മേശയ്ക്കരികിലെ ഒരു വിശുദ്ധജനം

ഇന്ത്യയിൽ, നിങ്ങൾ എന്തു കഴിക്കുന്നു, എന്തു കഴിക്കുന്നില്ല എന്നതു നിങ്ങൾ ആരാണെന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഏറെ പറയും — സസ്യാഹാരിയോ അല്ലയോ, ഏതു വീട്ടുകാർ, ഏതു സമുദായം, ഏത് ഉത്സവം. ഭക്ഷണം ഒരാളുടെ ഉൾപ്പെടലിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ആവർത്തനപുസ്തകം 14-ന് ഇതു നന്നായി അറിയാം. അവർ ദൈവത്തിന്റെ മക്കളും അവൻ അമൂല്യമായി കരുതുന്ന ജനവും ആയതിനാൽ, അവരുടെ ഭക്ഷണപ്പാത്രങ്ങളും ശവസംസ്കാരങ്ങളുംപോലും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കണമെന്ന് അത് ഇസ്രായേലിനോടു പറയുന്നു. തുടർന്ന് അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒന്നു വരുന്നു: ദശാംശം — വിളവിന്റെ പത്തിലൊന്ന് — ദൈവസന്നിധിയിൽ സന്തോഷകരമായ ഒരു കുടുംബവിരുന്നിൽ ഭക്ഷിക്കണം; മൂന്നാം വർഷംതോറും അതു ലേവ്യനും പരദേശിക്കും അനാഥനും വിധവയ്ക്കുമായി പട്ടണത്തിൽ വെക്കണം.

കഥയിൽ ഇത് എവിടെ: മൂന്നാം അങ്കത്തിനുള്ളിൽ, വിശുദ്ധി സാധാരണ ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കപ്പെടുകയാണ്. ഭക്ഷണപ്പട്ടിക പ്രധാനമായും ലേവ്യപുസ്തകം 11 ആവർത്തിക്കുന്നു. വളരെക്കാലത്തിനുശേഷം, ഈ നിയമങ്ങൾ യഹൂദർക്കും വിജാതീയർക്കും ഇടയിലുള്ള ഒരു വിഭജനരേഖയായിത്തീരുന്നു; പുതിയനിയമം അവയോടു തുറന്നു മല്ലിടുന്നു: എല്ലാ ഭക്ഷണവും ശുദ്ധമെന്നു യേശു പ്രഖ്യാപിച്ചുവെന്നു മർക്കൊസ് കുറിക്കുന്നു; അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ 10-ലെ പത്രൊസിന്റെ ദർശനം വിജാതീയർക്കു മേശക്കൂട്ടായ്മ തുറന്നുകൊടുക്കുന്നു. അധ്യായത്തിലെ ഉദാരമായ ദശാംശം അതിന്റെ ശക്തി നിലനിർത്തുന്നു.

ഈ അധ്യായം എന്ത് ചെയ്യുന്നു: ദുഃഖത്തിലും മേശയ്ക്കരികിലും ഇസ്രായേലിനെ വേർതിരിക്കപ്പെട്ട ഒരു കുടുംബമായി അടയാളപ്പെടുത്താനും, ദാനം ചെയ്യലിനെ ദൈവസന്നിധിയിലെ ഒരു ആഘോഷവും ഭൂമിയോ പിന്തുണയോ ഇല്ലാത്തവർക്കുള്ള ഒരു പതിവുകരുതലുമാക്കി മാറ്റാനും.

• 14:1–2 — നിങ്ങൾ യഹോവയുടെ മക്കളാണ്: മറ്റു ജനതകൾ വിലാപത്തിൽ ചെയ്തിരുന്നതുപോലെ, മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി നിങ്ങളെത്തന്നെ മുറിവേൽപ്പിക്കുകയോ നെറ്റി ക്ഷൗരം ചെയ്യുകയോ അരുത്. നിങ്ങൾ ഒരു വിശുദ്ധജനമാണ്, ദൈവത്തിന്റെ അമൂല്യസമ്പത്ത്.
• 14:3–21 — ഭക്ഷിക്കാവുന്നവ: അയവിറക്കുന്നതും കുളമ്പു പിളർന്നതുമായ കരമൃഗങ്ങൾ, ചിറകും ചെതുമ്പലുമുള്ള ജലജീവികൾ, ശുദ്ധിയുള്ള പക്ഷികൾ — പന്നി, ഒട്ടകം, കഴുകൻ, വവ്വാൽ തുടങ്ങിയ പേരെടുത്തു പറഞ്ഞ ഒഴിവുകളോടെ. ചത്തുകിടക്കുന്നതായി കണ്ട മൃഗത്തിന്റെ മാംസം പാടില്ല; ആട്ടിൻകുട്ടിയെ അതിന്റെ തള്ളയുടെ പാലിൽ പാകം ചെയ്യരുത്.
• 14:22–27 — ഓരോ വർഷവും ധാന്യത്തിന്റെയും വീഞ്ഞിന്റെയും എണ്ണയുടെയും കടിഞ്ഞൂൽമൃഗങ്ങളുടെയും പത്തിലൊന്നു വേർതിരിച്ച്, തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സ്ഥലത്തു ദൈവസന്നിധിയിൽ ഭക്ഷിക്കുക. ദൂരം അധികമെങ്കിൽ, അതു വിറ്റു പണം കൊണ്ടുപോയി, അവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതു വാങ്ങി കുടുംബത്തോടൊപ്പം വിരുന്നു കഴിക്കുക — ലേവ്യനെ ഓർത്തുകൊണ്ട്.
• 14:28–29 — മൂന്നാം വർഷംതോറും ദശാംശം നിങ്ങളുടെ പട്ടണത്തിൽത്തന്നെ ലേവ്യനും പരദേശിക്കും അനാഥനും വിധവയ്ക്കുമായി സൂക്ഷിക്കണം; അവർ ഭക്ഷിച്ചു തൃപ്തരാകേണ്ടതിന് — ദൈവം നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തിയെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യും.

മുഖ്യ വാക്യം: ആവർത്തനപുസ്തകം 14:2  ·  അതുകൊണ്ട് എന്ത്: ഭക്ഷണനിയമങ്ങളെ ഒരാൾ എങ്ങനെ കണ്ടാലും, വിശ്വാസം ദുഃഖത്തിലേക്കും ഭക്ഷണത്തിലേക്കും പണത്തിലേക്കും എത്തുന്നു എന്നതാണ് ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ഉൾപ്രേരണ. ദാനം ചെയ്യലിനെക്കുറിച്ചുള്ള അതിന്റെ ചിത്രം ശ്രദ്ധേയമാണ്: ഭാഗികമായി ആഘോഷം, ഭാഗികമായി സാമൂഹികസുരക്ഷ. തങ്ങളുടെ ഉദാരതയിൽ ദൈവസന്നിധിയിലെ സന്തോഷവും, തങ്ങൾക്കായി കരുതാൻ ആരുമില്ലാത്തവർക്കുള്ള സ്ഥിരവും പ്രായോഗികവുമായ ഒരു പങ്കും ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്ന് അതു വായനക്കാരോടു ചോദിക്കുന്നു.