ಯೋನಾತಾನನ ಬಾಣಗಳು

ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ತೆರಬೇಕು. ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮಗನೂ, ಆ ತಂದೆ ಸಾಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ಸ್ನೇಹಿತನೂ — ಈ ಎರಡೂ ನಿಷ್ಠೆಗಳನ್ನು ಒಂದು ಮುರಿಯದೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಹಿಡಿದಿಡಲಾಗದು. ಯೋನಾತಾನನು ಸೌಲನ ಸಿಂಹಾಸನದ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ; ದಾವೀದನು ಅದನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವನು ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಶಂಕಿಸುವ ಮನುಷ್ಯ. ಆಸ್ಥಾನ ರಾಜಕೀಯದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ, ದಾವೀದನು ಇಲ್ಲವಾಗಬೇಕೆಂದು ಯೋನಾತಾನನು ಬಯಸಬೇಕು. ಬದಲಿಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ಸಂಕೇತವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ — ಕೆಲವು ಬಾಣಗಳು, ಅವುಗಳನ್ನು ತರಲು ಕಳುಹಿಸಿದ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ, ಓಡಿಹೋಗು ಎಂಬ ಅರ್ಥದ ಒಂದು ಕೂಗಿದ ಸೂಚನೆ. ಇದು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಮಲ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಾಯಸ್ಥ ಗಂಡಸರೊಂದಿಗೆ ಅದು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ಅರಸುತನ ಆರಂಭವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲವಾಗಿಲ್ಲ, ಆಗಲೇ ಮೊದಲ ಅರಸನು ವಿಫಲನಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ದೇವರು ಮೌನವಾಗಿ ದಾವೀದನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದ್ದಾನೆ (1 ಸಮುವೇಲನು 16), ಮತ್ತು ಸೌಲನ ಅಸೂಯೆ ಈಟಿ ಎಸೆಯುವುದರಿಂದ ಬಹಿರಂಗ ಸಂಚುಗಳವರೆಗೆ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಈ ಬಿರುಕು ಶಾಶ್ವತ ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಇತ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ: ದಾವೀದನು ಇನ್ನೆಂದೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಆಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಲಾರನು. ದಾವೀದನಿಗೂ ಯೋನಾತಾನನ ಸಂತತಿಗೂ ನಡುವೆ ಒಂದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನೂ ಅದು ಬಿತ್ತುತ್ತದೆ; ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಯೋನಾತಾನನ ಮಗನಾದ ಮೆಫೀಬೋಶೆತನಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸಲು ದಾವೀದನು ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕಿದಾಗ ಕಥೆ ಅದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಸೌಲನು ದಾವೀದನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಆಸ್ಪದವಿಲ್ಲದಂತೆ ದೃಢಪಡಿಸಲು, ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ದೇವರು ಆರಿಸಿದವನಿಗಾಗಿ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಯುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು — ಸ್ವಹಿತಕ್ಕಿಂತ ದೇವರ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.

• 20:1–11 — ರಾಮದಲ್ಲಿ ಸೌಲನಿಂದ ಈಗಷ್ಟೇ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ದಾವೀದನು, ತಾನು ಏನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಯೋನಾತಾನನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ತಂದೆ ಕೊಲೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಯೋನಾತಾನನಿಗೆ ನಂಬಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದಾವೀದನು ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ: ತಾನು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಖಾಲಿ ಆಸನಕ್ಕೆ ಸೌಲನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸುವುದು.
• 20:12–23 — ಏನೇ ಆದರೂ ದಾವೀದನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವೆನೆಂದು ಯೋನಾತಾನನು ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ, ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ದಾವೀದನ ಶತ್ರುಗಳು ಇಲ್ಲವಾದ ನಂತರವೂ ಯೋನಾತಾನನ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ದಯೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಸಂಕೇತವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ: ಯೋನಾತಾನನ ಬಾಣಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ದಾವೀದನು ಉಳಿಯಬೇಕೋ ಓಡಿಹೋಗಬೇಕೋ ಎಂದು ತಿಳಿಸುವುದು.
• 20:24–34 — ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ದಿನ ಸೌಲನು ಏನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಎರಡನೆಯ ದಿನ ಅವನು ಸಿಡಿದೇಳುತ್ತಾನೆ, ಯೋನಾತಾನನನ್ನೂ ಅವನ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ದಾವೀದನು ಜೀವಿಸಿರುವವರೆಗೆ ಯೋನಾತಾನನ ಸ್ವಂತ ರಾಜ್ಯವೇ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಯೋನಾತಾನನು ದಾವೀದನ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ಸೌಲನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗನ ಮೇಲೆಯೇ ಈಟಿ ಎಸೆಯುತ್ತಾನೆ.
• 20:35–42 — ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಯೋನಾತಾನನು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಗನ ಆಚೆಗೆ ಎಸೆಯುತ್ತಾನೆ — ಓಡಿಹೋಗು ಎಂಬ ಸಂಕೇತ. ಹುಡುಗನು ಹೋದ ನಂತರ ದಾವೀದನು ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಮೂರು ಬಾರಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರು ಮುದ್ದಿಟ್ಟು ಅಳುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಗಳ ನಡುವಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾ ಯೋನಾತಾನನು ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: 1 ಸಮುವೇಲನು 20:42  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಯೋನಾತಾನನಿಗೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಎಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು, ಆದರೂ ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟನು — ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅವನು ಕಾಣಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಕರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಂತೋಷಪಡಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು. ಪ್ರತಿಭಾವಂತರ ನಡುವಿನ ಪೈಪೋಟಿ ಸಾಮಾನ್ಯ; ಈ ಬಗೆಯ ಔದಾರ್ಯ ಅಪರೂಪ. ಅಧ್ಯಾಯ ಅದನ್ನು ನೋವಿಲ್ಲದ್ದಾಗಿ ತೋರಿಸಲೂ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ — ಸರಿಯಾದುದಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠೆ ಯೋನಾತಾನನಿಗೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನೂ, ಬಹುತೇಕ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ಬೆಲೆಯಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತದೆ.