ఇంటికి వచ్చి, తలుపు తెరవకముందే ఏదో తప్పు జరిగిందని తెలిసినప్పుడు ఒక ప్రత్యేకమైన నిశ్శబ్దం ఉంటుంది. దావీదు, అతని మనుషులు ఫిలిష్తీయులు కూడిన చోటు నుండి మూడు రోజులు నడిచి తిరిగి వచ్చి, సిక్లగు ఉండవలసిన చోట పొగను చూస్తారు. పట్టణం కాలిపోయింది. వారి భార్యలు, కుమారులు, కుమార్తెలు లేరు. రాటుదేలిన ఈ యోధులు ఏడవడానికి ఇక శక్తి లేనంత వరకు ఏడుస్తారు; తర్వాత దుఃఖం, తరచూ జరిగేట్లుగానే, నిందించడానికి ఎవరో ఒకరి వైపు మళ్లుతుంది. వారు దావీదును రాళ్లతో కొట్టాలని మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెడతారు. అతని చట్టబాహ్య సంవత్సరాలలో ఇదే అట్టడుగు స్థితి: రాజు లేడు, ఇల్లు లేదు, కుటుంబం లేదు, ఇప్పుడు సొంత మనుషుల విశ్వాసం కూడా లేదు.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకంలో, ఈ అధ్యాయం గిల్బోవ కొండ మీద సౌలు మరణంతో ఏకకాలంలో సాగుతుంది. ఇశ్రాయేలు మొదటి రాజు పడిపోతుండగా, కాబోయే రాజు ఎడారి అంతటా దోపిడీదారులను వెంటాడుతున్నాడు. ఈ వైరుధ్యం ఉద్దేశపూర్వకమైనది. 28వ అధ్యాయంలో సౌలు దేవుణ్ణి అడిగాడు, ఏమీ వినలేదు; దావీదు యాజకుని ఏఫోదు ద్వారా అడుగుతాడు, వెంటాడమని జవాబు పొందుతాడు. సౌలు అమాలేకు సంగతి తేల్చలేకపోయాడు; దావీదు ఒక అమాలేకీయ బృందాన్ని ఓడిస్తాడు. దావీదు ఇప్పటికే ఒక రాజులా ప్రవర్తించడంతో అధ్యాయం ముగుస్తుంది — దోపుడుసొమ్మును న్యాయంగా పంచుతూ, యూదా పట్టణాలకు కానుకలు పంపుతూ.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: అట్టడుగు స్థితిలో ఉన్న దావీదు దేవుని వైపు తిరగడం, పోగొట్టుకున్నదంతా తిరిగి పొందడం, తన మనుషుల కోసం న్యాయపు నియమాన్ని ఏర్పరచడం చూపడం — యూదాలో రాజుగా స్వీకరించబడటానికి అతణ్ణి సిద్ధం చేసే నాయకత్వం అదే.
- 30:1–6 — మూడవ రోజున తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అమాలేకీయులు సిక్లగును దోచుకుని, కాల్చివేసి, స్త్రీలందరినీ పిల్లలందరినీ తీసుకుపోయారని దావీదు కనుగొంటాడు — అయితే ఎవరినీ చంపలేదు. మనుషులు ఏడుస్తారు, తర్వాత దావీదును రాళ్లతో కొట్టాలని మాట్లాడుకుంటారు. అతడు తీవ్ర వేదనలో ఉన్నాడు, కానీ అతడు 'తన దేవుడైన యెహోవాను బట్టి తనను తాను బలపరచుకున్నాడు.'
- 30:7–15 — ఏఫోదును తీసుకురమ్మని దావీదు యాజకుడైన అబ్యాతారును అడిగి యెహోవా దగ్గర విచారిస్తాడు; వెంటాడమని ఆయన అతనికి చెబుతాడు. బెసోరు వాగు దగ్గర రెండు వందల మంది ఇక ముందుకు వెళ్లలేనంతగా అలసిపోతారు. మిగిలినవారు, జబ్బుపడినప్పుడు దోపిడీదారులు వదిలేసిన ఒక ఐగుప్తీయ బానిసను కనుగొని, అతనికి ఆహారం పెడతారు; అతడు వారిని శిబిరానికి నడిపించడానికి ఒప్పుకుంటాడు.
- 30:16–20 — అమాలేకీయులు విస్తరించి, తింటూ తాగుతూ తమ దోపుడుసొమ్ము గురించి సంబరాలు చేసుకుంటుండగా వారు కనుగొంటారు. దావీదు సంధ్యవేళ నుండి మరుసటి సాయంత్రం వరకు దాడి చేస్తాడు; నాలుగు వందల మంది యువకులు మాత్రమే ఒంటెల మీద తప్పించుకుంటారు. ప్రతి వ్యక్తీ తిరిగి దక్కుతాడు, ఏదీ తప్పిపోలేదు; దానికి తోడు ఒక పెద్ద పశువుల మంద కూడా.
- 30:21–25 — యోధులలో కొందరు వెనుక ఉండిపోయిన రెండు వందల మందితో పంచుకోవడానికి నిరాకరిస్తారు. దావీదు వారి మాటను త్రోసిపుచ్చుతాడు: గెలిచినది యెహోవా నుండి వచ్చింది; సామాను దగ్గర కాపలా ఉన్నవారూ యుద్ధం చేసినవారూ సమానంగా పంచుకుంటారు. ఆ రోజు నుండి అది ఇశ్రాయేలులో ఒక నియమంగా మారిందని కథకుడు చెబుతాడు.
- 30:26–31 — దావీదు దోపుడుసొమ్ములో భాగాలను కానుకలుగా పట్టణం పట్టణానికీ యూదా పెద్దలకు పంపుతాడు — చివరిగా హెబ్రోనుకు; అవి అతడు, అతని మనుషులు తిరిగిన స్థలాలు. ఇది సింహాసనం వైపు వేసిన నిశ్శబ్దమైన అడుగు.
ముఖ్య వచనం: 1 సమూయేలు 30:6 · కాబట్టి ఏమిటి: అన్నీ పోగొట్టుకుని, స్నేహితులు కూడా మనపై తిరగబడినప్పుడు, ఈ అధ్యాయం ఏ తక్షణ పరిష్కారాన్నీ ఇవ్వదు — ఒక భంగిమను మాత్రమే: ఏ జవాబులూ దొరకకముందే దావీదు దేవునిలో బలం పొందుతాడు. న్యాయం గురించి ఇంకా గుచ్చుకునే ఒక పాఠం కూడా దీనిలో ఉంది. ముందుకు సాగలేకపోయినవారు రెండవ తరగతి వారు కాదు; సామాను దగ్గర ఉండిపోయినవారు కూడా బహుమానంలో భాగం పంచుకుంటారు. కార్యాలయాలకు, సంఘాలకు, కుటుంబాలకు — అన్నిటికీ వాటి 'రెండు వందల మంది' ఉన్నారు.