வரைவு மொழிபெயர்ப்பு. தாய்மொழி கிறிஸ்தவர்களின் திருத்தங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. வசன உரை KJV (ஆங்கிலம்)-ல் இருக்கும்.
சங்கீதங்கள் 42 — மானானது நீரோடைகளை வாஞ்சித்துக் கதறுவதுபோல
மானானது நீரோடைகளை வாஞ்சித்துக் கதறுவதுபோல, தேவனே, என்னுடைய ஆத்துமா உம்மை வாஞ்சித்துக் கதறுகிறது. என்னுடைய ஆத்துமா தேவன்மேல் தாகமாக இருக்கிறது. உன்னுடைய தேவன் எங்கே என்று அவர்கள் நாள்தோறும் என்னிடத்தில் சொல்லுகிறபடியால், இரவும் பகலும் என்னுடைய கண்ணீரே எனக்கு உணவானது. என்னுடைய ஆத்துமாவே, நீ ஏன் கலங்குகிறாய்? ஏன் எனக்குள் கவலைப்படுகிறாய்? தேவனை நோக்கிக் காத்திரு; அவர் சமுகத்து இரட்சிப்பிற்காக நான் இன்னும் அவரைத் துதிப்பேன். உமது மதகுகளின் இரைச்சலால் ஆழத்தை ஆழம் கூப்பிடுகிறது.
“மானானது நீரோடைகளை வாஞ்சித்துக் கதறுவதுபோல, தேவனே, என்னுடைய ஆத்துமா உம்மை வாஞ்சித்துக் கதறுகிறது. என்னுடைய ஆத்துமா தேவன்மேல், உயிருள்ள தேவன்மேலேயே தாகமாக இருக்கிறது; நான் எப்பொழுது தேவனுடைய சந்நிதியில் வந்து நிற்பேன்?”
— சங்கீதங்கள் 42:1-2
- v.1-5 ஆத்துமாவின் தாகம்
- v.6-11 ஆழத்தை ஆழம் கூப்பிடுகிறது
இருளில் தனக்குத்தானே பேசுதல். சங்கீதக்காரன் தன் சொந்த ஆத்துமாவுக்குப் பிரசங்கிக்கிறான். இந்த ஒழுக்கம் சோர்ந்த உணர்வை மறுப்பது அல்ல; அதைச் சுமந்திருக்கும் ஆத்துமாவை நோக்கிப் பேசுவதே.
தேவனை நோக்கிக் காத்திரு. ஆத்துமாவுக்கு இடப்படும் கட்டளை. சில சமயங்களில் நீங்கள் கேட்கும் மிகவும் மேய்ப்புக் கரிசனையுள்ள குரல், உங்களை நோக்கி நீங்களே பேசும் உங்கள் சொந்தக் குரலாக இருக்கவேண்டும்.
5-ஆம் வசனம் ஒரு ஒழுக்கம். நீங்கள் கலங்கியிருக்கும்போது, ஆத்துமாவிடம் ஏன்? என்று கேட்டு, அதற்கு நம்பிக்கையைப் பிரசங்கியுங்கள். உங்கள் ஆத்துமாவோடு பேச வேண்டிய குரல் சில சமயங்களில் உங்களுடையதுதான்.
தாகமுள்ள ஆத்துமாவுக்குத் தண்ணீர் கிறிஸ்துவே (யோவான் 7:37-38). மானின் வாஞ்சை, அவரிடமிருந்து பாயும் ஜீவநதியில் நிறைவடைகிறது.
இந்தப் பக்கத்தில் உங்கள் மொழியிலுள்ள வேத உரை: இந்தியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஷன் (IRV), © 2017, 2019 பிரிட்ஜ் கனெக்டிவிட்டி சொல்யூஷன்ஸ் — மாற்றமின்றி இந்த உரிமத்தின் கீழ் பயன்படுத்தப்பட்டது: CC BY-SA 4.0 · eBible.org
அவசரமான தாகத்தின் சித்திரம். கோடைக்கால வறட்சியில் தண்ணீருக்காக மூச்சுத் திணறும் மான். அப்படியே ஆத்துமா தேவனுக்காக.
இந்த வசனம் அந்த ஏக்கத்தைக் கனப்படுத்துகிறது. அந்த வாஞ்சையே உறவின் ஒரு பகுதி.