ಸಾರಯಳ ಯೋಜನೆಯು ಪುರಾತನ ಕಾಲದ ಒಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪದ್ಧತಿಯಾಗಿತ್ತು — ಬಂಜೆಯಾದ ಹೆಂಡತಿ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ವಾರಸುದಾರನನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ದಾಸಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಕೊಡುವುದು. ಆದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದೆಲ್ಲವೂ ದೇವರ ಅನುಮೋದನೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

“ಅಬ್ರಾಮನು ಸಾರಯಳ ಮಾತಿಗೆ ಸಮ್ಮತಿಸಿದನು” — ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಇದು ಆದಿಕಾಂಡ 3:17ರಲ್ಲಿ ಆದಾಮನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾದ ಅದೇ ನುಡಿ. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದ್ದೇಶಗಳಿದ್ದರೂ ಅಪನಂಬಿಕೆಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಗಂಡನು ಕುಟುಂಬವನ್ನು ದೀರ್ಘ ದುಃಖಕ್ಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.

“ದೇವರಿಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡುವ” ತೀರ್ಮಾನವು ಇಷ್ಮಾಯೇಲನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ — ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅನೇಕರು ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಮಾನವ ತಂತ್ರದಿಂದ ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ದೇವಜನರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡುವ ಮಹಾ ಶೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

ಸಾರಯಳು ಸೋತಲ್ಲಿ ತಾನು ಯಶಸ್ವಿಯಾದದ್ದರಿಂದ ಹಾಗರಳು ಸಾರಯಳನ್ನು ತಾತ್ಸಾರಮಾಡಿದಳು. ಫಲವತ್ತತೆಯು ಗರ್ವವಾಯಿತು. ಸಾರಯಳಿಗೆ ಸಹಾಯವಾಗಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಯೋಜನೆಯೇ ಅವಳನ್ನು ಅವಮಾನಪಡಿಸಿದ ಗಾಯವಾಯಿತು.

ದೇವರ ಸಮಯವನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಸಾಧನವು ಯಶಸ್ವಿಯಾದಾಗ, ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಹಾನಿಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಆ ಯಶಸ್ಸು ಕಹಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಸಾಧನವು ಗುರಿಯನ್ನೇ ಕೆಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ “ಯೆಹೋವನ ದೂತನು” ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲ ಸಂದರ್ಭ ಇದು — ಮತ್ತು ಆತನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತನ್ನ ಗುಡಾರದಲ್ಲಿರುವ ಅಬ್ರಾಮನಿಗಲ್ಲ, ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಬ್ಬ ಅನ್ಯದೇಶದ ದಾಸಿಗೆ. ದೇವರು ತಿರಸ್ಕೃತರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ.

ಅನೇಕ ಸತ್ಯವೇದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಈ ದೂತನನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ — ಅಂದರೆ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು. ಆತನು ದೇವರಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ (10ನೇ ವಚನ), ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ (13ನೇ ವಚನ), ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸಂಗಡ ಮಾತನಾಡಿದ ಯೆಹೋವನು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ (13ನೇ ವಚನ).

ದೂತನು ಅವಳನ್ನು ಹೆಸರಿಡಿದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗರಳೇ. ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅವಳನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಚಿಂತಿಸದಿದ್ದಾಗ, ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆತನು ಅವಳ ಹೆಸರನ್ನು ಬಲ್ಲನು.

ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿ? ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವಂಥವು. ದೇವರು ಆದಾಮನಿಗೆ (“ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀ?”) ಮತ್ತು ಕಾಯಿನನಿಗೆ (“ಹೇಬೆಲನು ಎಲ್ಲಿ?”) ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಹಾಗೆಯೇ ಇವು. ದೇವರು ಕೇಳುವುದು ತಾನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲ, ಅರಿಕೆಗೂ ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆಗೂ ಆಹ್ವಾನಿಸಲು.

ಹಾಗರಳು ದೇವರಿಗೆ ಒಂದು ಹೆಸರನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ — ಏಲ್ ರೋಯಿ, “ನೋಡುವ ದೇವರು.” ದೇವರಿಗೆ ಹೆಸರಿಟ್ಟವರೆಂದು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವಳೇ. ತಳ್ಳಿಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಒಬ್ಬ ದಾಸಿ, ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ, ಇಂದಿಗೂ ಉಳಿದಿರುವ ಒಂದು ಹೆಸರನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ.

“ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವ ದೇವರು.” ಯಾವ ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿಯೂ ಜೊತೆಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಾದ ನಾಲ್ಕು ಮಾತುಗಳು. ವಿಶ್ವದ ದೇವರು ಒಂದು ಬುಗ್ಗೆಯ ಬಳಿಯಿರುವ ಒಬ್ಬಂಟಿ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಆತನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.

ತಾವು ಅದೃಶ್ಯರು, ಕಡೆಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಸಾಡಲ್ಪಟ್ಟವರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ — ಈ ಹೆಸರೇ ಉತ್ತರ. ದೇವರು ತನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಹಾಗರಳು ಕಂಡಳು; ಆ ದರ್ಶನವೇ ಅವಳನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ ಬದುಕಲು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿತು.

ಇಷ್ಮಾಯೇಲನ ಸಂತತಿಯ ಕುರಿತಾದ ಪ್ರವಾದನೆ — ಕಾಡುತನದವರು, ಜಗಳಗಂಟರು, ತಮ್ಮ ನೆರೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು. ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ಇಷ್ಮಾಯೇಲನಿಂದ ಬಂದವರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವ ಅರಬ್ ಜನರಿಗೆ ಅನೇಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಇದನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಿದ್ದಾರೆ — ಆದರೆ ಆ ವಂಶಾವಳಿಯ ಸಂಬಂಧವೂ ಇಂಥ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅನ್ವಯಗಳೂ ವಿವಾದಿತವಾಗಿವೆ.

“ತನ್ನ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ” — ಇಷ್ಮಾಯೇಲನ ವಂಶವು ಮಾಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯುಗದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ ಅವರು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಮೀಪ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿಯುವರು.