மிருகங்களிடம் கேள்

ஒருமுறை அதிகமாகவே அறிவுரை கேட்டவர்கள் பயன்படுத்தும் ஒரு தொனி உண்டு: 'ஓ, ஆமாம் — உங்களுக்குத்தான் எல்லாம் தெரியுமே.' அதிகாரம் 12 சரியாக அந்த நிலையில் இருக்கும் யோபுவோடு தொடங்குகிறது. மூன்று நண்பர்கள் அவன் வாழ்க்கையை அவனுக்கே விளக்கிவிட்டார்கள்; இப்போது அவன் ஏளனத்தோடு பதில் சொல்கிறான். ஆனால் அந்த ஏளனத்திற்கு அடியில் ஒரு தீவிரமான கூற்று இருக்கிறது. தேவனுடைய வல்லமையைப் பற்றி அவர்கள் சொன்னதெல்லாம் யோபுவுக்கு ஏற்கனவே தெரியும். எந்தக் குழந்தைக்கும், எந்த மிருகத்திற்கும் அது தெரியும். தேவனுடைய வல்லமை ஏன் ஒரு குற்றமற்ற மனிதன்மேல் விழுந்தது என்பதைத்தான் அவர்களில் ஒருவராலும் விளக்க முடியவில்லை.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: யோபு 12, முதல் சுற்றில் யோபுவின் மிக நீண்ட பதிலைத் தொடங்குகிறது; அது அதிகாரம் 14 வரை ஓடுகிறது. நண்பர்களின் சொந்தக் கருப்பொருளையே — தேவனுடைய இறையாண்மையுள்ள வல்லமை — அவன் எடுத்துத் திருப்புகிறான்: ஆம், ராஜாக்களின், தேசங்களின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் உட்பட எல்லாவற்றையும் தேவன் கட்டுப்படுத்துகிறார்; ஆனால் அந்த வல்லமை பெரும்பாலும் அறநெறி சார்ந்ததாக அல்ல, தன்னிச்சையானதாகவே தோன்றுகிறது. படைப்பின்மேல் தம் ஆட்சியைப் பற்றித் தேவனே பேசும் தருணத்தை நோக்கிப் புத்தகம் நகர்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யோபு உரையாடலைத் திரும்பக் கைப்பற்றுவதைக் காட்டுவது: தேவனுடைய மகத்துவத்தை அவன் அறியாதவன் அல்ல; உலகில் காணப்படும் தேவனுடைய வல்லமை, நண்பர்களின் நேர்த்தியான அறநெறி அமைப்புக்குள் பொருந்துவதில்லை என்று அவன் வலியுறுத்துகிறான்.

• 12:1–3 — யோபு தன் நண்பர்களைப் பரிகசிக்கிறான்: சந்தேகமில்லாமல் நீங்கள்தான் ஜனங்கள், ஞானம் உங்களோடேயே செத்துப்போகும்! ஆனால் அவனுக்கும் அறிவு உண்டு; அவன் அவர்களுக்குத் தாழ்ந்தவன் அல்ல. இப்படிப்பட்டவைகளை அறியாதவன் யார்?
• 12:4–6 — அவன் நகைப்புக்குரியவனாகிவிட்டான் — தேவனை நோக்கிக் கூப்பிட்டுப் பதில் பெற்ற ஒரு நீதிமான். சுகமாக இருப்பவர்கள் தடுமாறுகிறவனை அற்பமாக எண்ணுகிறார்கள்; கொள்ளைக்காரர்களோ சமாதானமாக வாழ்கிறார்கள், தேவனுக்குக் கோபமூட்டுகிறவர்கள் பாதுகாப்பாக இருக்கிறார்கள்.
• 12:7–12 — மிருகங்களிடமும் பறவைகளிடமும் பூமியிடமும் மீன்களிடமும் கேள்; கர்த்தருடைய கரமே இதைச் செய்தது என்று அவை உனக்குக் கற்பிக்கும். உயிருள்ள ஒவ்வொரு சுவாசமும் அவர் கரத்தில் இருக்கிறது. முதியோரிடத்தில் ஞானம் இருக்க வேண்டும் என்றும் யோபு சேர்த்துச் சொல்கிறான்.
• 12:13–25 — ஞானமும் வல்லமையும் தேவனுக்குரியவை — யோபு அதைக் கலக்கமூட்டும் சொற்களில் விவரிக்கிறான். தேவன் இடித்ததை யாரும் மீண்டும் கட்ட முடியாது. அவர் வறட்சியையும் வெள்ளத்தையும் அனுப்புகிறார், ஆலோசனைக்காரர்களை மூடராக்குகிறார், ராஜாக்களையும் ஆசாரியர்களையும் உரிந்துபோடுகிறார், தேசங்களை உயர்த்தி அழிக்கிறார், தலைவர்களை இருட்டில் அலையவிடுகிறார்.

முக்கிய வசனம்: யோபு 12:10  ·  அதனால் என்ன: தேவன் பலவீனமானவர் அல்லது இல்லாதவர் என்பது யோபுவின் கருத்து அல்ல; நேர்மையாகப் பார்த்தால், அவருடைய வல்லமை நேர்த்தியான சூத்திரங்கள் அனுமதிப்பதைவிடப் பெரியது, விசித்திரமானது என்பதே. உலகத்தை அது இருக்கும்படியே — செழிக்கும் கொள்ளைக்காரர்கள், தடுமாறும் குற்றமற்றவர்கள் — கவனிக்கும் விசுவாசம், நண்பர்கள் ஒப்புக்கொள்வதைவிடக் கடினமான கேள்விகளோடு வாழ வேண்டியிருக்கிறது.