சேயீர் மலைக்கு விரோதமாக

தெருவில் ஒரு வீடு தீப்பிடிக்கும்போது, பெரும்பாலான அக்கம்பக்கத்தார் வாளிகளோடு ஓடுகிறார்கள். எப்போதாவது ஒருவர் வாசலில் நின்று புன்னகைக்கிறார் — பின்பு, அந்தக் குடும்பம் போய்விட்டதும், மௌனமாக எல்லைக் கற்களை நகர்த்துகிறார். அந்த இரண்டாம் அண்டை வீட்டுக்காரர் ஒருபோதும் மறக்கப்படுவதில்லை. யூதாவுக்கு ஏதோம் அப்படிப்பட்ட அண்டை வீட்டுக்காரன். இரு ஜனங்களும் தங்கள் வம்சத்தை இரட்டைச் சகோதரர்களான யாக்கோபு, ஏசா வரை கொண்டுசென்றார்கள்; ஆனாலும் பாபிலோன் எருசலேமை உடைத்தபோது, ஏதோம் ஆரவாரித்து, தப்பியோடுகிறவர்களை வெட்டிப்போட்டு, வெறுமையான தேசத்தைத் தன்னுடையதாகப் பேசத் தொடங்கியது. எசேக்கியேல் ஏற்கெனவே ஏதோமுக்கு விரோதமாகச் சுருக்கமாகப் பேசியிருக்கிறார் (25:12–14). இங்கே அவர் விரிவாக அதற்குத் திரும்புகிறார்; இந்த இடவமைப்பு வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்டது: இஸ்ரவேலின் மலைகள் மீண்டும் உயிர்பெறும் என்று வாக்களிக்கும் முன், அவற்றைப் பரியாசம் செய்த மலையை அவர் கையாள வேண்டும்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இன்னும் மூன்றாம் பகுதிதான், எசேக்கியேலின் மறுகட்டமைப்புப் பாதியில். அதிகாரம் 35 ஒரு கீல்முனை: 'இஸ்ரவேலின் மலைகள்' மீதான ஆசீர்வாதத்துக்கு (அதிகாரம் 36) சற்று முன் வைக்கப்பட்ட, சேயீர் மலையின்மேலான ஒரு சாபம். உரையில் இரண்டு மலைகளும் ஒன்றையொன்று எதிர்கொள்கின்றன. ஏதோமின் மகிழ்ச்சி சிறையிருப்பின் இலக்கியம் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது — ஒபதியா, சங்கீதம் 137:7, புலம்பல் 4:21 — எனவே இந்த அதிகாரம் முழுச் சமூகமும் உணர்ந்த ஒரு காயத்துக்குக் குரல் கொடுத்து, தேசம் இன்னும் தேவனுக்கே சொந்தம் என்ற கூற்றோடு அதற்குப் பதில் சொல்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஏதோமின் பழங்காலப் பகைமைக்கும் நிலப்பறிப்புக்கும் பாழ்க்கடிப்பின் தீர்ப்போடு பதில் சொல்வது; இஸ்ரவேலின் தேசம் மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்படும் என்ற வாக்குறுதிக்கு மேடையைத் தெளிவாக்குவது — ஏனெனில், உரை வலியுறுத்துவதுபோல, 'கர்த்தர் அங்கே இருந்தார்'.

• 35:1–4 — சேயீர் மலைக்கு விரோதமாகத் தன் முகத்தைத் திருப்பும்படி எசேக்கியேலுக்குச் சொல்லப்படுகிறது. தேவன் அதற்கு விரோதமாகத் தம்முடைய கையை நீட்டி, அதைப் பாழும் வெறுமையுமாக்குவார்; அதன் பட்டணங்கள் இடிபாடுகளாகும்.
• 35:5–9 — குற்றச்சாட்டு: நெடுங்காலமாக வளர்த்துவந்த பழங்காலப் பகைமை; இஸ்ரவேலின் ஆபத்துக்காலத்தின் அதே வேளையில் அதைப் பட்டயத்துக்கு ஒப்புக்கொடுத்தது. ஏதோம் இரத்தம் சிந்துதலை வெறுக்காததால், இரத்தம் சிந்துதல் அதைப் பின்தொடரும்; அதன் பள்ளத்தாக்குகள் கொல்லப்பட்டவர்களால் நிரம்பும்.
• 35:10–13 — இரண்டு ஜாதிகளும் அவற்றின் தேசங்களும் தன் உடைமையாகும் என்று ஏதோம் சொன்னது — கர்த்தர் அங்கே இருந்தார் என்பதை மறந்து. இஸ்ரவேலின் மலைகளுக்கு விரோதமாகச் சொல்லப்பட்ட ஒவ்வொரு பெருமைப்பேச்சையும் நிந்தையையும் தேவன் கேட்டிருக்கிறார்.
• 35:14–15 — தீர்ப்பு குற்றத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது: இஸ்ரவேலின் பாழ்க்கடிப்பைக் குறித்து ஏதோம் மகிழ்ந்ததுபோலவே, ஏதோம் முழுவதும் பாழாகும்; அப்பொழுது கர்த்தர் யார் என்று அவர்கள் அறிந்துகொள்வார்கள்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 35:10  ·  அதனால் என்ன: உங்கள் மிக மோசமான நாளை ஒருவர் ரசிப்பதைப் போலவோ, அதிலிருந்து ஆதாயம் பெறுவதைப் போலவோ காயப்படுத்துவது வெகு சிலவே. அந்த வேதனை இல்லை என்று பாசாங்கு செய்யாமல், இந்த அதிகாரம் அதற்கு வார்த்தைகளைத் தருகிறது; தீர்ப்பைக் காயப்பட்டவரிடம் அல்ல, தேவனிடம் ஒப்படைக்கிறது. அண்டை வீட்டாரின் அழிவைக் கண்டு வாசலில் நின்று புன்னகைக்கத் தூண்டப்படும் எவருக்கும் அது ஒரு மௌனமான எச்சரிக்கையையும் சுமந்துவருகிறது.