- ద్వితీయోపదేశకాండము 31 BSB ↗
ఒక వ్యాపారాన్ని, ఒక కుటుంబాన్ని లేదా ఒక సంఘాన్ని అప్పగించిన ఎవరికైనా రెండు పనులు తెలుసు: నాయకత్వాన్ని ఒక వ్యక్తికి అప్పగించడం, పనులు చేసే విధానాన్ని మీ తర్వాత కూడా నిలిచే దేనిలోనైనా ఉంచడం — ఒక లిఖిత రికార్డు, ఒక క్రమం, ఒక అలవాటు. ద్వితీయోపదేశకాండము 31 రెండూ చేస్తుంది. మోషే వయసు 120; అతను దేశంలోకి వెళ్లడు. అతను యెహోషువను ప్రజల ఎదుట నిలబెట్టి, తర్వాత ధర్మశాస్త్రాన్ని ఒక గ్రంథంలో రాసి, ప్రతి ఏడు సంవత్సరాలకు దానిని బిగ్గరగా చదవాలని ఆజ్ఞాపిస్తాడు. ప్రజలు ఎలాగైనా దారి తప్పుతారని ఎరిగే అతను ఇదంతా చేస్తాడు.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకం ఒక మలుపును సమీపిస్తోంది: నిర్గమ నాయకుడు రంగస్థలం నుండి వెళ్లిపోబోతున్నాడు. అధికారం ఒక మనిషి నుండి రెండు విషయాలకు వెళ్తుంది — ఒక వారసుడు, యెహోషువ; ఒక లిఖిత పాఠం, మందసం పక్కనే ఉన్న ధర్మశాస్త్ర గ్రంథం. ఇక్కడి నుండి, ఇశ్రాయేలు విశ్వాస్యత ఒక గ్రంథంతో కొలవబడుతుంది; యెహోషువ కథ సరిగ్గా ఆ ఆజ్ఞతోనే మొదలవుతుంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: యెహోషువను నియమించడం ద్వారా, లిఖిత ధర్మశాస్త్రాన్ని, దాని బహిరంగ పఠనాన్ని స్థాపించడం ద్వారా మోషే తర్వాత కొనసాగింపును భద్రపరచడానికి; అదే సమయంలో ఇశ్రాయేలు భవిష్యత్ అవిశ్వాస్యతను నిజాయితీగా ముందుగా చెప్పడానికి.
- 31:1–8 — తనకు 120 సంవత్సరాలని, తాను యొర్దాను దాటనని మోషే ప్రజలకు చెబుతాడు; దేవుడే వారి ముందు వెళ్తాడు, యెహోషువ నడిపిస్తాడు. అందరి ఎదుట అతను యెహోషువతో అంటాడు: బలంగా ఉండు, ధైర్యంగా ఉండు, దేవుడు నిన్ను విడిచిపెట్టడు.
- 31:9–13 — మోషే ధర్మశాస్త్రాన్ని రాసి, యాజకులకు, పెద్దలకు ఇస్తాడు. ప్రతి ఏడవ సంవత్సరం, పర్ణశాలల పండుగలో, అది ఇశ్రాయేలంతటికీ బిగ్గరగా చదివి వినిపించబడాలి — పురుషులు, స్త్రీలు, పిల్లలు, పరదేశులు — ప్రతి క్రొత్త తరం దానిని వినేలా.
- 31:14–23 — ప్రత్యక్ష గుడారం దగ్గర, తన మరణం తర్వాత ప్రజలు ఇతర దేవుళ్ల వైపు తిరుగుతారని దేవుడు మోషేకు చెప్పి, ఆ రోజుకు వ్యతిరేకంగా సాక్ష్యంగా వారికి నేర్పడానికి ఒక పాటను అతనికి ఇస్తాడు. దేవుడే స్వయంగా యెహోషువను నియమిస్తాడు.
- 31:24–30 — పూర్తయిన గ్రంథం సాక్ష్యంగా నిబంధన మందసం పక్కన ఉంచబడుతుంది. ప్రజలు ఎంత మొండివారో తనకు తెలుసని మోషే లేవీయులకు చెప్పి, పాటను వినడానికి సమాజాన్ని సమకూరుస్తాడు.
ముఖ్య వచనం: ద్వితీయోపదేశకాండము 31:6 · కాబట్టి ఏమిటి: పదే పదే వచ్చే 'బలంగా ఉండు, ధైర్యంగా ఉండు' కేవలం ఉత్సాహపరిచే మాట కాదు; దేవుడు ముందు వెళ్తాడు, విడిచిపెట్టడు అనే వాగ్దానంపై అది ఆధారపడి ఉంది. మంచి ఉద్దేశాలు నిలిచి ఉంటాయని భావించడం కాక, వైఫల్యం కోసం ముందుగానే ప్రణాళిక వేసే విశ్వాసంలో — విషయాలను రాయడం, వాటిని బిగ్గరగా చదవడం, జ్ఞాపకార్థ ఏర్పాట్లను నిర్మించడం — ఏదో స్థిరత్వం కలిగించేది ఉంది.