பந்தியைச் சுற்றி ஒலிவமரக் கன்றுகள்

ஒரு நல்ல வாழ்க்கை எப்படியிருந்தது என்று வயதானவர்களிடம் கேட்டால், பதில்கள் பெரும்பாலும் ஆச்சரியமான அளவுக்குச் சிறியவை: ஒன்றாகச் சாப்பிட்ட ஓர் உணவு, திருடப்படாத அல்லது கெட்டுப்போகாத ஓர் அறுவடை, வீட்டுக்குள் ஓடும் பேரப்பிள்ளைகள். பதவி உயர்வுகளை யாரும் குறிப்பிடுவதில்லை. சங்கீதம் 128 சரியாக அந்தச் சித்திரங்களால் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. எருசலேமுக்கு ஏறிவந்த ஒரு குடும்பத்தின்மேல் ஓர் ஆசாரியனோ மூப்பனோ சொல்லக்கூடிய ஓர் ஆசீர்வாதம்போல அது ஒலிக்கிறது; சமையலறைப் பந்தியைப் பரிசுத்த பூமியாகக் கருதுகிறது. சிறையிருப்பில் வீடுகளையும் வயல்களையும் இழந்த ஜனங்களுக்கு, தங்கள் சொந்த உழைப்பின் பலனைச் சாப்பிடுவது சிறிய காரியமே அல்ல.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இந்த ஆரோகண சங்கீதம், இஸ்ரவேலின் கதையிலுள்ள உடன்படிக்கை ஆசீர்வாதங்களை ஒரே குடும்பத்துக்குக் கொண்டுவருகிறது. நீங்கள் நட்டதை மற்றவர்கள் சாப்பிடுவதே சிறையிருப்பு என்று உபாகமம் எச்சரித்திருந்தது; திரும்புதலுக்குப் பின், உங்கள் சொந்த நிலத்தில் மீண்டும் நட்டு அறுவடை செய்வது கதை திரும்பிவிட்டது என்பதற்கான அடையாளம். சங்கீதம் குடும்ப ஆசீர்வாதத்தைச் சீயோனோடு இணைக்கிறது; எனவே ஒவ்வொரு வீட்டின் செழிப்பும் நகரத்தோடும் ஜனத்தோடும் பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் சாதாரண வாழ்க்கையையும், உழைப்பையும், திருமணத்தையும், பிள்ளைகளையும் வடிவமைக்கிறது என்று காட்டுவதற்கும், ஒவ்வொரு குடும்பத்தின் நன்மையையும் எருசலேமின் சமாதானத்தோடு இணைப்பதற்கும்.

• 128:1–2 — கர்த்தருக்குப் பயந்து, அவருடைய வழிகளில் நடக்கிற எவனும் பாக்கியவான். உன் கைகளின் பிரயாசத்தை நீ சாப்பிடுவாய்; உனக்கு நன்மை உண்டாகும். வீணாகாத உழைப்பே ஒரு வரம்.
• 128:3–4 — உன் மனைவி உன் வீட்டுக்குள் கனிதரும் திராட்சைக்கொடியைப்போலவும், உன் பிள்ளைகள் உன் பந்தியைச் சுற்றி ஒலிவமரக் கன்றுகளைப்போலவும் இருப்பார்கள். கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிறவன் இப்படியே ஆசீர்வதிக்கப்படுவான். திராட்சைக்கொடிகளும் ஒலிவமரங்களும் நிலைத்த வாழ்க்கையின், நீண்டகாலம் வாழும், மெதுவாக வளரும் தாவரங்கள்.
• 128:5–6 — இப்போது ஆசீர்வாதம் சீயோனிலிருந்து வருகிறது: உன் ஜீவனுள்ள நாளெல்லாம் எருசலேமின் வாழ்வைக் காண்பாயாக; உன் பிள்ளைகளின் பிள்ளைகளைக் காணும்வரை வாழ்வாயாக. சங்கீதம் 125-ஐப்போலவே, இஸ்ரவேலின்மேல் சமாதானத்தோடு அது முடிகிறது.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 128:1–2  ·  அதனால் என்ன: இந்தச் சங்கீதம் அதன் காலத்து ஒரு மனிதனுக்காக எழுதப்பட்டது; எல்லா வாசகருக்கும் வாழ்க்கைத்துணையோ பிள்ளைகளோ நிலமோ இல்லை; அது ஒரு வழக்கமான ஆசீர்வாதத்தை விவரிக்கிறது; பிள்ளையில்லாதவர்களோ போராடுகிறவர்களோ ஆசீர்வதிக்கப்படாதவர்கள் என்ற விதியை அல்ல. அது வலியுறுத்துவது இதுதான்: விசுவாசம் சாதாரண வாழ்க்கைக்குள் இருக்கிறது; ஒரு வீட்டின் நன்மை பரந்த சமூகத்தின் நன்மையோடு பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது.