இன்னும் மிகுதியான தேசம் மீதியாயிருக்கிறது

வீடு கட்டிய ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் அந்தத் தருணம் தெரியும். கூரை போட்டாகிவிட்டது, குடியேறிவிட்டீர்கள், வேலை முடிந்துவிட்டது என்கிறீர்கள். பிறகு யாரோ உங்களைப் பின்பக்கமாக அழைத்துச் சுற்றிக் காட்டுகிறார்கள் — பூசப்படாத சுவர், இல்லாத கதவு, இன்னும் செங்கற்கள் நிறைந்த அறை. யோசுவா 13 அந்தச் சுற்றுப்பார்வையோடு தொடங்குகிறது. யோசுவா 'வயதுசென்று முதிர்ந்தவனாக' இருக்கிறான்; தேவன் ஒருவித மென்மையான வெளிப்படைத்தன்மையோடு, இன்னும் மிகுதியான தேசம் மீதியாயிருக்கிறது என்று அவனிடம் சொல்கிறார்: பெலிஸ்தரின் கடற்கரை முழுவதும், லீபனோன் வரையுள்ள வடக்கு. 11, 12ஆம் அதிகாரங்களின் பரந்த சுருக்கங்களுக்குப் பின், இது வியக்கத்தக்க அளவு நேர்மையான ஒரு திருத்தம்; புத்தகம் அதை வரைபடங்களின் தொடக்கத்திலேயே வைக்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி கைப்பற்றுதலிலிருந்து சுதந்தரத்துக்கு நகர்கிறது. யோசுவாவின் இரண்டாம் பாதி (அதிகாரங்கள் 13–21) ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தத்தை எல்லைகளாகவும் ஊர்களாகவும் குடும்பப் பங்குகளாகவும் மாற்றுகிறது. இந்த அதிகாரம் செய்யப்படாமல் மீதியிருப்பதோடு தொடங்கி, பின்பு மோசே ஏற்கெனவே ஏற்பாடு செய்திருந்த கிழக்குக் கரைக் குடியேற்றத்தைப் பதிவுசெய்கிறது. அது விதைக்கும் கருப்பொருள் நியாயாதிபதிகள் முழுவதும் அதற்கு அப்பாலும் ஓடுகிறது: ஈவு உண்மையானது; ஆனால் இஸ்ரவேல் அதைத் தொடர்ந்து பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; கதையின் பெரும்பகுதி, அவர்கள் எவ்வளவு அடிக்கடி அப்படிச் செய்யவில்லை என்பதைப் பற்றியது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: வாக்குத்தத்தத்தையும் யதார்த்தத்தையும் ஒன்றாகப் பிடித்துக்கொள்வது: தேசம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது, ஆனாலும் அதன் பெரும்பகுதி கைப்பற்றப்படவில்லை. இஸ்ரவேல் என்ற ஒரே ஜனத்துக்குள் கிழக்குக் கரைக் கோத்திரங்களின் பங்கை உறுதிப்படுத்துவதும், லேவிக்கு ஏன் நிலப்பரப்பு இல்லை என்று விளக்குவதும்.

• 13:1–7 — மீதியிருக்கும் தேசம்: பெலிஸ்தரின் ஐந்து பட்டணங்கள் (காசா, அஸ்தோத், அஸ்கலோன், காத், எக்ரோன்), கேசூரியர், சீதோனியர், லீபனோன். அவர்களைத் தாமே துரத்திவிடுவதாகத் தேவன் வாக்களித்து, எப்படியும் தேசத்தை ஒன்பதரைக் கோத்திரங்களுக்குப் பங்கிடும்படி யோசுவாவிடம் சொல்கிறார்.
• 13:8–14 — மீண்டும் கிழக்குக் கரை: அர்னோன் பள்ளத்தாக்கு முதல் பாசான் வரை, மோசே ரூபனுக்கும் காத்துக்கும் மனாசேயின் பாதிக் கோத்திரத்துக்கும் கொடுத்த தேசம். ஒரு சிறிய ஒப்புதல்: 'இந்நாள்வரை' அங்கே வாழும் கேசூரியரையும் மாகாத்தியரையும் இஸ்ரவேல் துரத்திவிடவில்லை. லேவிக்கு நிலம் இல்லை; கர்த்தருக்குச் செலுத்தப்படும் காணிக்கைகளே அதன் சுதந்தரம்.
• 13:15–23 — அர்னோனுக்கு வடக்கேயுள்ள மேட்டுநிலத்தில் ரூபனின் பங்கு — எஸ்போன், தீபோன் போன்ற ஊர்கள். அதன் நடுவில் ஒரு கடுமையான குறிப்பு: இஸ்ரவேலைச் சபிக்கக் கூலிக்கு அமர்த்தப்பட்ட குறிசொல்லுகிறவனாகிய பிலேயாம், மீதியானியத் தலைவர்களோடு இங்கே கொல்லப்பட்டான்.
• 13:24–33 — கீலேயாத்தில் காத்தின் பங்கும், ஓகின் பழைய ராஜ்யமாகிய பாசானில் மனாசேயின் பாதிக் கோத்திரத்தின் பங்கும். கர்த்தர் தாமே லேவியின் சுதந்தரம் என்று மீண்டும் சொல்லி அதிகாரம் முடிகிறது.

முக்கிய வசனம்: யோசுவா 13:1  ·  அதனால் என்ன: வேதாகமம் இதை வெளிப்படையாகச் சொல்வது விடுதலையளிக்கிறது. யோசுவா வயதானவன், வேலை முடியவில்லை; ஆனாலும் வாக்குத்தத்தம் நிலைக்கும் என்பதுபோலத் தேசத்தைப் பங்கிடும்படி தேவன் அவனிடம் சொல்கிறார். நம்மில் பெரும்பாலானோர் ஒரு வாக்குத்தத்தத்துக்கும் அதன் நிறைவுக்கும் இடையே வாழ்கிறோம் — வேலையில், குடும்பத்தில், விசுவாசத்தில். அதிகாரம் வேறுவிதமாகப் பாசாங்கு செய்வதில்லை. லேவியின் விசித்திரமான சுதந்தரமும் ஏதோ சொல்கிறது: சிலருடைய பாதுகாப்பு நிலத்தால் அளக்கப்படுவதே இல்லை.