ನಕ್ಷೆ ಆ್ಯಪ್ ಬಳಸಿ ವಾಹನ ಓಡಿಸಿದ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಆ ಕ್ಷಣ ಗೊತ್ತು — ಅದು ಉದ್ದವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತದೆ, ನೀವು ಏಕೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತೀರಿ — ಹತ್ತಿರದ ರಸ್ತೆ ಮುಚ್ಚಿತ್ತು ಅಥವಾ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವವರೆಗೆ. ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 13 ಅಂತಹ ಒಂದು ಕ್ಷಣ. ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಕೊನೆಗೂ ಐಗುಪ್ತದಿಂದ ಹೊರಬಂದಿದೆ, ಕಾನಾನಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ದಾರಿ ಕರಾವಳಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ನೇರವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಅದನ್ನು ಆರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನು ಅವರನ್ನು ಉದ್ದವಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಮರುಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ತಾನೇ ಅವರ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ — ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಮೇಘಸ್ತಂಭ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ: ಹೊಸದಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಜನರು ಈಗ ದೇವಜನರಾಗಿ ಬದುಕಲು ಕಲಿಯಬೇಕು. ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 13 ಪಸ್ಕ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದ ನಡುವೆ ನಿಂತು, ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಆಚರಣೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ — ಚೊಚ್ಚಲರ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ, ಒಂದು ವಾರ್ಷಿಕ ಹಬ್ಬ — ಮತ್ತು ದೇವದರ್ಶನದ ಗುಡಾರ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುವವರೆಗೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ನಡೆಸಲಿರುವ ದೇವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಆಚರಣೆ ಮತ್ತು ಬೋಧನೆಯ ಮೂಲಕ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಲು, ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದಲೇ ದೇವರೇ ದಾರಿಯನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಲು.
- 13:1–10 — ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲೂ ಪಶುಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚೊಚ್ಚಲು ತನ್ನದು ಎಂದು ದೇವರು ಹಕ್ಕು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ದಿನವನ್ನು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಏಳು ದಿನಗಳ ಹುಳಿಯಿಲ್ಲದ ರೊಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದೂ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಮೋಶೆ ಜನರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ನಾನು ಐಗುಪ್ತದಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ ಯೆಹೋವನು ನನಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರ ನಿಮಿತ್ತವೇ ಇದು.
- 13:11–16 — ದೇಶವನ್ನು ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ, ಚೊಚ್ಚಲ ಪಶುಗಳನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು, ಚೊಚ್ಚಲ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸಬೇಕು — ಬೆಲೆಕೊಟ್ಟು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮಗು ಏಕೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ದೇವರು ಐಗುಪ್ತದ ಚೊಚ್ಚಲರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಚೊಚ್ಚಲರನ್ನು ಉಳಿಸಿದ ರಾತ್ರಿಯೇ ಉತ್ತರ. ಅದು ಕೈಯ ಮೇಲಿನ ಗುರುತಿನಂತೆಯೂ ಕಣ್ಣುಗಳ ನಡುವಿನ ಜ್ಞಾಪಕದಂತೆಯೂ ಇರಬೇಕು.
- 13:17–19 — ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕಂಡು ಜನರು ಹಿಂದಿರುಗಿಯಾರು ಎಂದು ದೇವರು ಅವರನ್ನು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ದೇಶದ ಮೂಲಕ ಹೋಗುವ ಕರಾವಳಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅರಣ್ಯದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಸುತ್ತುಬಳಸಿ ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಆದಿಕಾಂಡದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ಮೋಶೆ ಯೋಸೇಫನ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
- 13:20–22 — ಅವರು ಮರುಭೂಮಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಏತಾಮಿನಲ್ಲಿ ಇಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಯೆಹೋವನು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಮೇಘಸ್ತಂಭದಲ್ಲೂ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಸ್ತಂಭದಲ್ಲೂ ಅವರ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಯಾವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಾದರೂ ಪ್ರಯಾಣಿಸಬಹುದು; ಆ ಸ್ತಂಭ ಎಂದಿಗೂ ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 13:21 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ನಾವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಎರಡು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಾಯ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತದೆ: ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ನಡೆಸಲ್ಪಡುವುದು. ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕೆಂದು, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಾನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾಗದ ಒಂದು ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉದ್ದವಾದ ದಾರಿ ದೇವರ ಆರೈಕೆಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುವುದಲ್ಲ, ಅದರ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೇ — ತಾವು ಆರಿಸದ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಅನೇಕರಿಗೆ ಸ್ಥಿರತೆ ನೀಡಿದ ಯೋಚನೆ.