ஒரு புதிய அரசாங்கம் பொறுப்பேற்கும்போது, அது எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று தாங்கள் நம்புவதைப் பற்றி மக்கள் ஜெபிக்கிறார்கள், ஊர்வலம் போகிறார்கள், இணையத்தில் எழுதுகிறார்கள். தலைவர் பணக்காரராகவோ புகழ்பெற்றவராகவோ ஆக வேண்டும் என்று அவர்கள் ஜெபிப்பது அரிது. விவசாயிக்கு நியாயமான விலை கிடைக்க வேண்டும், விதவையின் வழக்கு கேட்கப்பட வேண்டும், கொடுமைக்காரன் தடுக்கப்பட வேண்டும் என்றே அவர்கள் ஜெபிக்கிறார்கள். சங்கீதம் 72 அப்படிப்பட்ட ஒரு ஜெபம், ஒரு புதிய ராஜாவுக்காக ஏறெடுக்கப்பட்டது. நீடிய ஆயுளையும் பரந்த ஆட்சியையும் அது கேட்கிறது, உண்மைதான்; ஆனால் அது மீண்டும் மீண்டும் அதே சோதனைக்குத் திரும்புகிறது: ராஜா ஏழைகளைக் காக்கிறானா, எளியவனின் பிள்ளையை விடுவிக்கிறானா, அவர்களுடைய இரத்தத்தை அருமையாக எண்ணுகிறானா? அப்பொழுதுதான் அவனுடைய ஆட்சி அறுக்கப்பட்ட புல்லின்மேல் பெய்யும் மழையைப்போல இருக்கும் என்று சங்கீதம் சொல்லுகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், இஸ்ரவேலின் கதையில், அரசாட்சி இப்போதுதான் தாவீதிடமிருந்து சாலொமோனுக்குக் கைமாறியிருக்கிறது. தாவீதின் வம்சத்தில் வரும் ஒரு ராஜா எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று இந்தச் சங்கீதம் விவரிக்கிறது: காணக்கூடியதாக்கப்பட்ட தேவனுடைய நீதி; ஆபிரகாமுக்கு வாக்களிக்கப்பட்டபடி (ஆதியாகமம் 12:3) தேசங்களுக்கு எட்டும் ஆசீர்வாதம். சாலொமோனின் ஆட்சி ஓரளவு இதற்குப் பொருந்தும், ஓரளவு இதற்குத் துரோகம் செய்யும். பிற்கால யூத, கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் இதில் இன்னும் வரவிருக்கும் ஒரு ராஜாவைக் கேட்கலானார்கள்; புதிய ஏற்பாடு அவரை இயேசுவோடு அடையாளப்படுத்துகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேலின் ராஜாவுக்கான அளவுகோலை ஒரு ஜெப வடிவில் நிர்ணயிப்பது: பலவீனருக்கு நீதி செய்வதற்காகவே அதிகாரம் கொடுக்கப்படுகிறது; நீதியுள்ள ஒரு ராஜாவின் ஆட்சி பூமி முழுவதற்கும் ஆசீர்வாதமாகப் பொங்கி வழியும்.
- 72:1–4 — ஜெபம் வெற்றியோடு அல்ல, நீதியோடு தொடங்குகிறது: தேவனே, ராஜாவுக்கு உம்முடைய நியாயங்களைக் கொடும்; அப்பொழுது அவன் உம்முடைய மக்களுக்குச் சரியாக நியாயந்தீர்த்து, சிறுமைப்பட்டவர்களைக் காப்பான். ஆளுகிறவன் நீதியுள்ளவனாயிருக்கும்போது மலைகளும் செழிப்பைக் கொண்டுவரும்.
- 72:5–11 — அவனுடைய ஆட்சி சூரியனும் சந்திரனும் உள்ளவரை நிலைத்து, நிலத்தின்மேல் மழைத்தூறலைப்போல இறங்கட்டும். ஒரு சமுத்திரம் முதல் மறு சமுத்திரம்வரையும், நதி முதல் பூமியின் எல்லைகள்வரையும் அவன் ஆளட்டும்; தர்ஷீஸ், சேபா, சீபா ஆகியவற்றின் ராஜாக்கள் காணிக்கைகளைக் கொண்டுவர, தேசங்கள் அவனைச் சேவிக்கட்டும்.
- 72:12–14 — அந்த எல்லாக் கனத்துக்கும் காரணம்: கூப்பிடுகிற எளியவனையும், உதவியற்ற ஏழையையும் அவன் விடுவிக்கிறான். ஒடுக்குதலிலிருந்தும் கொடுமையிலிருந்தும் அவர்களை மீட்கிறான்; ஏனெனில் அவர்களுடைய இரத்தம் அவன் பார்வையில் அருமையானது. இதுவே சங்கீதத்தின் இருதயம்.
- 72:15–17 — நீடிய ஆயுளுக்கும், சேபாவின் பொன்னுக்கும், மலையுச்சிகளிலும் அசைந்தாடும் மிகுதியான தானியத்துக்கும், நிலைத்திருக்கும் ஒரு பெயருக்கும் ஜெபம். எல்லா தேசங்களும் அவன் மூலம் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டு அவனைப் பாக்கியவான் என்று சொல்லும் — ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத்தை எதிரொலிக்கும் மொழி.
- 72:18–20 — ஒரு துதிவாக்கியம், தம்முடைய மகிமையால் பூமி முழுவதையும் நிரப்ப வேண்டிய இஸ்ரவேலின் தேவனை ஸ்தோத்திரிக்கிறது. அது சங்கீதங்களின் இரண்டாம் புத்தகத்தை நிறைவுசெய்கிறது; அதைத் தொடர்ந்து, ஈசாயின் மகனாகிய தாவீதின் ஜெபங்கள் முடிந்தன என்று ஒரு தொகுப்பாளரின் குறிப்பு வருகிறது.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 72:12 · அதனால் என்ன: அரசாங்கத்திலோ, தொழிலிலோ, சபையிலோ, குடும்பத்திலோ அதிகாரமுள்ள எவருக்கும் இந்தச் சங்கீதம் ஓர் எளிய, ஆழமாக ஆராயும் அளவுகோலைத் தருகிறது: உங்கள் பொறுப்பிலிருக்கும் மிகப் பலவீனமானவர்களுக்கு என்ன நடக்கிறது? முகஸ்துதியும் அல்ல, ஏளனமும் அல்ல, அவர்கள் நீதி செய்ய வேண்டும் என்ற வேண்டுகோளாகத் தலைவர்களுக்காக ஜெபிக்கவும் அது அழைக்கிறது. கிறிஸ்தவ வாசகர்களுக்கு, இயேசு எப்படிப்பட்ட ராஜா என்று தாங்கள் விசுவாசிக்கிறார்களோ அதை இது விவரிக்கிறது.