← எல்லா அதிகாரங்களும்
414 / 1113 · சங்கீதங்கள் 131 · ஒன்றுபட்ட ராஜ்யம் · பாரம்பரியமாகத் தாவீதின் வாழ்நாள், ஏறக்குறைய கி.மு. 1000 (அதன் தலைப்பின்படி; சர்ச்சைக்குரியது)

பால் மறந்த குழந்தையைப்போல

சர்ச்சைக்குரியது
வாசிக்க

இப்போதுதான் பால் குடிப்பதை நிறுத்திய ஒரு குழந்தையைக் கவனியுங்கள். சிறிது காலம், அவளைத் தூக்கும் ஒவ்வொரு முறையும், முன்பு கிடைத்ததை விரும்பித் தேடி அடம்பிடிக்கிறாள். பின்பு ஒருநாள் அவள் வெறுமனே தன் தலையைத் தாயின் தோளில் சாய்த்து இளைப்பாறுகிறாள். அவள் இப்போது எதையாவது பெற்றுக்கொள்ள அங்கே இல்லை; அதுவே தான் சேர்ந்த இடம் என்பதால் அங்கே இருக்கிறாள். மூன்று வசனங்கள் மட்டுமே கொண்ட சங்கீதம் 131, அந்தச் சித்திரத்தை எடுத்து ஒரு பெரியவரின் ஆத்துமாவுக்குப் பொருத்துகிறது. பேச்சாளன் தனக்கு எட்டாத உயரமான காரியங்களை நோக்கி நீட்டுவதை நிறுத்திவிட்டான்; முன்பு தனக்கு இல்லாத ஓர் அமைதியைக் கண்டடைந்திருக்கிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில் தாவீதின் கதை போராட்டங்களால் நிறைந்திருக்கிறது: சண்டையிடுதல், தப்பியோடுதல், கட்டுதல், பற்றிப்பிடித்தல், மனந்திரும்புதல். அவன் வாழ்க்கையின் இறுதிக்கட்டத்துக்கு அருகில் சேர்க்கப்பட்ட தாவீதின் தொகுப்பில், நிலைகொண்ட நம்பிக்கையின் இந்தச் சங்கீதம் அடங்கியிருக்கிறது. அதை முதலில் ஜெபித்தவர் யாராயிருந்தாலும், பாதுகாப்பு இன்னும் உயரே ஏறுவதால் வருவதில்லை என்று கற்றுக்கொண்ட அதிகாரமுள்ள ஒருவரை அது சித்தரிக்கிறது; அந்தப் பாடத்தை முழு ஜனத்துக்கும் வெளிநோக்கித் திருப்புகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: அமைதியற்ற பேராசையிலிருந்து விடுபட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட, திருப்தியான தேவ நம்பிக்கையைக் காட்டுவது; அதே நம்பிக்கையை இதுமுதல் என்றென்றைக்கும் பகிர்ந்துகொள்ளும்படி சமூகத்தை அழைப்பது.

இது ஏன் இங்கே வாசிக்கப்படுகிறது: இந்தச் சங்கீதம் தாவீதின் பெயரைத் தாங்கியுள்ளது (அல்லது தாவீதின் தொகுப்பில் உள்ளது), ஆனால் எந்தத் தலைப்பும் அதை ஒரு நிகழ்வுடன் இணைக்கவில்லை. ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு சந்தர்ப்பத்தை ஊகிப்பதற்குப் பதிலாக, இவற்றைத் தாவீதின் வாழ்நாள் இறுதிக்கு அருகே — 'இஸ்ரவேலின் இனிய சங்கீதக்காரன்' (2 சாமுவேல் 23:1) — ஒன்றுசேர்க்கிறோம். 'தாவீதினுடையது' என்பது தாவீதால், தாவீதுக்காக, அல்லது தாவீதின் பாரம்பரியத்தில் என்று பொருள்படலாம்.
வசனம் வசனமாக
  • 131:1 — தன் இருதயம் அகந்தையுள்ளதல்ல, தன் கண்கள் மேட்டிமையானவையல்ல என்று பேச்சாளன் தேவனிடம் சொல்லுகிறான். தனக்கு மிஞ்சின பெரிய காரியங்களிலும் அதிசயமான காரியங்களிலும் அவன் தலையிடுவதில்லை.
  • 131:2 — மாறாக, அவன் தன் ஆத்துமாவை அடக்கி அமரப்பண்ணியிருக்கிறான். தன் தாயோடிருக்கும் பால் மறந்த குழந்தையைப்போல, அவனுக்குள் அவன் ஆத்துமா இனி எதையும் கேட்டு அடம்பிடிக்காமல் திருப்தியாக இளைப்பாறுகிறது.
  • 131:3 — தனிப்பட்ட ஜெபம் பொதுவானதாகிறது: இஸ்ரவேலே, இதுமுதல் என்றென்றைக்கும் கர்த்தரை நம்பியிரு. அமைதியான நம்பிக்கை ஒருவருக்கு மட்டுமல்ல, முழு ஜனத்துக்கும் அளிக்கப்படுகிறது.
இது என்ன காட்டுகிறதுஇது ஆரோகண சங்கீதங்களில் ஒன்றும், மிகச் சிறிய சங்கீதங்களில் ஒன்றுமாகும். ஒரு தாயும் பால் மறந்த குழந்தையும் என்ற உருவகம், சங்கீதப் புத்தகத்தில் ஆத்துமாவைப் பற்றிய அரிதான, மென்மையான ஒரு சித்திரம்; அது நம்பிக்கையின் ஒரு தாய்மை உருவகத்தைக் கொடுக்கிறது என்று சில வாசகர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.
ஆதாரம் எங்கே நிற்கிறது'தாவீதின்' என்ற தலைப்பு தாவீதால், தாவீதுக்காக, அல்லது தாவீதின் பாரம்பரியத்தில் என்று பொருள்படலாம்; சங்கீதம் எந்த நிகழ்வையும் காலத்தையும் குறிப்பிடவில்லை. அதன் சுருக்கம், அது முதலில் ஒரு தனிப்பட்ட ஜெபமா அல்லது யாத்திரைத் தொகுப்புக்காக இயற்றப்பட்டதா என்ற கேள்வியைத் திறந்தே விடுகிறது.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 131:2  ·  அதனால் என்ன: பல வாசகர்கள் மேலே உயர வேண்டும் என்ற இடைவிடாத அழுத்தத்தின் கீழ் வாழ்கிறார்கள்: அதிக மதிப்பெண்கள், உயர்ந்த பதவி, பெரிய வீடு, அதிக செல்வாக்கு. சங்கீதம் 131 முயற்சியை அவமதிப்பதில்லை; ஆனால் ஆத்துமாவை அமைதியற்றதாக்கும் ஒருவகைப் பற்றிப்பிடித்தலை அது பெயரிடுகிறது. அதன் மாற்று சோம்பல் அல்ல; எல்லாம் புரிந்துகொள்ளப்படாதபோதும், எல்லாம் அடையப்படாதபோதும் இளைப்பாறக்கூடிய ஒரு நம்பிக்கை.

← கர்த்தர் நம்முடைய பட்சத்தில் இராதிருந்தால்பேரழிவிலிருந்து தப்பிய ஒரு சமூகத்தின் பாடலாகிய சங்கீதம் 124ஐ நீங்கள் இப்போதுதான் வாசித்தீர்கள். அடுத்து வருவது சங்கீதம் 133 — குடும்பத்தினர் ஒருமனப்பட்டு வாசமாயிருப்பது எவ்வளவு நல்லது என்பதைப் பற்றிய ஒரு சிறிய பாடல்.சகோதரர்கள் ஒருமனப்பட்டு வாசமாயிருக்கும்போது →
ஆதாரங்கள் & மேலும் படிக்க
← எல்லா அதிகாரங்களும்