ஒரு பெரிய தலைவர் மரித்த நாளில் தாங்கள் சரியாக எங்கே இருந்தோம் என்று சிலரால் சொல்ல முடியும். அந்தச் செய்தி அவர்களுடைய நினைவில் ஒரு ஆண்டைக் குறிக்கிறது; அதற்குப் பின் வந்த எல்லாம் அதிலிருந்தே அளக்கப்படுகிறது. ஏசாயா தம் அழைப்புக்கு அப்படியே காலம் குறிக்கிறார்: உசியா ராஜா மரணமடைந்த வருடத்தில். யூதாவின் நீண்ட, செழிப்பான ஆட்சி முடிந்திருந்தது; எருசலேமின் சிங்காசனம் திடீரென்று நிச்சயமற்றதானது; அசீரியா எழும்பிக்கொண்டிருந்தது. அந்த வருடத்தில் ஏசாயா உயரமும் உன்னதமுமான வேறொரு சிங்காசனத்தையும், மரிக்காத ஒரு ராஜாவையும் கண்டார். அங்கே அவர் கண்டது அவரை நிலைகுலையச் செய்தது — பின்பு வேதாகமத்திலேயே மிக விசித்திரமான பணிவிவரத்தோடு அவரை வெளியே அனுப்பியது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: எரியும் முட்செடியருகே மோசே, எரேமியாவின் அழைப்பு ஆகியவற்றோடு, ஏசாயா 6 வேதாகமத்தின் மாபெரும் அழைப்புக் காட்சிகளில் ஒன்று. அதன் 'பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், பரிசுத்தர்' என்ற கூக்குரல் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 4-இலும் இன்றுவரை வழிபாட்டிலும் எதிரொலிக்கிறது; பலர் தம் உவமைகளை ஏன் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்று விளக்க, அதன் கடினமான பணிக்கட்டளையை இயேசு மேற்கோள் காட்டுகிறார். ஏசாயாவின் ஆரம்பத் தீர்க்கதரிசன வாக்குகளுக்கும், 7-ஆம் அதிகாரத்தில் தொடங்கும் ஆகாஸோடான நெருக்கடிக்கும் இடையிலுள்ள கீல்முனையில் அது நிற்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஏசாயாவின் அதிகாரம் எங்கிருந்து வருகிறது என்று காட்டுவது — தேவனுடைய பரிசுத்தத்தின் ஒரு தரிசனம், தனிப்பட்ட சுத்திகரிப்பு, மனமுவந்த ஒரு பதில் — பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்படப்போகும் ஒரு ஊழியத்துக்கு வாசகர்களை ஆயத்தப்படுத்துவது; அதில் நம்பிக்கை வெட்டப்பட்ட அடிமரத்திலுள்ள 'பரிசுத்த வித்தாக' மட்டுமே பிழைத்திருக்கிறது.
- 6:1–4 — உயரமான சிங்காசனத்தில் ஆண்டவர் வீற்றிருப்பதையும், அவருடைய அங்கியின் தொங்கல்கள் தேவாலயத்தை நிரப்புவதையும் ஏசாயா காண்கிறார். ஆறு சிறகுகளுள்ள சேராபீன்கள் தங்கள் முகங்களையும் கால்களையும் மூடிக்கொண்டு, ஒருவரையொருவர் நோக்கி: சேனைகளின் கர்த்தர் பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், பரிசுத்தர்; பூமி முழுவதும் அவருடைய மகிமையால் நிறைந்திருக்கிறது என்று கூப்பிடுகிறார்கள். வாசல் நிலைகள் அதிர்கின்றன, வீடு புகையால் நிறைகிறது.
- 6:5–7 — தாம் அழிந்தேன் என்று ஏசாயா கதறுகிறார்: அசுத்த உதடுகளுள்ள மக்கள் நடுவில் வாழும் அசுத்த உதடுகளுள்ள மனிதன் நான்; நான் ராஜாவைக் கண்டேன். ஒரு சேராபீன் பலிபீடத்திலிருந்து எடுத்த எரியும் தழலோடு அவரிடம் பறந்துவந்து, அவருடைய வாயைத் தொட்டு, அவருடைய குற்றம் நீக்கப்பட்டது என்று அறிவிக்கிறான்.
- 6:8–10 — 'யாரை நான் அனுப்புவேன்?' என்று ஆண்டவர் கேட்கிறார்; 'இதோ, அடியேன் இருக்கிறேன், என்னை அனுப்பும்!' என்று ஏசாயா பதில் சொல்கிறார். அவருடைய செய்தி: கேட்டுக்கொண்டே இருங்கள், ஆனால் உணராதிருங்கள்; மக்கள் திரும்பிக் குணமடையாதபடி, அவர்களுடைய இருதயத்தைக் கொழுக்கச் செய்து, காதுகளை மந்தமாக்கி, கண்களை மூடிப்போடு.
- 6:11–13 — 'ஆண்டவரே, எதுவரை?' நகரங்கள் பாழாகி, மக்கள் தூரமாகக் கொண்டுபோகப்படும்வரை. மீதியாக இருக்கும் பத்தில் ஒரு பங்கும், வெட்டப்பட்ட கர்வாலிமரம் அல்லது தெரெபிந்து மரம்போல, மீண்டும் சுட்டெரிக்கப்படும் — ஆனால் மீதியாக இருக்கும் அடிமரம் ஒரு பரிசுத்த வித்து.
முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 6:8 · அதனால் என்ன: ஏசாயா தம்மை நிரூபித்த பின் அல்ல, மன்னிக்கப்பட்ட பின்பே அனுப்பப்படுகிறார். அவருடைய ஆயத்தம் புகழ்பெற்றது; ஆனால் பணியின் கடினமும் அப்படியே: சிலரே பதிலளிக்கும்போதும் உண்மையாக இருப்பது. கடினமான இடங்களில் ஊழியம் செய்யும் பலர் அதை நேர்மையானதாகக் காண்கிறார்கள். இந்த அதிகாரத்தின் கடைசிச் சித்திரம் — உயிருள்ள, சுட்டெரிக்கப்பட்ட ஒரு அடிமரம் — ஏறக்குறைய ஒன்றுமில்லாத அளவுக்கு வெட்டப்பட்ட சமூகங்களுக்கு ஒரு அமைதியான நம்பிக்கையாக இருந்துவருகிறது.