కాలిపోయిన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లేవారు తరచుగా ఒకే పని చేస్తారు: గదుల గుండా నెమ్మదిగా నడుస్తూ, అక్కడ ఏమి ఉండేదో పేరు పెట్టి చెబుతారు. ఇది అలమారా ఉండేది; ఇక్కడ పెళ్లి ఫోటో వేలాడేది; ఆ నల్లని ఆకారం ఉయ్యాల. ఆ పేరు పెట్టడం దుఃఖంలో భాగం. కీర్తన 74 కాలిపోయిన ఒక పరిశుద్ధ స్థలం గుండా సరిగ్గా అలాగే నడుస్తుంది. కవి అంతా చూశాడు: సమాజ స్థలంలో గర్జిస్తున్న శత్రువులు, తమ ధ్వజాలను నిలబెడుతూ, అడవిలో కట్టెలు కొట్టేవారిలా చెక్కిన కొయ్య మీద గొడ్డళ్లు ఝళిపిస్తూ, చివరికి పరిశుద్ధ స్థలానికి నిప్పు పెడుతూ. అప్పుడు, బూడిదలో నిలుచుని, అతను దేవునితో వాదించడానికి తిరుగుతాడు.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకం తన అత్యంత లోతైన గాయాన్ని చేరుకుంటుంది: దేవుడు తన నామాన్ని ఉంచిన మందిరం శిథిలమై పడి ఉంది. యెహెజ్కేలు దర్శనంలో ఒక కొత్త మందిరాన్ని ఇప్పుడే వర్ణించాడు; కీర్తన 74 పాతదాని శిథిలాల్లో నిలుచుంటుంది. అది సృష్టి వరకు వెనక్కి చేరుతుంది — దేవుడు సముద్రాన్ని విభజించడం, లివియాతానును నలగగొట్టడం, పగలూ రాత్రీ ఋతువులూ ఏర్పాటు చేయడం — సృష్టికర్త ఇప్పుడు తన సొంత మందిరాన్ని ఎందుకు కాలిపోనిస్తున్నాడని అడగడానికి. ఇక్కడ ఏ జవాబూ ఇవ్వబడదు; కేవలం విన్నపం మాత్రమే.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: మందిరాన్ని కోల్పోవడానికి మాటలు ఇవ్వడం, దాని నాశనాన్ని నిజాయితీగా వర్ణించడం; తన సొంత నామం కోసం, బాధలో ఉన్న తన ప్రజ కోసం పని చేయమని సృష్టికర్తగా, నిబంధనను నిలబెట్టేవానిగా దేవునికి విజ్ఞప్తి చేయడం.
- 74:1–3 — దేవా, నీవు మమ్మల్ని శాశ్వతంగా ఎందుకు విసర్జించావు? పూర్వకాలంలో నీవు కొనుక్కున్న ప్రజను, నీవు విమోచించిన గోత్రాన్ని, నీవు నివసించిన సీయోను పర్వతాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకో. వచ్చి అంతులేని ఈ శిథిలాల గుండా నడువు.
- 74:4–11 — వివరంగా నాశనం: నీ సమాజ స్థలంలో అరుస్తున్న శత్రువులు, చెక్కిన పలకలను నరుకుతూ, పరిశుద్ధ స్థలాన్ని నేలమట్టంగా కాల్చుతూ, దేశంలో దేవుడు ఆరాధించబడిన ప్రతి స్థలాన్నీ కాల్చుతూ. సూచనలు లేవు, ప్రవక్త లేడు; ఎంతకాలమో ఎవరికీ తెలియదు. నీ చేతిని ఎందుకు వెనక్కి తీసుకుంటున్నావు?
- 74:12–17 — అయినా దేవుడు పూర్వకాలం నుండి రాజు. ఆయన సముద్రాన్ని చీల్చాడు, సముద్ర భూతాల తలలు పగలగొట్టాడు, లివియాతానును నలగగొట్టాడు, ఊటలను తెరిచాడు, నదులను ఎండిపోజేశాడు; పగలూ రాత్రీ, సూర్యుడూ చంద్రుడూ, వేసవీ చలికాలమూ అన్నీ ఆయన పనే.
- 74:18–23 — శత్రువు నిన్ను ఎలా ఎగతాళి చేస్తున్నాడో జ్ఞాపకం చేసుకో. నీ పావురాన్ని అడవి మృగాలకు అప్పగించకు, నీ దీనులను శాశ్వతంగా మరచిపోకు. నిబంధనను లక్ష్యపెట్టు, ఎందుకంటే దేశపు చీకటి స్థలాలు బలాత్కారంతో నిండి ఉన్నాయి. దేవా, లేచి నీ వ్యాజ్యాన్ని వాదించు.
ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 74:12 · కాబట్టి ఏమిటి: పవిత్రమైనది ఏదైనా నాశనమైనప్పుడు — ఒక చర్చి, ఒక కుటుంబం, దేవుడు సమీపంగా ఉన్నాడనే భావన — తేలికైన స్పందనలు మౌనం లేదా తిరస్కారం. ఈ కీర్తన ఆ రెండూ చేయదు. అది నష్టాన్ని వివరంగా వర్ణిస్తుంది, తర్వాత దేవునికి ఆయన ఎవరో జ్ఞాపకం చేస్తుంది. ఇక్కడ విశ్వాసం శిథిలాలు బాగానే ఉన్నాయని నటించదు; ఋతువులను క్రమపరచినవాని ఎదుటికి వాటిని తెచ్చి, మమ్మల్ని జ్ఞాపకం చేసుకో అంటుంది.