ராஜா மகிழ்ச்சியோடு வீடு திரும்புகிறான்

பெரிய ஒரு வெற்றிக்குப் பின் — ஒரு தேர்தல், ஒரு கிரிக்கெட் இறுதிப் போட்டி, கடைசியில் தீர்க்கப்பட்ட ஒரு நீதிமன்ற வழக்கு — உரைகள் தொடங்குகின்றன. கேப்டன் தன் அணிக்கு நன்றி சொல்லுகிறார், வேட்பாளர் வாக்காளர்களுக்கு நன்றி சொல்லுகிறார்; பெருமையில் ஒரு பங்கு வேண்டும் என்று எல்லாரும் விரும்புகிறார்கள். கவனமாகக் கேட்டால், ஒருவர் யாருக்கு முதலில் நன்றி சொல்லுகிறார் என்பதிலிருந்து அவரைப் பற்றி நிறைய அறிந்துகொள்ளலாம். சங்கீதம் 21 ஒரு வெற்றிப் பாடல்; அது விட்டுவிடுவதுதான் கவனத்தை ஈர்க்கிறது. ராஜாவின் திறமை, அவனுடைய தளபதிகள், அவனுடைய வீரர்கள் அரிதாகவே குறிப்பிடப்படுகிறார்கள். முதல் வரியிலிருந்தே, மகிழ்ச்சி தேவனிடமிருந்து வந்ததாகக் காட்டப்படுகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: சங்கீதம் 20 போருக்கு முன் ராஜாவுக்காக ஜெபித்தது; சங்கீதம் 21 பதிலைக் கொண்டாடுகிறது. மூன்றாம் பகுதியில், தாவீதின் வம்சத்துக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தங்கள் — நிலைத்திருக்கும் சிங்காசனம், தேவனுடைய மாறாத கிருபை — உண்மையான நிகழ்வுகளில் நிறைவேறிக்கொண்டிருக்கின்றன. 'என்றென்றைக்கும்' நீடிக்கும் வாழ்க்கை என்ற சங்கீதத்தின் மொழி எந்தத் தனி ஆட்சியையும் தாண்டி நீளுகிறது; பிற்கால வாசகர்கள் அதில் இலட்சியத் தாவீதின் குமாரனுக்கான நம்பிக்கையைக் கேட்டார்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ராஜாவின் வெற்றியைத் தேவனுடைய ஈவாக ஏற்று நன்றி செலுத்துவது; சிங்காசனத்தின் உறுதிநிலையைத் தேவனுடைய மாறாத கிருபையில் நிலைநிறுத்துவது; தம்முடைய நோக்கங்களை எதிர்ப்பவர்களைத் தேவன் கையாளுவார் என்று உறுதிப்படுத்துவது.

• 21:1–2 — ராஜா தேவனுடைய பலத்திலும் இரட்சிப்பிலும் மகிழ்கிறான். தேவன் அவனுடைய இருதயத்தின் விருப்பத்தை அவனுக்குக் கொடுத்தார், அவன் கேட்டதை மறுக்கவில்லை — ஒருவேளை சங்கீதம் 20இன் அதே ஜெபம்.
• 21:3–6 — தேவன் செழிப்பான ஆசீர்வாதங்களோடு அவனை எதிர்கொண்டு, அவன் தலையின்மேல் பசும்பொன் கிரீடத்தை வைத்தார். அவன் ஜீவனைக் கேட்டான்; என்றென்றைக்குமான நீடிய நாட்களைப் பெற்றான்; மகிமையும், கனமும், மகத்துவமும் அவனுக்குரியவை; தேவனுடைய சமுகம் அவனை மகிழ்விக்கிறது.
• 21:7 — சங்கீதத்தின் மையத்தில் அதன் காரணம் நிற்கிறது: ராஜா கர்த்தரை நம்புகிறான்; உன்னதமானவருடைய மாறாத கிருபையினால் அவன் அசைக்கப்படுவதில்லை.
• 21:8–13 — இப்போது மக்கள் ராஜாவை — அல்லது அவன் மூலமாகத் தேவனை — விளிக்கிறார்கள்: உம்முடைய கை உம்முடைய சத்துருக்கள் எல்லாரையும் கண்டுபிடிக்கும். அக்கினிச்சூளையில் போட்டதுபோல அவர்கள் பட்சிக்கப்படுவார்கள், அவர்களுடைய சூழ்ச்சிகள் தோற்றுப்போகும், அவர்கள் திரும்பி ஓடுவார்கள். சங்கீதம் துதியோடு முடிகிறது: கர்த்தாவே, உம்முடைய பலத்தில் உயர்ந்திரும்; உம்முடைய வல்லமையைப் பாடுவோம்.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 21:7  ·  அதனால் என்ன: தோல்வியைப் போலவே வெற்றியும் குணத்தைச் சோதிக்கிறது. தன் வெற்றியை ஓர் ஈவாகப் பெறும் ஒரு தலைவனையும், பாதுகாப்பு உண்மையில் எங்கிருந்து வருகிறது என்பதை நினைவில் வைத்திருக்கும் ஒரு மக்களையும் சங்கீதம் 21 காட்டுகிறது. அதன் கடுமையான இறுதி வசனங்கள் சங்கடமானவை; அவை ராஜ்யங்களுக்கு இடையிலான போர்களின் உலகத்தைச் சேர்ந்தவை. இன்றைய வாசகர்கள் அதன் மையப் பழக்கத்தை இன்னும் கற்றுக்கொள்ளலாம்: காரியங்கள் நன்றாக நடக்கும்போது, பெருமையை எடுத்துக்கொள்வதற்கு முன் நன்றி சொல்லுங்கள்.