ஒதுக்கப்பட்ட நான்கு பேரும் நற்செய்தியும்

அற்புதமான ஒன்றைக் கண்டுபிடித்து அதைத் தனக்கென்று வைத்துக்கொள்வதால் வரும் ஒருவகைக் குற்றவுணர்வு உண்டு. தோல் நோயுள்ள நான்கு பேர் — சமாரியாவின் வாசலுக்கு வெளியே வாழக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட ஒதுக்கப்பட்டவர்கள் — பட்டினியிலிருக்கும் பட்டணத்தில் இழப்பதற்கு ஒன்றும் இல்லாதவர்கள்; ஆகவே அந்திநேரத்தில் சரணடைய எதிரிப் பாளயத்துக்கு நடந்து போகிறார்கள். அதைக் காலியாகக் காண்கிறார்கள்: கூடாரங்கள் நிற்கின்றன, குதிரைகள் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன, எங்கும் உணவும் வெள்ளியும். அவர்கள் சாப்பிட்டு, குடித்து, பொக்கிஷங்களை ஒளித்துவைக்கத் தொடங்குகிறார்கள். பின்பு அவர்களில் ஒருவன் நிற்கிறான். அவர்கள் செய்வது சரியல்ல; இது நற்செய்தியின் நாள். பட்டணத்தில் மிகக் குறைவாக மதிக்கப்பட்ட மனிதர்கள் அதன் மீட்பின் தூதுவர்களாகிறார்கள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: சமாரியாவின் முற்றுகை (2 இராஜாக்கள் 6) பட்டணத்தை விளிம்புக்குத் தள்ளியிருந்தது; ராஜா தேவனைக் குற்றம் சாட்டி, எலிசாவைக் கொல்ல விரும்பினான். யாரும் சம்பாதிக்காத ஒரு மீட்பால் இந்த அதிகாரம் அந்த நம்பிக்கையிழப்புக்குப் பதில் சொல்கிறது. பெரிய கதையில், பாகாலோ படையோ அல்ல, கர்த்தரே இஸ்ரவேலை உயிரோடு காக்கிறார் என்பதற்கு இது இன்னுமொரு நிரூபணம் — மேலும் வேதம் முழுவதும் திரும்பத் திரும்ப வரும் ஒரு மாதிரியை இது காட்டுகிறது: விளிம்புகளில் இருப்பவர்களே முதலில் நற்செய்தியைச் சுமக்கிறார்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனுடைய வார்த்தை துல்லியமாக நிறைவேறுவதைக் காட்டுவது — உணவைப் பற்றிய வாக்குறுதியும், அதைப் பரியாசம் செய்த அதிகாரியின்மேலான நியாயத்தீர்ப்பும் — வாசலில் இருந்த ஒதுக்கப்பட்டவர்களை நற்செய்தியைச் சுமப்பவர்களாக்குவது.

• 7:1–2 — நாளை இந்நேரத்தில் சமாரியாவின் வாசலில் மாவும் வாற்கோதுமையும் மலிவாக விற்கப்படும் என்று எலிசா அறிவிக்கிறான். ராஜா யாருடைய கையின்மேல் சாய்ந்திருக்கிறானோ அந்த அதிகாரி, வானத்தில் பலகணிகள் திறந்தாலும் அது நடக்காது என்று ஏளனம் செய்கிறான். நீ அதைக் காண்பாய், ஆனால் அதில் சாப்பிடமாட்டாய் என்று எலிசா பதிலளிக்கிறான்.
• 7:3–8 — வாசலிலுள்ள குஷ்டரோகிகள் நான்கு பேர், தங்கினாலும் போனாலும் சாவோம் என்று யோசித்து, அந்திநேரத்தில் அராமியப் பாளயத்துக்குப் போகிறார்கள். அது காலியாக இருக்கிறது: ஒரு பெரிய படையின் சத்தத்தை ஆண்டவர் அராமியருக்குக் கேட்கப்பண்ணியிருந்தார்; இஸ்ரவேல் ஏத்தியரின் ராஜாக்களையும் எகிப்திய ராஜாக்களையும் கூலிக்கு அமர்த்தியிருக்கிறது என்று பயந்து, அவர்கள் இருட்டில் ஓடிப்போனார்கள். நான்கு பேரும் சாப்பிட்டு, வெள்ளியையும் பொன்னையும் வஸ்திரங்களையும் ஒளித்துவைக்கிறார்கள்.
• 7:9–15 — மனச்சாட்சி அவர்களைப் பிடித்துக்கொள்கிறது; அவர்கள் பட்டணத்து வாசல்காவலர்களைக் கூப்பிடுகிறார்கள். பட்டணத்தை வெளியே இழுக்கும் ஒரு கண்ணி என்று ராஜா சந்தேகிக்கிறான்; ஆகவே இரண்டு இரதங்களில் வேவுகாரர்கள் யோர்தானுக்குப் போகும் சாலையைப் பின்தொடர்கிறார்கள் — அராமியர் ஓடும்போது எறிந்துவிட்ட வஸ்திரங்களும் தளவாடங்களும் அதில் சிதறிக் கிடக்கின்றன.
• 7:16–20 — மக்கள் பாளயத்தைக் கொள்ளையிடுகிறார்கள்; எலிசா சொன்ன அதே விலைகளுக்கு மாவும் வாற்கோதுமையும் விற்கப்படுகின்றன. ஏளனம் செய்த அதிகாரி வாசலுக்குப் பொறுப்பாக வைக்கப்பட்டு, கூட்டத்தால் மிதிக்கப்பட்டு மரிக்கிறான் — நிறைவைக் கண்டான், ஆனால் அதில் ஒருபோதும் சாப்பிடவில்லை.

முக்கிய வசனம்: 2 இராஜாக்கள் 7:9  ·  அதனால் என்ன: இங்கே மீட்பு யாருடைய பலத்தையும் சார்ந்திருக்கவில்லை — தேவனுடைய வார்த்தையையும், தாங்கள் கண்டதைப் பகிர்ந்துகொள்ள மனமுள்ள விளிம்பிலிருந்த நான்கு மனிதர்களையும் மட்டுமே சார்ந்திருக்கிறது. நற்செய்தியின் நாளில் தாங்கள் மௌனமாயிருக்கிறோம் என்ற அவர்களுடைய அறிக்கை, நம்பிக்கையைப் பகிர்ந்துகொள்வது பற்றிய ஒரு சவாலாக நெடுங்காலமாக வாசிக்கப்பட்டு வருகிறது. அதிகாரியின் முடிவு நிதானமான எதிர்முனை: ஏளனம், பதில் கிடைத்த ஒரு ஜெபத்தின் வாசலிலேயே நின்றும் அதைத் தவறவிடக்கூடும்.