கில்காலில் பன்னிரண்டு கற்கள்

பெரும்பாலான குடும்பங்கள் ஒரு கதையைச் சுமந்துநிற்கும் ஏதாவது ஒரு சிறிய பொருளை வைத்திருக்கின்றன: தாத்தாவின் கைக்கடிகாரம், திருமணப் புடவை, யாரோ ஒருவர் புதிய நகரத்துக்கு வந்துசேர்ந்த நாளில் எடுத்த புகைப்படம். அந்தப் பொருள் சாதாரணமானதுதான். அதன் மதிப்பு என்னவென்றால், யாராவது அதைக் கையில் எடுத்து, 'இது என்ன?' என்று கேட்பார்கள் — பிறகு கதை மீண்டும் சொல்லப்படும். யோசுவா 4 சரியாக அப்படிப்பட்ட ஒரு பொருளை ஒரு தேசிய அளவில் உருவாக்குகிறது. பன்னிரண்டு பேர் நதிப்படுகையிலிருந்து பன்னிரண்டு கற்களைச் சுமந்து வருகிறார்கள்; ஒரு பாளயத்திலுள்ள கற்குவியல், எதிர்காலத்தின் ஒவ்வொரு பிள்ளையும் கேட்கக் காத்திருக்கும் ஒரு கேள்வியாகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இஸ்ரவேலின் விசுவாசம் நினைவினால் சுமக்கப்படுகிறது: பஸ்கா, பண்டிகைகள், இங்கே ஒரு கற்குவியல். தேசத்துக்குள் கடந்துவந்த பின், இஸ்ரவேலின் முதல் செயல் தாக்குவது அல்ல, நினைவுகூருவது. ஆரம்பகாலப் படையெடுப்புகளுக்குக் கில்கால் பாளயமாகவும் தளமாகவும் ஆகும். அதிகாரம் வெளிநோக்கியும் பார்க்கிறது: இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய வல்லமையை 'பூமியின் ஜனங்கள் எல்லாருக்கும்' காட்டுவதே கடத்தலின் நோக்கம் — மூன்றாம் பகுதியின் 'ஜாதிகளுக்கு ஆசீர்வாதம்' என்ற இழை மீண்டும்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: கடத்தலை நிலைத்திருக்கும் ஒரு ஞாபகக்குறியாக மாற்றுவதும், (கிழக்குக் கோத்திரங்கள் உட்பட) பன்னிரண்டு கோத்திரங்களும் ஒன்றாகப் பிரவேசிப்பதைக் காட்டுவதும், தேவனுடைய இரட்சிப்பின் செயல்கள் அடுத்த தலைமுறைக்கு மீண்டும் சொல்லப்படவும் ஜாதிகளால் அறியப்படவும் வேண்டியவை என்று கற்பிப்பதும்.

• 4:1–10 — தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட பன்னிரண்டு பேர் ஆசாரியர்கள் நிற்கும் இடத்திலிருந்து ஒவ்வொருவரும் ஒரு கல்லைத் தூக்கி, இரவு தங்கும் பாளயத்துக்குச் சுமந்துசெல்லும்படி செய்யத் தேவன் யோசுவாவிடம் சொல்கிறார். யோசுவா விளக்குகிறான்: இந்தக் கற்கள் என்ன என்று உங்கள் பிள்ளைகள் கேட்கும்போது, பெட்டிக்கு முன்பாக யோர்தான் அற்றுப்போனது என்று அவர்களுக்குச் சொல்லுங்கள். கட்டளையிடப்பட்டதெல்லாம் முடியும்வரை ஆசாரியர்கள் அசையாமல் நிற்க, யோசுவா நதிப்படுகையிலேயே பன்னிரண்டு கற்களையும் நாட்டுகிறான்.
• 4:11–18 — ஜனங்கள் கடந்து முடிக்கிறார்கள்; வாக்களித்தபடியே, ரூபன், காத், மனாசேயின் பாதிக் கோத்திரம் ஆகியவற்றின் ஏறக்குறைய நாற்பதாயிரம் ஆயுதம் தரித்த வீரர்கள் இஸ்ரவேலுக்கு முன்பாகக் கடந்துபோகிறார்கள். அந்நாளில் தேவன் யோசுவாவை ஜனங்களின் கண்களுக்கு முன்பாக உயர்த்துகிறார். ஆசாரியர்கள் பெட்டியோடு கரையேறியவுடன், யோர்தான் தன் இடத்துக்குத் திரும்பி, முன்போலவே கரைபுரண்டோடுகிறது.
• 4:19–24 — முதலாம் மாதம் பத்தாம் தேதி ஜனங்கள் கில்காலில் பாளயமிறங்குகிறார்கள்; யோசுவா பன்னிரண்டு கற்களையும் அங்கே நாட்டுகிறான். சிவந்த சமுத்திரம் வற்றிப்போனதோடு இந்தக் கடத்தலை இணைத்து, எதிர்காலப் பிள்ளைகளுக்கான பாடத்தை அவன் திரும்பச் சொல்கிறான் — எல்லா ஜனங்களும் தேவனுடைய வல்லமையை அறியவும், இஸ்ரவேல் எப்போதும் கர்த்தருக்குப் பயந்திருக்கவும்.

முக்கிய வசனம்: யோசுவா 4:24  ·  அதனால் என்ன: கடத்திக்கொடுக்கப்படாத விசுவாசம் ஒரு தலைமுறையைத் தாண்டி நிலைக்காது. கற்கள் கேள்விகளைத் தூண்டும்படி வடிவமைக்கப்பட்டவை; அமைதியாக அவற்றுக்குப் பதில் சொல்லும்படி அல்ல. தங்களுடைய சொந்தக் 'கற்கள்' எவை என்று அநேக குடும்பங்களும் சபைகளும் கேட்டுக்கொள்ளலாம் — அடுத்த தலைமுறையைக் கேள்வி கேட்க அழைத்து, அவர்கள் கேட்க உண்மையான ஏதோ ஒன்றைக் கொடுக்கும் கதைகள், பழக்கங்கள், தேவனுடைய உதவியின் அடையாளங்கள்.