அநேக இந்திய வீடுகளில் கதவு அரிதாகவே மூடப்படுகிறது. ஒரு உறவினர் சொல்லாமல் வந்துசேர்கிறார், பக்கத்து வீட்டாரின் விருந்தினருக்குப் படுக்க இடம் தேவைப்படுகிறது; யாரும் அதிகக் கேள்விகள் கேட்பதில்லை — உபசரிப்பு மரியாதைக்குரிய விஷயம். ஆனால் வாசலில் நிற்பவர் தோன்றுகிறபடியான ஆள் அல்ல என்று தெரியும் சங்கடமான தருணமும் ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் தெரியும்; அப்போது கேள்வி இதுவாகிறது: வரவேற்பின் விலை என்ன? 2 யோவான் புதிய ஏற்பாட்டின் மிகச் சிறிய புஸ்தகம், அரிதாக ஒரு பக்கம்; அது சரியாக அந்த வாசற்படியில் அமர்ந்திருக்கிறது. அது அன்பைப் பற்றிய, திறந்த கதவின் எல்லைகளைப் பற்றிய ஒரு குறிப்பு.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — தன் இரண்டாம் தலைமுறையிலுள்ள சபை. அப்போஸ்தலர்கள் மறைந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்; சபைகள் பயணப் போதகர்களையும், கையால் கொண்டுசெல்லப்படும் கடிதங்களையும் சார்ந்திருக்கின்றன. உண்மையான விசுவாசத்தின் சோதனைகளை 1 யோவான் இப்போதுதான் முன்வைத்தது; இந்தச் சிறு குறிப்பு, ஒரு சபையிலுள்ள ஒரு நடைமுறைக் கேள்விக்கு அவற்றைப் பொருத்துகிறது. இங்கே கதை விரிவாக்கம் அல்ல, நிலைத்திருத்தல்: புதிய கருத்துகளோடு அந்நியர்கள் அதன் கதவுகளைத் தட்டும்போது, சிதறியிருக்கும் ஒரு சபை தன் மையத்தை எப்படிக் காத்துக்கொள்கிறது என்பதே.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: 1 யோவானின் போதனை தெருமட்டத்தில் செயல்படுவதைக் காட்டுவது — அன்பும் சத்தியமும் ஒன்றாகப் பிடிக்கப்படுகின்றன; இயேசுவின் உண்மையான மனித வாழ்க்கையை மறுக்கும் போதகர்கள் விஷயத்தில், தாராளமாக இருங்கள், ஆனால் ஏமாளிகளாக இருக்காதீர்கள் என்று ஒரு வீட்டுச் சபைக்குச் சொல்லப்படுகிறது.
- 1:1–3 — மூப்பர், தாம் சத்தியத்தின்படி நேசிக்கிற 'தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட அம்மாளையும் அவளுடைய பிள்ளைகளையும்' வாழ்த்துகிறார். பெரும்பாலான வாசகர்கள் அந்த அம்மாளை ஒரு சபையாகவும், அவளுடைய பிள்ளைகளை அதன் உறுப்பினர்களாகவும் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்; ஆனால் அவள் ஒரு சபையைத் தன் வீட்டில் கூட்டிய ஒரு உண்மையான பெண் என்று சிலர் நினைக்கிறார்கள்.
- 1:4–6 — அவளுடைய பிள்ளைகளில் சிலர் சத்தியத்தில் நடப்பதைக் குறித்து அவர் மகிழ்கிறார்; ஆதிமுதல் அவர்களுக்கு இருந்த கட்டளையைத் திரும்பச் சொல்கிறார்: ஒருவரிலொருவர் அன்புகூருங்கள். அன்பு என்பது வெறுமனே தேவனுடைய கட்டளைகளின்படி நடப்பதே என்கிறார்.
- 1:7–11 — இயேசு கிறிஸ்து மாம்சத்தில் வந்தார் என்று அறிக்கையிடாத அநேக வஞ்சகர்கள் புறப்பட்டிருக்கிறார்கள். சபை தான் உழைத்துப் பெற்றதை இழந்துவிடக்கூடாது; அப்படிப்பட்ட போதகர்களுக்கு வீட்டில் தங்குமிடமோ பகிரங்க ஆசீர்வாதமோ கொடுக்கக்கூடாது.
- 1:12–13 — அவருக்குச் சொல்ல இன்னும் அநேகம் உண்டு, ஆனால் காகிதத்தையும் மையையும் பயன்படுத்த அவர் விரும்பவில்லை; வந்து முகமுகமாய்ப் பேச நம்பிக்கையோடிருக்கிறார். அவளுடைய 'தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட சகோதரியின்' — இன்னொரு சபையின் — பிள்ளைகளிடமிருந்து வாழ்த்துகள் வருகின்றன.
முக்கிய வசனம்: 2 யோவான் 1:6 · அதனால் என்ன: 10ஆம் வசனத்தை உணர்வற்ற கடுமைக்கான அனுமதியாக வாசிப்பது எளிது; ஆனால் சூழல் முக்கியம்: விடுதிகள் இல்லாத ஒரு உலகத்தில், ஒரு போதகருக்கு இடம் கொடுப்பது அவருடைய செய்திக்கு ஆதரவளிப்பதாக இருந்தது. சந்தேகத்தையோ, எல்லோருக்கும் கதவைத் திறக்கும் மேலோட்டமான இனிமையையோவிடக் கடினமான ஒன்றை நிருபம் கேட்கிறது — மனிதர்களிடம் கனிவாகவும், தான் எதை ஊக்குவிக்காது என்பதில் இன்னும் தெளிவாகவும் இருக்கும் அன்பு.