ആദ്യഫലങ്ങളുടെ ഒരു കൊട്ട

ഇന്ത്യയിലെ പല കുടുംബങ്ങളും എന്തിന്റെയെങ്കിലും ആദ്യത്തേതു സമർപ്പിക്കാറുണ്ട്: ആദ്യവിളവ് ആരാധനാലയത്തിന്, ആദ്യശമ്പളം മാതാപിതാക്കൾക്ക്, ഒരു പുതിയ മരത്തിലെ ആദ്യഫലങ്ങൾ ദൈവത്തിന്. ആ പ്രവൃത്തി പറയുന്നത് ഇതാണ്: ഇത് അനുഭവിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, ഇത് എവിടെനിന്നു വന്നുവെന്നു ഞാൻ ഓർക്കുന്നു. ആവർത്തനപുസ്തകം 26 ഇസ്രായേലിന് അത്തരമൊരു ചടങ്ങു നൽകുന്നു — ഒരു വ്യത്യാസത്തോടെ. കർഷകൻ വിളവിന്റെ ഒരു കൊട്ട പുരോഹിതന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോകുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത്. അവൻ സംസാരിക്കുന്നു. ഏതാനും വാക്യങ്ങളിൽ, അലഞ്ഞുനടന്ന ഒരു പൂർവ്വികൻമുതൽ ഈജിപ്തിലെ അടിമത്തത്തിലൂടെ പാലും തേനും ഒഴുകുന്ന ഒരു ദേശംവരെയുള്ള തന്റെ ജനത്തിന്റെ മുഴുവൻ കഥയും അവൻ പറയുന്നു — തന്റെ സ്വന്തം കഥയായി.

കഥയിൽ ഇത് എവിടെ: ഇതു മൂന്നാം അങ്കം അതിന്റെ ഉടമ്പടിപാരമ്യത്തിൽ എത്തുന്നതാണ്. നീണ്ട നിയമസംഹിത (12–26 അധ്യായങ്ങൾ) ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു; തുടർന്നുള്ള അധ്യായങ്ങൾ ചടങ്ങിലേക്കും അനുഗ്രഹത്തിലേക്കും ശാപത്തിലേക്കും തിരിയുന്നു. കർഷകന്റെ ചെറിയ ഏറ്റുപറച്ചിൽ (26:5–9) ഉൽപത്തിയെയും പുറപ്പാടിനെയും ഒരൊറ്റ ശ്വാസത്തിലേക്കു ചുരുക്കുന്നു. യഹൂദകുടുംബങ്ങൾ ഓരോ പെസഹയിലും ഇന്നും അതു വീണ്ടും പറയുന്നു: സേദെറിലെ കേന്ദ്രവിവരണം ഈ വാക്യങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണു പണിതിരിക്കുന്നത്. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ക്രിസ്തുവിനായി പൗലൊസ് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രം ക്രിസ്ത്യാനികൾ ആദ്യഫലങ്ങളിൽ കേൾക്കുന്നു (1 കൊരിന്ത്യർ 15:20).

ഈ അധ്യായം എന്ത് ചെയ്യുന്നു: ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈനംദിന വിളവിനെ അതിന്റെ രക്ഷയുടെ കഥയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാനും, ലേവ്യനോടും പരദേശിയോടും അനാഥനോടും വിധവയോടുമുള്ള ഉദാരതയെ ആരാധനയുടെ ഭാഗമാക്കാനും, ഉടമ്പടിയെ ഇരുവശത്തുനിന്നുമുള്ള ഒരു പ്രതിബദ്ധതയായി മുദ്രയിടാനും.

• 26:1–4 — ദേശത്തു കുടിപാർത്തുകഴിഞ്ഞാൽ, ഓരോ ഇസ്രായേല്യനും തന്റെ നിലത്തിലെ ആദ്യവിളവിൽ കുറെ ഒരു കൊട്ടയിലാക്കി ദൈവം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു. ദൈവം തരാമെന്ന് ആണയിട്ട ദേശത്തു താൻ എത്തിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവൻ പുരോഹിതനോടു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
• 26:5–11 — തുടർന്ന് അവൻ ചൊല്ലുന്നു: 'എന്റെ പിതാവ് അലഞ്ഞുനടന്ന ഒരു അരാമ്യനായിരുന്നു' — അവൻ ഈജിപ്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയി, ഒരു ജനതയായി വളർന്നു, അടിമകളാക്കപ്പെട്ടു, നിലവിളിച്ചു, ദൈവത്തിന്റെ ബലമുള്ള കൈയാൽ ഈ ദേശത്തേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു. അവൻ കൊട്ട താഴെ വെച്ച്, നമസ്കരിച്ച്, ലേവ്യനോടും പരദേശിയോടുമൊപ്പം ആഘോഷിക്കുന്നു.
• 26:12–15 — മൂന്നാം വർഷംതോറും ദശാംശം പട്ടണങ്ങളിലെ ലേവ്യനും പരദേശിക്കും അനാഥനും വിധവയ്ക്കുമായി പോകുന്നു. താൻ കല്പന പാലിച്ചുവെന്നും വിശുദ്ധഭാഗം ദുരുപയോഗം ചെയ്തില്ലെന്നും ദാതാവു ദൈവസന്നിധിയിൽ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും, തുടർന്ന് ഇസ്രായേലിന്മേലും ദേശത്തിന്മേലും അനുഗ്രഹത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
• 26:16–19 — പരസ്പരമുള്ള ഒരു പ്രഖ്യാപനത്തോടെ മോശെ നിയമസംഹിത അവസാനിപ്പിക്കുന്നു: യഹോവ തന്റെ ദൈവമാണെന്ന് ഇന്ന് ഇസ്രായേൽ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇസ്രായേൽ തന്റെ അമൂല്യജനമാണെന്നും, വിശുദ്ധവും ജനതകൾക്കെല്ലാം മീതെ ഉയർത്തപ്പെട്ടതുമാണെന്നും ഇന്നു യഹോവ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

മുഖ്യ വാക്യം: ആവർത്തനപുസ്തകം 26:5  ·  അതുകൊണ്ട് എന്ത്: തലയിൽ മാത്രം നിൽക്കുന്ന നന്ദി മങ്ങിപ്പോകാറുണ്ട്. ഈ അധ്യായം അതിനെ കൈകളിൽ — യഥാർത്ഥ വിളവിന്റെ ഒരു കൊട്ടയായി — അധരങ്ങളിൽ — ഉറക്കെ പറയുന്ന ഒരു കഥയായി — വെക്കുന്നു. സ്വകാര്യമതത്തെയും അതു നിരസിക്കുന്നു: ആഘോഷത്തിൽ ലേവ്യനും പരദേശിയും ഉൾപ്പെടണം; ദശാംശം വിധവയെയും അനാഥനെയും പോറ്റണം. ഇന്നത്തെ വായനക്കാർക്ക്, നന്ദി പറയലും അരികുകളിലുള്ളവരോടു പങ്കുവെക്കലും രണ്ടല്ല, ഒരൊറ്റ പ്രവൃത്തിയാകേണ്ടതാണ്.