యెహోవా కార్యాలు గొప్పవి

భారతదేశంలో దాదాపు ఎక్కడైనా ఒక ప్రాథమిక పాఠశాల తరగతి గదిలోకి వెళ్తే, గోడ మీద ఒక అక్షరమాల పటం కనిపిస్తుంది — ఒక్కో గడిలో ఒక్కో అక్షరం, పక్కనే ఒక బొమ్మ. అది జ్ఞాపకం ఉంచుకోవడానికి ఒక సాధనం: క్రమం తెలిస్తే, ప్రతి మాటనూ గుర్తు తెచ్చుకోవచ్చు. కీర్తన 111 అలాగే నిర్మించబడింది. 'యెహోవాను స్తుతించండి' అనే ఆరంభం తర్వాత, దాని ఇరవై రెండు చిన్న పంక్తుల్లో ప్రతిదీ హీబ్రూ అక్షరమాలలోని తర్వాతి అక్షరంతో మొదలవుతుంది. అది కంఠస్థం చేయడానికి రూపొందించిన స్తుతి — ఏదీ వదిలిపోకుండా అమర్చబడిన దేవుని మంచితనపు చరిత్ర అంతా.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: కీర్తన 111 ఇశ్రాయేలు కథలోని దేవుని కార్యాలను క్లుప్తమైన పదబంధాల్లో సమీక్షిస్తుంది: జ్ఞాపకం చేసుకున్న అద్భుతాలు, తనకు భయపడేవారికి ఇచ్చిన ఆహారం (బహుశా మన్నాను గుర్తుచేస్తూ), నిబంధన నమ్మకత్వం, స్వాస్థ్యంగా ఇచ్చిన దేశం, పంపబడిన విమోచన. పునరుద్ధరించబడిన సమాజానికి కథ అంతటినీ జ్ఞాపకంలో మోసుకువెళ్లడానికి ఇది ఒక మార్గం. దాని చివరి పంక్తి — 'యెహోవా భయమే జ్ఞానానికి మూలం' — ఈ చరిత్రను సామెతల జ్ఞాన సంప్రదాయంతో ముడిపెడుతుంది.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: కంఠస్థం చేయగల రూపంలో దేవుని కార్యాలనూ స్వభావాన్నీ వల్లిస్తూ ఆయనను స్తుతించడానికి; దేవుడు చేసినదాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకోవడమే జ్ఞానవంతమైన జీవితానికి పునాది అని చూపడానికి.

• 111:1–4 — యథార్థవంతుల సహవాసంలో పాడేవాడు పూర్ణహృదయంతో కృతజ్ఞతలు చెల్లిస్తాడు. దేవుని కార్యాలు గొప్పవి; వాటిలో ఆనందించేవారందరూ వాటిని పరిశీలించదగినవి; ఆయన క్రియలు మహిమగలవి, ఆయన నీతి నిలుస్తుంది. ఆయన తన అద్భుతాలను జ్ఞాపకార్థంగా చేశాడు, ఎందుకంటే ఆయన దయగలవాడు, కనికరంగలవాడు — ఈ మాటలు నిర్గమకాండము 34:6ను ప్రతిధ్వనిస్తాయి.
• 111:5–6 — తనకు భయపడేవారికి ఆయన ఆహారం ఇస్తాడు, తన నిబంధనను ఎల్లప్పుడూ జ్ఞాపకం చేసుకుంటాడు. జనాల స్వాస్థ్యాన్ని తన ప్రజలకు ఇవ్వడం ద్వారా ఆయన తన కార్యాల శక్తిని వారికి చూపించాడు — అబ్రాహాముకు వాగ్దానం చేసిన దేశం గురించిన ప్రస్తావన ఇది.
• 111:7–10 — ఆయన కార్యాలు నమ్మకమైనవీ న్యాయమైనవీ; ఆయన ఆజ్ఞలు నమ్మదగినవి, నిత్యమూ స్థిరపరచబడినవి. ఆయన తన ప్రజలకు విమోచన పంపాడు, తన నిబంధనను నిత్యమూ నిలిచేలా ఆజ్ఞాపించాడు; ఆయన నామం పరిశుద్ధమైనది, భయంకరమైనది. యెహోవా భయమే జ్ఞానానికి మూలం; ఆయన స్తుతి నిత్యమూ నిలుస్తుంది.

ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 111:10  ·  కాబట్టి ఏమిటి: జ్ఞాపకం మసకబారినప్పుడు కృతజ్ఞత మసకబారుతుంది. ఈ కీర్తన జ్ఞాపకం చేసుకోవడాన్ని ఒక క్రమశిక్షణగా — జాగ్రత్తగా నిర్మించి కంఠస్థం చేసేదిగా — చూస్తుంది. పాటల్లో గానీ పండుగల్లో గానీ భోజనపు బల్ల చుట్టూ గానీ దేవుని నమ్మకత్వపు కథలను చెప్పుకునే కుటుంబాలూ సంఘాలూ ఈ కీర్తన చేసేదే చేస్తున్నాయి: తర్వాతి తరానికి ఆ మంచితనం అవసరమయ్యే ముందే వారు దానిని వల్లించగలిగేలా చూసుకోవడం.