உணவு மேசையில் ஒரு பரிசுத்த ஜனம்

இந்தியாவில், நீங்கள் எதைச் சாப்பிடுகிறீர்கள், எதைச் சாப்பிடுவதில்லை என்பது நீங்கள் யார் என்பதைப் பற்றி நிறையச் சொல்லும் — சைவமா இல்லையா, எந்தக் குடும்பம், எந்தச் சமூகம், எந்தப் பண்டிகை. உணவு சொந்தத்தைக் குறிக்கிறது. உபாகமம் 14 இதை நன்றாக அறிந்திருக்கிறது. அவர்கள் தேவனுடைய பிள்ளைகளும் அவருக்குப் பிரியமான ஜனமுமாக இருப்பதால், அவர்களுடைய உணவுத் தட்டுகளும் அடக்கங்களும்கூட வேறுபட்டுத் தெரிய வேண்டும் என்று அது இஸ்ரவேலுக்குச் சொல்கிறது. பின்பு எதிர்பாராத ஒன்று வருகிறது: தசமபாகம் — அறுவடையில் பத்தில் ஒரு பங்கு — தேவனுக்கு முன்பாக மகிழ்ச்சியான குடும்ப விருந்தாகச் சாப்பிடப்பட வேண்டும்; மூன்றாம் வருடந்தோறும், லேவியனுக்கும் அந்நியனுக்கும் திக்கற்ற பிள்ளைக்கும் விதவைக்குமாக ஊரிலேயே வைக்கப்பட வேண்டும்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதிக்குள், பரிசுத்தம் சாதாரண வாழ்க்கையில் செயல்படுத்தப்படுகிறது. உணவுப் பட்டியல் பெருமளவில் லேவியராகமம் 11ஐத் திரும்பச் சொல்கிறது. வெகுகாலம் கழித்து, இந்தச் சட்டங்கள் யூதருக்கும் புறஜாதியாருக்கும் இடையிலான பிரிகோடாகின்றன; புதிய ஏற்பாடு அவற்றோடு வெளிப்படையாகப் போராடுகிறது: இயேசு எல்லா உணவுகளையும் சுத்தமென்று அறிவித்தார் என்று மாற்கு குறிப்பிடுகிறார்; அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 10இல் பேதுருவின் தரிசனம் புறஜாதியாரோடு பந்தி ஐக்கியத்தைத் திறக்கிறது. இந்த அதிகாரத்தின் தாராளமான தசமபாகம் தன் வலிமையை இழக்கவில்லை.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: துக்கத்திலும் உணவு மேசையிலும் இஸ்ரவேலைப் பிரித்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு குடும்பமாகக் குறிப்பதும்; கொடுத்தலைத் தேவனுக்கு முன்பான கொண்டாட்டமாகவும், நிலமோ ஆதரவோ இல்லாதவர்களுக்கான வழக்கமான ஏற்பாடாகவும் மாற்றுவதும்.

• 14:1–2 — நீங்கள் கர்த்தருடைய பிள்ளைகள்: மற்ற ஜனங்கள் துக்கத்தில் செய்ததுபோல, இறந்தவர்களுக்காக உங்களைக் கீறிக்கொள்ளவோ நெற்றியைச் சிரைக்கவோ வேண்டாம். நீங்கள் ஒரு பரிசுத்த ஜனம், தேவனுக்குப் பிரியமான சொந்தச் சம்பத்து.
• 14:3–21 — சாப்பிடக்கூடியவை: அசைபோட்டு விரிகுளம்புள்ள தரை மிருகங்கள், செட்டைகளும் செதில்களும் உள்ள நீர்வாழ் உயிரினங்கள், சுத்தமான பறவைகள் — பன்றி, ஒட்டகம், கழுகு, வௌவால் போன்ற பெயரிடப்பட்ட விதிவிலக்குகளோடு. தானாகச் செத்த மிருகத்தின் இறைச்சி கூடாது; வெள்ளாட்டுக்குட்டியை அதன் தாயின் பாலில் சமைக்கக்கூடாது.
• 14:22–27 — ஒவ்வொரு வருடமும் தானியம், திராட்சரசம், எண்ணெய், தலையீற்று மிருகங்கள் இவற்றில் பத்தில் ஒரு பங்கை ஒதுக்கி, தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட இடத்தில் தேவனுக்கு முன்பாகச் சாப்பிடுங்கள். அது மிகத் தொலைவானால், அதை விற்றுப் பணத்தைக் கொண்டுபோய், அங்கே நீங்கள் விரும்புவதை வாங்கி உங்கள் வீட்டாரோடு விருந்துண்ணுங்கள் — லேவியனை நினைவுகூர்ந்து.
• 14:28–29 — மூன்றாம் வருடந்தோறும் தசமபாகம் உங்கள் ஊரிலேயே இருக்கும்; லேவியனுக்கும் அந்நியனுக்கும் திக்கற்ற பிள்ளைக்கும் விதவைக்குமாகச் சேமித்துவைக்கப்படும் — அவர்கள் சாப்பிட்டுத் திருப்தியடையும்படி; தேவன் உங்கள் வேலையை ஆசீர்வதிப்பார்.

முக்கிய வசனம்: உபாகமம் 14:2  ·  அதனால் என்ன: உணவு விதிகளைப் பற்றி ஒருவர் என்ன நினைத்தாலும், விசுவாசம் துக்கம், உணவு, பணம் இவற்றுக்குள்ளும் எட்டுகிறது என்பதே இந்த அதிகாரத்தின் உள்ளுணர்வு. கொடுத்தலைப் பற்றிய அதன் சித்திரம் வியக்கத்தக்கது: ஒரு பகுதி கொண்டாட்டம், ஒரு பகுதி சமூகப் பாதுகாப்பு. தங்கள் தாராளத்தில் தேவனுக்கு முன்பான மகிழ்ச்சியும், தங்களைப் பராமரிக்க யாருமில்லாதவர்களுக்கான நிலையான, நடைமுறையான பங்கும் இரண்டும் உள்ளனவா என்று அது வாசகர்களைக் கேட்கிறது.