అనేక భారతీయ పట్టణాల్లో, నగరాల్లో చీకటి పడ్డాక వీధులు వీధికుక్కలవే. పగలు అవి ధూళిలో నిద్రపోతాయి; రాత్రి గుంపులుగా తిరుగుతూ, మొరుగుతూ, చుట్టూ తిరుగుతాయి; ఒంటరిగా ఇంటికి నడిచి వెళ్లే ఎవరైనా ఆ బెదిరింపును అనుభవిస్తారు. ఈ కీర్తన అందుకునే చిత్రం అదే. ప్రతి సాయంత్రం తిరిగి వచ్చి, పట్టణంలో సంచరిస్తూ, కుక్కలవలె గుర్రుమంటూ, తమ ఎరను వాసన చూస్తూ వెదికే శత్రువులను గాయకుడు రెండుసార్లు వర్ణిస్తాడు. సౌలు మనుషులు తెల్లవారగానే దావీదును చంపడానికి అతని ఇంటిని చుట్టుముట్టిన రాత్రితో దాని శీర్షిక దీనిని ముడిపెడుతుంది. దాని మొదటి సందర్భం ఏదైనా, ఇది ఒక రాత్రంతా భయంతో గడిపి, ఉదయం వచ్చినప్పుడు పాడాలని ఎదురుచూసే ఒకరి ప్రార్థన.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకం — ఇశ్రాయేలు కథ. అభిషిక్తుడైనా వేటాడబడుతున్న, రాజ్యం కోసం ఎదురుచూసే దావీదు ఇప్పుడు ముప్పు మధ్య ప్రార్థించడం నేర్చుకుంటాడు. కీర్తన 59, దావీదు 'మిక్తాము' అనే శీర్షిక గల ప్రార్థనల సమూహానికి (కీర్తనలు 56–60) చెందినది; మానవ అధికారం హింసాత్మకంగా మారినప్పుడు దేవునిపై నమ్మకాన్ని అవి వ్యక్తపరుస్తాయి. ఇశ్రాయేలు ఆరాధన నిజమైన ప్రమాదం నుండి ఎలా పుట్టిందో, ప్రతి యుగంలో హింసించబడినవారు తమ సొంత రాత్రులకు ఇక్కడ మాటలు ఎందుకు కనుగొన్నారో ఇది చూపుతుంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: అన్యాయమైన దాడికి గురైనప్పుడు కలిగే భయానికీ కోపానికీ స్వరం ఇవ్వడం, తీర్పును తానే తీర్చకుండా దేవునికి అప్పగించడం, రాత్రి భయం నుండి ఆశ్రయమైన దేవుని ఉదయకాల స్తుతి వైపు సాగడం.
- 59:1–5 — తాను వారికి ఏ అన్యాయమూ చేయకపోయినా తన కోసం పొంచి ఉన్న రక్తపిపాసుల నుండి తనను విడిపించమని గాయకుడు వేడుకుంటాడు. మేల్కొని, చూసి, ద్రోహంగా ప్రవర్తించే జనాలను శిక్షించమని ఇశ్రాయేలు దేవుడైన సైన్యములకధిపతియగు దేవుడైన యెహోవాకు మొరపెడతాడు.
- 59:6–10 — శత్రువులు ప్రతి సాయంత్రం తిరిగి వస్తారు, కుక్కలవలె ఊళ వేస్తూ పట్టణం చుట్టూ సంచరిస్తారు; ఎవరూ వినడం లేదన్నట్లు వారి నోళ్లు పదునైన మాటలు కక్కుతాయి. కానీ దేవుడు వారిని చూసి నవ్వుతాడు. తన బలమూ దుర్గమూ అయిన దేవుని కోసం గాయకుడు కనిపెట్టుకుని ఉంటాడు; తనను ప్రేమించే దేవుడు తన ముందు నడుస్తాడని నమ్ముతాడు.
- 59:11–13 — ఆశ్చర్యకరంగా, ప్రజలు మరచిపోకుండా ఉండేలా వారిని వెంటనే చంపవద్దని, కానీ వారిని తూలేలా చేసి పడగొట్టమని, తర్వాత వారి శాపాలకూ అబద్ధాలకూ గాను కోపంతో వారిని నిర్మూలించమని అతను దేవుణ్ణి అడుగుతాడు — యాకోబులో దేవుడు పరిపాలిస్తున్నాడని భూలోకమంతా తెలుసుకునేలా.
- 59:14–17 — కుక్కల్లాంటి శత్రువులు సాయంత్రం తిరిగి వస్తారు, ఆహారం కోసం తిరుగుతూ, తృప్తి దొరకనప్పుడు గుర్రుమంటారు. కానీ గాయకుడు ఉదయాన దేవుని బలాన్నీ నిబంధన కృపనూ గురించి పాడతాడు, ఎందుకంటే శ్రమ దినాన దేవుడు అతనికి దుర్గమూ ఆశ్రయమూ అయ్యాడు.
ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 59:16 · కాబట్టి ఏమిటి: ఈ కీర్తన భయం లేనట్లు నటించదు; గుమ్మం దగ్గర ఉన్న కుక్కలకు పేరు పెడుతుంది. శత్రువుకు వ్యతిరేకంగా దాని ప్రార్థనలు ఉగ్రమైనవి, కానీ అవి ప్రార్థనలు — ఆచరణలో పెట్టకుండా దేవునికి అప్పగించిన కోపం. తాము నియంత్రించలేని బెదిరింపులను ఎదుర్కొంటున్న ఎవరికైనా ఇది ఒక నిజాయితీగల నమూనా: మీకు ఏమనిపిస్తుందో చెప్పండి, న్యాయాన్ని దేవునికి వదిలేయండి, ఆయన విశ్వాస్యతను మళ్లీ పాడగలిగే ఉదయం వైపు చూడండి.