अनेक भारतीय घरांमध्ये संध्याकाळची प्रार्थना प्रत्येकाचे नाव घेते: आजी-आजोबा, नोकरी शोधणारा चुलतभाऊ, आजारी शेजारी, कधी कधी सरकारसुद्धा. अशी बाहेरच्या दिशेने रुंदावत जाणारी प्रार्थना देवाला कोणाची काळजी आहे याविषयी काहीतरी सांगते. 1 तीमथ्य 2 त्याच भावनेने सुरू होते — सर्व लोकांसाठी, राजे आणि अधिकारी यांच्यासाठीसुद्धा, प्रार्थना करा, कारण सर्वांचे तारण व्हावे अशी देवाची इच्छा आहे. मग मंडळी एकत्र जमते तेव्हा पुरुषांनी आणि स्त्रियांनी कसे वागावे याकडे अध्याय वळतो, आणि काही वचनांतच तो नव्या करारातील सर्वाधिक वादग्रस्त उताऱ्यांपैकी एक बनतो. दोन्ही भाग प्रामाणिक वाचनास पात्र आहेत.
कथेत हे कुठे आहे: पाचव्या अंकात मंडळी रस्त्यावरील चळवळ न राहता रोमन जगात स्थिरावलेला समुदाय बनत आहे. तिच्या सार्वजनिक प्रार्थनांकडे आणि सदस्यांच्या वर्तनाकडे शेजाऱ्यांचे लक्ष होते. हा अध्याय मंडळीचे सर्वात विस्तृत क्षितिज — एक देव, एक मध्यस्थ, सर्वांसाठी खंडणी — इफिसमधील उपासनेसाठीच्या अगदी स्थानिक सूचनांच्या बाजूला ठेवतो.
हा अध्याय काय करतो: मंडळीच्या उपासनेचा पाया सर्व लोकांचे तारण व्हावे या देवाच्या इच्छेत घालणे, आणि शांत, विश्वासार्ह समुदायासाठी प्रार्थना, पेहराव आणि शिकवणे यांविषयी सूचना देणे — अशा सूचना ज्यांची कायमची व्याप्ती ख्रिस्ती लोक आजही वेगवेगळ्या प्रकारे तोलतात.
- 2:1–7 — सर्वांसाठी, राजे आणि अधिकारपदावर असलेले यांच्यासाठीसुद्धा, प्रार्थना आणि उपकारस्तुती केली जावी, म्हणजे विश्वासणाऱ्यांना शांत, भक्तिमान जीवन जगता येईल. सर्व लोकांचे तारण व्हावे अशी देवाची इच्छा आहे; एकच देव आहे आणि एकच मध्यस्थ, मनुष्य ख्रिस्त येशू, ज्यांनी सर्वांसाठी स्वतःला खंडणी म्हणून दिले. हा संदेश परराष्ट्रीयांपर्यंत नेण्यासाठी पौलाची नेमणूक झाली.
- 2:8–10 — सर्वत्र पुरुषांनी राग किंवा वाद न करता पवित्र हात उंचावून प्रार्थना करावी. स्त्रियांनी मर्यादशील पेहराव करावा, वेणी, सोने किंवा महागडी वस्त्रे यांनी नव्हे तर सत्कृत्यांनी स्वतःला सजवावे.
- 2:11–15 — स्त्रीने शांतपणे आणि पूर्ण अधीनतेने शिकावे; पौल म्हणतो की स्त्रीने शिकवावे किंवा पुरुषावर अधिकार चालवावा याची तो परवानगी देत नाही. तो आदाम आधी घडवला गेला आणि हव्वा फसवली गेली याकडे निर्देश करतो. तो पुढे म्हणतो, स्त्रिया विश्वास, प्रीती आणि पवित्रता यांत टिकून राहिल्या तर बाळंतपणाद्वारे तारल्या जातील — ही ओळ वेगवेगळ्या प्रकारे वाचली जाते: मशीहाचा जन्म, बाळंतपणात सुरक्षित राखले जाणे, किंवा विश्वासू सर्वसामान्य जीवन.
- पूरकतावादी मत: हे बंधन सृष्टीच्या क्रमावर (आदाम आधी घडवला गेला) आधारित आहे आणि म्हणून मंडळीतील शिकवण्याच्या आणि शासनाच्या पदाला प्रत्येक युगात लागू होते, तर स्त्रिया इतर सेवाकार्यांत व्यापकपणे सेवा करतात.
- समतावादी मत: पौलाचे व्यापक आचरण आणि शिकवण (गलतीकरांस 3:28) दाखवतात की हे बंधन कायमचा नियम म्हणून अभिप्रेत नव्हते; नेतृत्व आणि शिकवणे स्त्रियांसाठी आणि पुरुषांसाठी सारखेच खुले आहे.
- परिस्थितीविशिष्ट मत: हे शब्द इफिसमधील एका विशिष्ट समस्येला उद्देशून आहेत — खोटे शिक्षक काही स्त्रियांवर प्रभाव टाकत होते (5:13–15; 2 तीमथ्य 3:6–7), आणि कदाचित वर्चस्व गाजवणारे वर्तनही होते — म्हणून ही सूचना सर्व मंडळ्यांशी नव्हे तर त्या संकटाशी बांधलेली आहे.
मुख्य वचन: तीमथ्याला पहिले पत्र 2:5–6 · मग काय: वचने 11–15 यांविषयी तुम्ही कोणत्याही निष्कर्षाला आलात, तरी अध्यायाच्या सुरुवातीविषयी वाद नाही: सर्वांसाठी प्रार्थना करा, तुम्ही न निवडलेल्या अधिकाऱ्यांसाठीसुद्धा, कारण देवाची काळजी सर्व लोकांपर्यंत पोहोचते. अधिक कठीण वचनांबाबत, बायबलवर प्रेम करणारे प्रामाणिक ख्रिस्ती वेगवेगळ्या निष्कर्षांवर पोहोचले आहेत. काळजीपूर्वक वाचणे, मतांची व्याप्ती जाणणे, आणि वेगळ्या प्रकारे वाचणाऱ्यांचे ऐकणे — हे स्वतःच विश्वासूपणाचे एक रूप आहे.