अनेक भारतीय खेड्यांमध्ये, एखाद्या जिल्ह्याला पूर किंवा पीकबुडीचा फटका बसतो तेव्हा आश्चर्यकारक दाते अनेकदा श्रीमंत नसतात. ती असते तांदळाचे छोटेसे गाठोडे पाठवणारी विधवा, किंवा भूक काय असते हे ठाऊक असल्यामुळे पेटीत घडी केलेली नोट टाकणारा रोजंदारी मजूर. पौलानेही हेच पाहिले. मासेदोनियातील मंडळ्या — फिलिप्पै, थेस्सलनीका, बिरुया — गरीब होत्या आणि दबावाखाली होत्या, तरीही यरुशलेममधील दुष्काळग्रस्त विश्वासणाऱ्यांना देण्याची परवानगी मिळावी म्हणून त्यांनी विनवणी केली. आता पौल अधिक सधन करिंथला लिहितो, ज्याने वर्षभरापूर्वी देणगीचे वचन दिले होते आणि ते पूर्ण केले नव्हते. तो आज्ञा देत नाही; तो आधी देणाऱ्या गरिबांची, आणि गरीब झालेल्या सर्वात श्रीमंत व्यक्तीची कथा सांगतो.
कथेत हे कुठे आहे: पाचवा अंक — यहूदी आणि परराष्ट्रीय एकाच कुटुंबाचे आहेत हे शिकणारी मंडळी. यरुशलेममधील यहूदी विश्वासणाऱ्यांसाठी परराष्ट्रीय मंडळ्यांकडून पौलाने गोळा केलेली वर्गणी हा त्याच्या उत्तरायुष्यातील मोठ्या प्रकल्पांपैकी एक होता; तो तिचा उल्लेख करिंथकरांस पहिले पत्र 16 मध्ये, येथे, आणि रोमकरांस पत्र 15 मध्ये करतो. ते पैसे होते, पण ते एक चिन्हही होते: सियोनला भेटी आणतील असे संदेष्ट्यांनी म्हटलेली राष्ट्रे आता येशूच्या नावाने तसे करत होती.
हा अध्याय काय करतो: थांबलेली देणगी पुन्हा सुरू करणे आणि ख्रिस्ती दानाचा पाया दबावावर नव्हे तर कृपेवर ठेवणे — आणि त्याच वेळी पैसे उघडपणे व प्रामाणिकपणे हाताळले जावेत याची पौल काळजी घेत असल्याचे दाखवणे.
- 8:1–7 — पौल मासेदोनियातील मंडळ्यांचे वर्णन करतो: कठीण परीक्षेत आणि घोर दारिद्र्यात त्यांनी उत्सुकतेने, अगदी ऐपतीपलीकडेही दिले, कारण त्यांनी आधी स्वतःला प्रभूला दिले होते. करिंथकरांनी सुरू केलेले तेच दयेचे काम पूर्ण करण्यास तीत त्यांना मदत करणार आहे.
- 8:8–15 — ही आज्ञा नसून प्रीतीची कसोटी आहे. ख्रिस्त श्रीमंत असूनही गरीब झाला, म्हणजे ते श्रीमंत व्हावेत. पौल त्यांना सांगतो की त्यांनी जे सुरू केले ते त्यांच्याजवळ जे आहे त्याप्रमाणे पूर्ण करावे, म्हणजे योग्य समतोल राहील — मान्नाप्रमाणे, कोणाकडेही जास्तही नव्हते किंवा कमीही नव्हते.
- 8:16–21 — मदत करायला उत्सुक असलेला तीत येत आहे, आणि त्याच्याबरोबर सर्व मंडळ्यांमध्ये ज्याची प्रशंसा होते असा एक बंधू, ज्याची देणगीबरोबर प्रवास करण्यासाठी निवड झाली आहे. मोठ्या रकमेविषयी कोणताही संशय येऊ नये असे पौलाला वाटते; तो देवाच्याच नव्हे, तर लोकांच्या दृष्टीनेही योग्य ते करतो.
- 8:22–24 — तिसरा एक विश्वासू बंधू त्यांच्यात सामील होतो. पौल तिघांचीही मंडळ्यांचे प्रतिनिधी म्हणून शिफारस करतो, आणि करिंथकरांना सांगतो की पौलाने ज्या प्रीतीविषयी बढाई मारली तिचा पुरावा त्यांनी त्यांना दाखवावा.
मुख्य वचन: करिंथकरांस दुसरे पत्र 8:9 · मग काय: पौलाचे निधी-संकलनाचे पत्र आश्चर्यकारकपणे सौम्य आहे: अपराधभाव नाही, टक्केवारी नाही, बक्षिसाचे वचन नाही — फक्त गरीब लोकांच्या उदारतेचे आणि ख्रिस्ताच्या आत्मदानाचे उदाहरण, आणि पैशाचा काटेकोर हिशेब. आजच्या कोणत्याही मंडळीसाठी किंवा धर्मादाय संस्थेसाठी दोन्ही भाग महत्त्वाचे आहेत: कृपेतून द्या, आणि जे दिले जाते ते इतक्या उघडपणे हाताळा की कोणालाही शंका घेता येणार नाही.