ஆமோஸுக்கு வெகு காலத்துக்கு முன், தீர்க்கதரிசி நாத்தான் தாவீது ராஜாவிடம், ஒரு ஏழையின் ஒரே ஆட்டுக்குட்டியைத் திருடிய ஒரு பணக்காரனைப் பற்றிய கதையைச் சொன்னார். தாவீது கோபத்தில் எரிந்து நீதி கேட்டான் — நாத்தான் அமைதியாக, 'நீயே அந்த மனிதன்' என்று சொல்லும்வரை. அந்த வழக்கு தன்னுடையது என்று அறிவதற்கு முன்பே தாவீது அதை நியாயந்தீர்த்ததால் அந்தக் கண்ணி வேலைசெய்தது. ஆமோஸ் அதே கண்ணியை தேசிய அளவில் வைக்கிறான். அவனுடைய வடக்குக் கேட்போர் தங்கள் அண்டையர்மேல் ஆறு தீர்ப்புகளுக்குத் தலையசைத்திருக்கிறார்கள்; தங்கள் தெற்குப் போட்டியாளராகிய யூதா பெயரிடப்பட்டபோது ஆரவாரித்திருக்கவும் கூடும். பின்பு எட்டாவது தீர்க்கதரிசன வாக்கு தொடங்குகிறது, அந்தப் பெயர் இஸ்ரவேல்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: தேவனுக்குக் கீழான வாழ்க்கை எப்படியிருக்கும் என்று உலகுக்குக் காட்டத் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட ஒரு மக்களின் கதைதான் மூன்றாம் பகுதி. கி.மு. 8ஆம் நூற்றாண்டில் வடக்கு ராஜ்யம் செல்வமும், பாதுகாப்பும், பக்தியும் உள்ளதாக இருக்கிறது — ஆனால், ஆமோஸ் சொல்வதுபோல், அடிப்படையில் அழுகியிருக்கிறது. இந்த அதிகாரம் அவனுடைய தேசங்களின் வட்டத்தை நிறைவுசெய்து, மிக நீண்ட, மிகக் கூர்மையான தீர்ப்பை இஸ்ரவேலின்மேலேயே இறக்குகிறது; முழுப் புத்தகத்தின் கருப்பொருளை அமைக்கிறது: சிறப்புரிமை விலக்கு அளிப்பதில்லை; அது பொறுப்பை அதிகரிக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: அந்நியக் குற்றங்களின் பட்டியலை ஒரு கண்ணாடியாக மாற்றுவது — இஸ்ரவேலின் அன்றாடப் பொருளாதார அநீதி அதன் அண்டையரின் கொடுஞ்செயல்களுக்குச் சமமானது, அதைவிட மோசமானது என்று காட்டுவது, ஏனெனில் இஸ்ரவேல் மீட்கப்பட்டு போதிக்கப்பட்டிருந்தது.
- 2:1–3 — மோவாப் ஏதோமின் ராஜாவுடைய எலும்புகளைச் சுண்ணாம்பாகச் சுட்டெரித்து அவமதித்தது. ஒரு எதிரியின் பிணத்துக்கு எதிரான குற்றமும் தேவனுக்கு முக்கியமானது; மோவாபின் அரண்கள்மேலும் அதன் ஆளுநன்மேலும் நெருப்பு விழும்.
- 2:4–5 — யூதா வேறு காரணங்களுக்காக நியாயந்தீர்க்கப்படுகிறது: அது கர்த்தருடைய போதனையைப் புறக்கணித்து, தன் முன்னோர் பின்பற்றிய பொய்களைப் பின்பற்றியது. எருசலேமின்மேலும் நெருப்பு விழும் — வடக்கிலுள்ள கேட்போர் இன்னும் கைதட்டிக்கொண்டிருக்கலாம்.
- 2:6–8 — பின்பு இஸ்ரவேல். நீதிமான்கள் வெள்ளிக்காகவும் எளியவர்கள் ஒரு ஜோடி பாதரட்சைகளுக்காகவும் விற்கப்படுகிறார்கள்; ஏழைகள் புழுதியில் மிதிக்கப்படுகிறார்கள்; தகப்பனும் மகனும் ஒரே இளம்பெண்ணிடம் போகிறார்கள்; கடனுக்கு அடகாக வாங்கப்பட்ட வஸ்திரங்கள் பலிபீடங்களருகே விரிக்கப்படுகின்றன; அபராதப் பணத்தால் வாங்கிய திராட்சரசம் வழிபாட்டுத் தலங்களில் குடிக்கப்படுகிறது.
- 2:9–12 — தாம் அவர்களுக்குச் செய்ததைத் தேவன் நினைவுகூருகிறார்: அவர்களுக்கு முன்பாகத் தேசத்தைச் சுத்தம் செய்தார், எகிப்திலிருந்து அவர்களை வெளியே கொண்டுவந்தார், தீர்க்கதரிசிகளையும் நசரேயர்களையும் எழுப்பினார். அவர்களுடைய பதில்: நசரேயர்களுக்குத் திராட்சரசம் குடிக்கக் கொடுத்து, தீர்க்கதரிசிகள் பேசுவதை நிறுத்தும்படி கட்டளையிட்டது.
- 2:13–16 — தீர்ப்பு: அரிக்கட்டுகளால் நிறைந்த ஒரு வண்டியைப்போலத் தேவன் அவர்களை அழுத்துவார். மிக வேகமாக ஓடுகிறவன் தப்பமாட்டான், பலவான் தன் பலத்தை இழப்பான், மிகத் துணிச்சலான வீரனும் அந்நாளில் நிர்வாணமாக ஓடிப்போவான்.
முக்கிய வசனம்: ஆமோஸ் 2:6 · அதனால் என்ன: இஸ்ரவேலில் எது பாவமாகக் கணக்கிடப்படுகிறது என்று கவனியுங்கள்: பரபரப்பான கொடுஞ்செயல் அல்ல, சாதாரண வியாபாரம் — இரக்கமின்றி வசூலிக்கப்படும் கடன்கள், சுரண்டப்படும் வல்லமையற்றவர்கள், இவை அனைத்தோடும் சேர்ந்தே நடக்கும் பக்தி. 'அங்கே இருக்கும் அந்த மக்களை' நியாயந்தீர்க்கும்போது கேள்வியை நம்மேல் திருப்பாமல் இருப்பதை ஆமோஸ் கடினமாக்குகிறான். ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருப்பது அளவுகோலைக் குறைப்பதில்லை, உயர்த்துகிறது என்று அவன் வலியுறுத்துகிறான்.