- ಯೋಬನು 26 BSB ↗
ಬಿರುಗಾಳಿಯ ರಾತ್ರಿ ಸಮುದ್ರದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳಿ, ಅಥವಾ ಬೀದಿದೀಪಗಳಿಲ್ಲದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಮೇಲೆ ನೋಡಿ; ಆಗ ನಿಮಗೆ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಅನಿಸುತ್ತವೆ: ನೀವು ಎಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕವರು, ಮತ್ತು ನೀವು ನೋಡಬಲ್ಲದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ಇದೆ. ದೇವರ ಮಹತ್ತನ್ನು ದೊಣ್ಣೆಯಂತೆ ಬಳಸಿದ ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಯೋಬನು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಉಪದೇಶ ಕೇಳಿದ್ದಾನೆ. 26ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮೊದಲು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಧನ್ಯವಾದದೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ದೇವರ ಮಹತ್ತು ಅವರಿಗಿಂತ ತನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ — ಮತ್ತು ತಾನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಅದರ ಅಂಚು ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಆದಿಕಾಂಡ 1 ದೇವರು ಜಲರಾಶಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಪಡಿಸುವುದನ್ನೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಗಳನ್ನು ಇಡುವುದನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಯೋಬನು 26 ಅದೇ ಸೃಷ್ಟಿಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತದೆ; ದೇವರು ಅಧೀನಪಡಿಸುವ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಸಮುದ್ರ ಮತ್ತು ಒಂದು ಘೋರಜಂತುವಿನ ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಎರವಲು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಬೈಬಲಿನ ದೊಡ್ಡ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ ತಟಸ್ಥ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲ; ಅದು ದೇವರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿ ಪ್ರದರ್ಶಿತವಾಗುವ ವೇದಿಕೆ. ಯೋಬನಿಗೆ ಇದು ಗೊತ್ತು — ಅವನ ಸಮಸ್ಯೆ ದೇವರು ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕವನು ಎಂಬುದಲ್ಲ, ದೇವರು ಇಷ್ಟು ಮಹಾನನಾಗಿದ್ದರೂ ಇಷ್ಟು ಮೌನವಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯ ಕುರಿತ ಸ್ನೇಹಿತರ ದರ್ಶನವನ್ನು ಯೋಬನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತೋರಿಸುವುದು, ಆ ದರ್ಶನ ಅವನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಯಲುಪಡಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕವನಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು.
- 26:1–4 — ಯೋಬನು ವ್ಯಂಗ್ಯದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಬಲವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ನೀನು ಎಷ್ಟು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಿ, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಆಲೋಚನೆ ಕೊಟ್ಟಿ! ನಿನ್ನ ಮೂಲಕ ಯಾರ ಆತ್ಮ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅವನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.
- 26:5–10 — ಸತ್ತವರು ಜಲರಾಶಿಗಳ ಕೆಳಗೆ ನಡುಗುತ್ತಾರೆ; ಮೃತರ ಲೋಕ ದೇವರ ಮುಂದೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಆತನು ಉತ್ತರದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಶೂನ್ಯದ ಮೇಲೆ ಹರಡುತ್ತಾನೆ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಯಾವ ಆಧಾರವೂ ಇಲ್ಲದೆ ತೂಗುಹಾಕುತ್ತಾನೆ, ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಕಟ್ಟಿಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಬೆಳಕೂ ಕತ್ತಲೂ ಸೇರುವಲ್ಲಿ ಆಳದ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವೃತ್ತವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.
- 26:11–13 — ಆತನ ಗದರಿಕೆಗೆ ಆಕಾಶದ ಸ್ತಂಭಗಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತವೆ. ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆತನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿದನು, ರಹಬನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಿದನು; ಆತನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಆಕಾಶಗಳು ನಿರ್ಮಲವಾದವು, ಆತನ ಕೈ ಓಡಿಹೋಗುವ ಸರ್ಪವನ್ನು ತಿವಿಯಿತು.
- 26:14 — ನಂತರ ತಿರುವು: ಇವು ಆತನ ಮಾರ್ಗಗಳ ಹೊರ ಅಂಚುಗಳು ಮಾತ್ರ, ಒಂದು ಮಂದವಾದ ಪಿಸುಮಾತು. ಆತನ ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯ ಗುಡುಗನ್ನು ಯಾರು ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲರು?
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಯೋಬನು 26:14 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಏನು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದು ಪಿಸುಮಾತು, ಗುಡುಗಲ್ಲ ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅದು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳನ್ನೂ ಸಂದೇಹವಾದಿಗಳನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ದೀನರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಓದುಗನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತದೆ: ಅತ್ಯಂತ ಭವ್ಯವಾದ ವರ್ಣನೆಯೂ ಅಂಚು ಮಾತ್ರವಾದರೆ, ಸಂಕಟದ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಗೊಂದಲ ಅಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಯಲ್ಲ. ನಾವು ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಅದರ ಅರ್ಥವಾಗಿರಬಹುದು.