దీర్ఘకాల రోగం శరీరం కంటే ఎక్కువే అరగదీస్తుంది. వారాల తరబడి ఆసుపత్రి వార్డులో ఉన్న తర్వాత, రోగికి పైకప్పులోని ప్రతి పగులూ తెలుసు. చూడవచ్చినవారు ఉత్సాహకరమైన మాటలు చెప్పి వెళ్లిపోతారు. రాత్రి ప్రశ్నలు వస్తాయి: ఇది శిక్షా, నేను చనిపోతే ఎవరైనా నన్ను జ్ఞాపకం చేసుకుంటారా, ఇంకా ఎంతకాలం? కీర్తన 6 సరిగ్గా అలాంటి స్థితిలో ఉన్న ఒక వ్యక్తి ప్రార్థన. అతని ఎముకలు నొప్పెడుతున్నాయి, ఏడ్చి ఏడ్చి కళ్లు ఉబ్బిపోయాయి, అతణ్ణి ఇష్టపడనివారు గమనిస్తున్నారు. కీర్తన దీనిని చక్కదిద్దదు. అయినా దాని చివరలో ఏదో ఎంత అకస్మాత్తుగా మారుతుందంటే, శతాబ్దాలుగా పాఠకులు దాని గురించి ఆలోచిస్తూనే ఉన్నారు.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకంలో, నిబంధన విశ్వాస్యతకు దీవెనను, పాపానికి శిక్షణను వాగ్దానం చేసింది; చాలామంది ఇశ్రాయేలీయులు సహజంగానే శ్రమను దేవుని కోపంగా చదివారు. కీర్తన 6 ఆ చట్రం లోపలే పెనుగులాడుతుంది. దేవుడు శిక్షిస్తాడని అది తిరస్కరించదు, కానీ ఆయన కోపాన్ని దాటి ఆయన ఎడతెగని ప్రేమకు విన్నవిస్తుంది. ఎవరూ దేవుణ్ణి స్తుతించని పాతాళం (షెయోల్) పట్ల దాని భయం, బైబిలులోని పునరుత్థానపు సంపూర్ణ నిరీక్షణ ఇంకా కనుచూపులోకి రాకముందటి కథా దశకు చెందినది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: దేవుని అసంతృప్తిలా అనిపించే శ్రమకు మాటలు ఇవ్వడం; పరిస్థితుల్లో ఏ మార్పూ మొదట చూడకుండానే, ఒక బాధితుడు అలసిపోయిన విన్నపం నుండి దేవుడు విన్నాడనే నమ్మకానికి సాగడాన్ని చూపడం.
- 6:1–3 — కోపంతో తనను గద్దించవద్దని దావీదు యెహోవాను బతిమాలుకుంటాడు. అతను సొమ్మసిల్లి ఉన్నాడు, అతని ఎముకలు వణుకుతున్నాయి; అతని అంతరంగమంతా కల్లోలంలో ఉంది. 'ఎంతకాలం?' అని మాత్రమే అతను అడగగలుగుతున్నాడు.
- 6:4–5 — తన ఎడతెగని ప్రేమ నిమిత్తం తిరిగి వచ్చి తనను రక్షించమని అతను దేవుణ్ణి అడుగుతాడు. మరణంలో ఎవరూ దేవుణ్ణి జ్ఞాపకం చేసుకోరు, పాతాళంలో ఎవరూ ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించరు అని అంటాడు.
- 6:6–7 — ఆ అలసట శారీరకమైనది: ప్రతి రాత్రి అతని పడక ఏడ్పుతో తడిసిపోతుంది; తన శత్రువుల కారణంగా దుఃఖంతో అతని కళ్లు మసకబారుతున్నాయి.
- 6:8–10 — అప్పుడు స్వరం తలకిందులవుతుంది. దుష్టులను వెళ్లిపొమ్మని అతను ఆజ్ఞాపిస్తాడు, ఎందుకంటే యెహోవా అతని ఏడ్పు విని, అతని ప్రార్థనను అంగీకరించాడు. ఇప్పుడు సిగ్గుపడి వెనుదిరిగేది అతని శత్రువులే.
ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 6:9 · కాబట్టి ఏమిటి: కొన్ని క్రైస్తవ వర్గాలు కన్నీళ్లను విశ్వాస లోపంగా పరిగణిస్తాయి. కీర్తన 6 ఏడుస్తున్న, భయపడుతున్న ఒక వ్యక్తిని లేఖనంలో ఉంచి, క్షమాపణ చెప్పకుండా 'ఎంతకాలం?' అని అడగనిస్తుంది. జ్వరం తగ్గకముందే అభయం రాగలదని కూడా అది చూపిస్తుంది: అతనికి వచ్చిన జవాబు, తన మొర వినబడింది అనేదే. దీర్ఘకాల రోగంలో గానీ దుఃఖంలో గానీ ఉన్న పాఠకులకు, అదే మొదటి నిజాయితీ గల అడుగు కావచ్చు.