ஒரே வசனத்தில் மூன்று தேடுங்கள் — அவரைத் தேடுங்கள்; நீதியைத் தேடுங்கள், மனத்தாழ்மையைத் தேடுங்கள். கடைசி நாட்களிலுள்ள விசுவாசிக்கு அடுக்கப்பட்ட கட்டளைகள்.

ஒருவேளை யெகோவாவுடைய கோபத்தின் நாளிலே மறைக்கப்படுவீர்கள். ஒருவேளை என்பதைக் கவனியுங்கள். இந்த வாக்குத்தத்தம் ஒரு சூத்திரம் அல்ல. சரியான மதச் சடங்குகளைச் செய்வதன் மூலம் விசுவாசி தேவனைத் தன் விருப்பத்திற்கு வளைக்கமுடியாது. ஆனால் நேர்மையாகத் தேடுவது — யெகோவாவைத் தேடுவது, நீதியைத் தேடுவது, மனத்தாழ்மையைத் தேடுவது — அவர் அடைக்கலம் கொடுக்கும் இடத்தில் ஒருவனை நிறுத்துகிறது.

யூதா சந்ததியாரில் மீதியாக இருப்பவர்கள். தேவன் எப்போதும் ஒரு மீதியைக் காத்துக்கொள்கிறார் என்ற வேதாகமப் போதனை. தேசிய விசுவாசத்துரோகத்தின் மிக மோசமான காலங்களிலும்கூட, உண்மையுள்ள ஒரு மையக்கூட்டம் நிலைத்திருக்கிறது.

ரோமர் 11:5 — அதுபோல இந்தக்காலத்திலும் கிருபையினாலே உண்டாகும் தெரிந்துகொள்ளுதலின்படி ஒரு பங்கு மீதியாக இருக்கிறது. இந்தக் கொள்கை புதிய ஏற்பாட்டுக்குள்ளும் நீள்கிறது. திரளான விசுவாசத்துரோகத்தினால் தேவனுடைய நோக்கங்கள் தோற்கடிக்கப்படுவதில்லை; மீதியானவர்கள் எப்போதும் தப்பிப்பிழைக்கிறார்கள்.

பூமியிலுள்ள தேவர்களையெல்லாம் மெலிந்துபோகச்செய்வார். திடுக்கிடவைக்கும் ஓர் உருவகம். புறஜாதி தெய்வங்கள் பலிகளினால் போஷிக்கப்பட்டன. அவற்றை வணங்கியவர்கள் நிறுத்தியபோது, அந்தத் தெய்வங்கள் பட்டினியால் மெலிந்தன. விக்கிரகங்கள் தொடர்ந்து நிலைத்திருப்பதன்மேலும் தேவன் இறையாண்மையுள்ளவர்.

அவரவர் தங்கள் தங்கள் இடத்திலிருந்து. ஒவ்வொரு நாட்டிலும் தேவனுக்குச் செலுத்தப்படும் உலகளாவிய ஆராதனை. மல்கியா 1:11 இதையே சொல்லுகிறது — சூரியன் உதிக்கும் திசை தொடங்கி, அது மறையும் திசைவரைக்கும், என் நாமம் தேசங்களுக்குள்ளே மிகவும் உயர்ந்திருக்கும். உலகளாவிய ஆராதனையின் தரிசனம் தீர்க்கதரிசிகள் முழுவதிலும் ஓடுகிறது.

நான்தான், என்னைத் தவிர வேறொருவரும் இல்லை. ஏசாயா 45:5-6, 18, 22-இல் தேவன் தம்மைக்குறித்துப் பயன்படுத்தும் வார்த்தைகளுக்கு ஏறக்குறைய இணையானவை (ஏசாயா 47:8-இல் பாபிலோன் திருடுவதும் இவற்றையே). நினிவே தெய்வீகச் சுய-விவரணையைத் திருடிக்கொண்டது. இந்த வார்த்தைகளைத் தன்னைக்குறித்துச் சொல்லும் அகந்தை, தேவனுக்கு மட்டுமே உரியதை அபகரிப்பதன் மூலம் தேவதூஷணம் செய்கிறது.

ஒவ்வொரு காலத்திற்கும் இப்படிப் பேசும் ஒரு நகரம் உண்டு. தன்னை நித்தியமானதாகக் கற்பனை செய்யும் பேரரசு, தன்னை யாரும் தொடமுடியாது என்று நினைக்கும் பெருநிறுவனம், தன்னை யாராலும் மாற்றமுடியாது என்று நம்பும் தலைவன் — இவர்கள் எல்லோரும் இறுதியில் தங்கள் சொந்த இடிபாடுகளின்மேல் செப்பனியா 2:15 சொல்லப்படுவதைக் கேட்பார்கள்.