக்கமாக வடக்கே நகர்கிறார்கள்; முதல் அறிவுறுத்தல் ஒரு கட்டுப்பாடு. ஏதோம், மோவாப், அம்மோன் ஆகியோர் உறவினர் — ஏசா, லோத்து ஆகியோரின் சந்ததியார் — அவர்களுக்கும் அவர்களுடைய தேசத்தைத் தாம் கொடுத்திருப்பதாகத் தேவன் சொல்கிறார். இஸ்ரவேல் அதில் ஒரு அடி நிலத்தையும் எடுக்கக்கூடாது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: தேவன் இஸ்ரவேலின்மேல் மட்டுமே அக்கறை கொள்கிறார் என்பது ஆபிராமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தம் ஒருபோதும் அல்ல. இந்த அதிகாரம் அதை நடைமுறையில் காட்டுகிறது: இஸ்ரவேலுக்குக் கானானைக் கொடுக்கும் அதே தேவன் ஏசாவுக்குச் சேயீரையும் லோத்தின் புத்திரருக்கு ஆரையும் கொடுத்திருக்கிறார். மூன்றாம் பகுதிக்குள், இஸ்ரவேல் தன் சொந்தச் சுதந்தரத்தை நெருங்கும்போதே கதை தன் பார்வையை விரிவாக்குகிறது. அதே சமயம், சீகோனின் தோல்வி தேசத்தைக் கைப்பற்றுதலின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது; அதோடு முழு அழிவு என்ற கடினமான மொழியும் வருகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவன் இஸ்ரவேலை அதன் உறவினரைச் சமாதானமாகக் கடந்துபோகச் செய்து, பின்பு அவர்களுக்கு முதல் வெற்றியைக் கொடுத்ததை நினைவுகூருவது — மற்றவர்களுக்குத் தேவன் கொடுத்த தேசத்தைக் குறித்துக் கட்டுப்பாட்டையும், வனாந்தர வருடங்களை முடித்த தேவன் முன்னாலுள்ள வழியைத் திறக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கையையும் போதிப்பது.
- 2:1–7 — சேயீர் மலையைச் சுற்றிய அநேக நாட்களுக்குப் பின், தேவன் அவர்களை வடக்கே திருப்புகிறார். ஏசாவின் சந்ததியாராகிய ஏதோமோடு அவர்கள் போரிடக்கூடாது; உணவையும் தண்ணீரையும் பணம் கொடுத்து வாங்க வேண்டும். நாற்பது வருடங்களாக உங்களுக்கு ஒன்றும் குறைவுபடவில்லை என்று தேவன் அவர்களுக்கு நினைப்பூட்டுகிறார்.
- 2:8–15 — மோவாபும் தடைசெய்யப்பட்டது; அது லோத்தின் சந்ததியாருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. முன்பு அங்கே யார் வாழ்ந்தார்கள் (ஏமியர், ஓரியர்) என்று சிறு குறிப்புகள் விளக்குகின்றன. சேரேத் ஆற்றைக் கடந்தது காதேசிலிருந்து முப்பத்தெட்டு வருடங்களைக் குறிக்கிறது; போர்வீரரின் தலைமுறை மடிந்துபோயிற்று.
- 2:16–23 — அம்மோனும் பாதுகாக்கப்படுகிறது. சம்சுமீம் என்னும் இராட்சதர்கள் உட்பட முந்தைய மக்கள் எப்படி அகற்றப்பட்டார்கள் என்று இன்னொரு குறிப்பு சொல்கிறது — தேவன் முன்பும் ஜனங்களை இடம்பெயர்த்திருக்கிறார்; இஸ்ரவேலுக்காக மட்டுமல்ல.
- 2:24–37 — அர்னோனுக்கு அப்பால், இஸ்ரவேல் எஸ்போனின் ராஜாவாகிய சீகோனுக்குச் சமாதான வார்த்தைகளை அனுப்பி, கடந்துபோக மட்டுமே அனுமதி கேட்கிறது. அவன் ஆவி கடினப்படுத்தப்பட்டவனாக மறுத்து, யாகாசுக்குப் புறப்பட்டு வருகிறான். இஸ்ரவேல் அவனைத் தோற்கடித்து, உரை சொல்கிறபடி, ஒவ்வொரு பட்டணத்தையும் — ஆண்களையும் பெண்களையும் பிள்ளைகளையும் — முற்றிலும் அழித்து, கால்நடைகளையும் கொள்ளைப்பொருளையும் மட்டுமே வைத்துக்கொள்கிறது.
முக்கிய வசனம்: உபாகமம் 2:7 · அதனால் என்ன: வாக்குத்தத்த தேசத்துக்கான பாதையில் முதல் பாடம் 'இது உங்களுடையதல்ல' என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. தேவன் உங்களுக்கு ஏதோ ஒன்றைக் கொடுத்திருக்கிறார் என்று நம்புவது, நீங்கள் எதையும் எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்ற நம்பிக்கையாக எளிதாக மாறிவிடலாம்; இந்த அதிகாரம் அதைத் தடுக்கிறது. அதிகாரத்தின் முடிவு மிகக் கடினமானது — முழுப் பட்டணங்களின் கொலை — அதைத் தவிர்த்துவிடக்கூடாது. நேர்மையான வாசிப்பு இரண்டையும் பிடித்துக்கொள்கிறது.