మందిరం నుండి పారే నది

మొదటిసారి నదిలోకి నడిచే ఒక పిల్లవాణ్ణి గమనించండి. నీళ్లు చీలమండలను తాకుతాయి, వాడు నవ్వుతాడు; ఇంకొన్ని అడుగులు వేస్తే నీళ్లు మోకాళ్ల వరకు; తర్వాత నడుము వరకు; హఠాత్తుగా పాదాలు పైకి లేస్తాయి, ప్రవాహం వాణ్ణి మోసుకుపోతుంది. మీరు నీళ్లలో నడవడం ఆపి, అవి మిమ్మల్ని మోసుకుపోవడం మొదలుపెట్టే ఒక క్షణం ఉంటుంది. యెహెజ్కేలు 47 ఆ క్షణం మీదే నిర్మించబడింది. మందిరపు తలుపు కింద నుండి ఒక సన్నని నీటి గీత ఊరుతుంది; కొలనూలు పట్టుకున్న ఒక మనిషి యెహెజ్కేలును దానిలోకి నడిపిస్తాడు, ఒక్కొక్కసారి వెయ్యి మూరలు, ప్రవక్త అడుగు తాకలేనంత వరకు. అప్పుడు ఆ నీరు దేశంలోనే అత్యంత నిర్జీవమైన స్థలం వైపు తిరుగుతుంది.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: కొలతల అధ్యాయాల తర్వాత దర్శనం జీవంతో విరబూస్తుంది. దేవుని మందిరం నుండి పారే నది వెనక్కి ఏదెను వరకు చేరుతుంది — అక్కడ ఒక నది తోటను తడిపింది — ముందుకు ప్రకటన గ్రంథము 22 వరకు చేరుతుంది — అక్కడ జీవజల నది సింహాసనం నుండి ప్రవహిస్తుంది, దాని పక్కన ఉన్న చెట్ల ఆకులు జనాంగాలను స్వస్థపరుస్తాయి. జెకర్యా, యోవేలు కూడా ఈ చిత్రానికి తమ సొంత రూపాలను ఇస్తారు. మూడవ అంకపు అత్యంత చీకటి గంటలో, దేవుడు నివసించే స్థలం నుండి సృష్టే స్వస్థపడడం యెహెజ్కేలు చూస్తాడు.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: దేవుని పునరుద్ధరించబడిన సన్నిధిని, అత్యంత బంజరు నేలను కూడా మార్చివేసే జీవపు ఊటగా చిత్రించడం; తర్వాత దేశాన్ని పన్నెండు గోత్రాలన్నిటికీ తిరిగి ఇవ్వడం — పరదేశ నివాసులను కూడా వారసులుగా లెక్కిస్తూ.

• 47:1–6 — మందిరపు గడప కింద నుండి నీరు తూర్పు వైపు ప్రవహిస్తుంది. యెహెజ్కేలు మార్గదర్శి వెయ్యి మూరలు కొలిచి అతణ్ణి దాని గుండా నడిపిస్తాడు — చీలమండల లోతు, తర్వాత మోకాళ్ల లోతు, తర్వాత నడుము లోతు, తర్వాత ఈదితే తప్ప దాటలేనంత లోతైన నది.
• 47:7–12 — రెండు ఒడ్డుల వెంబడీ చెట్లు ఉన్నాయి. నది అరాబా గుండా కిందికి మృత సముద్రంలోకి పారి, దాని ఉప్పునీటిని మంచినీటిగా మారుస్తుంది; అందువల్ల జాలరులు ఏన్గెదీ నుండి ఏనెగ్లయీము వరకు తమ వలలు పరుస్తారు; చిత్తడి నేలలు మాత్రమే ఉప్పు కోసం మిగిలిపోతాయి. చెట్లు ప్రతి నెలా తాజా పండ్లు కాస్తాయి, వాటి ఆకులు స్వస్థత కోసం.
• 47:13–20 — దేశపు సరిహద్దులు నిర్ణయించబడతాయి — మహా సముద్రం నుండి యొర్దాను వరకు, సుదూర ఉత్తరం నుండి దక్షిణం వరకు. యోసేపుకు రెండు భాగాలు వస్తాయి; దేవుడు పితరులకు ప్రమాణం చేసినట్టుగా దేశం సమానంగా పంచబడాలి.
• 47:21–23 — ఆశ్చర్యపరిచే ఒక చివరి నియమం: గోత్రాల మధ్య నివసిస్తూ అక్కడ పిల్లలను పెంచే పరదేశులు, తాము స్థిరపడిన ఏ గోత్రంలోనైనా, ఇశ్రాయేలులో పుట్టినవారిలాగే స్వాస్థ్యం పొందాలి.

ముఖ్య వచనం: యెహెజ్కేలు 47:9  ·  కాబట్టి ఏమిటి: ఈ నదికి కొలమానం, అది పరిశుద్ధ స్థలం నుండి నిర్జీవమైన స్థలం వరకు ఎంత దూరం చేరుతుందన్నదే. దాని దిశ బయటికి — ఉప్పు, చిత్తడి, పని చేసే జాలరుల వైపు — లోపలికి ఒక సొంత తోట వైపు కాదు. బయటివారిని వారసులుగా చేయడంతో అధ్యాయం ముగుస్తుంది. చెరలో ఉన్న ఒక చిన్న ప్రజకు అది ఆశ్చర్యకరంగా విశాలమైన నిరీక్షణ; తన ఆశీర్వాదాలను తన దగ్గరే ఉంచుకునే ఏ సమాజానికైనా అది కఠినమైన ప్రశ్న.