బలిపీఠం దగ్గర శ్రేష్ఠమైనది మాత్రమే | కథ క్రమంలో

చదవండి

లేవీయకాండము 22 BSB ↗

భారతీయ ఇంటిలో అతిథిగా ఉన్న ఎవరికైనా ఎవరూ చెప్పకుండానే ఈ నియమం తెలుసు: మంచి పళ్లెం, తాజా మిఠాయిలు, మొదటి వడ్డన అతిథికే. ఎవరూ అతిథికి మిగిలిపోయినవాటిని గానీ పగిలిన కప్పును గానీ ఇవ్వరు. లేవీయకాండము 22 అదే సహజ భావాన్ని ఆరాధనకు అన్వయిస్తుంది. యాజకులు పరిశుద్ధ ఆహారాన్ని నిర్లక్ష్యంగా చూడకూడదు; బలిపీఠానికి తేబడే జంతువులు సంపూర్ణంగా, ఆరోగ్యంగా ఉండాలి — ఒక రైతు వదిలించుకోవాలని సంతోషించే కుంటుతున్న మేక కాదు. అధ్యాయం నిజానికి ఒకే ప్రశ్న అడుగుతోంది: మీరు అర్పించేది, మీరు ఎవరికి అర్పిస్తున్నారో ఆయనను గంభీరంగా తీసుకుంటున్నారని చూపుతుందా?

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మనం ఇంకా సీనాయి వద్దే, మూడవ అంకంలో ఉన్నాం — ఇక్కడ దేవుడు విడిపించబడిన ఒక ప్రజను పరిశుద్ధ జనాంగంగా తీర్చిదిద్దుతున్నాడు. 21–22 అధ్యాయాలు సాధారణ ఇశ్రాయేలీయుని నుండి యాజకుల వైపు, వారు నిర్వహించే కానుకల వైపు తిరుగుతాయి. పాళెపు కేంద్రానికి ఎంత దగ్గరగా వస్తే ప్రమాణం అంత పెరుగుతుంది. వరుసక్రమంలో చదివితే, 'కళంకం లేని' అనే భాష బైబిలులోని మిగతా భాగం అందుకునే ఒక దారం అవుతుంది — ప్రవక్తయైన మలాకీ కళంకం గల అర్పణలను గద్దిస్తాడు, క్రొత్త నిబంధన క్రీస్తును కళంకం లేని అర్పణగా వర్ణిస్తుంది.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: పరిశుద్ధ ఆహారాన్ని, బలిపీఠాన్ని నిర్లక్ష్యం నుండి కాపాడడానికి, మరియు అర్పణ సంపూర్ణంగా ఉండాలనే సూత్రాన్ని స్థిరపరచడానికి — ఎందుకంటే కానుక ఇచ్చేవాని దేవుని గురించిన దృక్పథాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది, మరియు ఇశ్రాయేలును పరిశుద్ధపరచే దేవుడు మిగిలిన ముక్కల కంటే ఎక్కువకు అర్హుడు.

వచనాల వెంబడి

22:1–9 — ఆచారపరంగా అపవిత్రుడైన యాజకుడు — చర్మ వ్యాధి, స్రావం, లేదా శవాన్ని తాకడం వల్ల — మళ్లీ పవిత్రుడయ్యే వరకు పరిశుద్ధ ఆహారానికి దూరంగా ఉండాలి. ఇక్కడ పరిశుద్ధత నిర్లక్ష్యంగా కాక, శక్తివంతమైనదిగా నిర్వహించబడుతుంది.
22:10–16 — యాజకుల వాటాను ఎవరు తినవచ్చు: యాజకుని ఇంటివారు — అతను కొనుక్కున్న దాసులు, విధవరాలై గానీ విడాకులు పొంది గానీ ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన కుమార్తెతో సహా — కానీ కూలివాడు గానీ బయటి అతిథి గానీ కాదు. పొరపాటున తిన్న ఎవరైనా దానిని, దానితో పాటు ఐదవ వంతును తిరిగి చెల్లించాలి.
22:17–25 — అధ్యాయపు హృదయం: అర్పణల కోసం జంతువులు లోపం లేనివిగా ఉండాలి. గుడ్డివి, గాయపడినవి, అవయవాలు తెగినవి, రోగం గలవి — ఇశ్రాయేలీయుని నుండైనా, వారి మధ్య నివసించే పరదేశీయుని నుండైనా — అంగీకరించబడవు.
22:26–33 — ధర్మశాస్త్రంలో ఇమిడి ఉన్న చిన్న కనికరాలు: క్రొత్తగా పుట్టిన జంతువు ఏడు రోజులు తన తల్లితోనే ఉంటుంది; తల్లిని, దాని పిల్లను ఒకే రోజున వధించకూడదు. వీటన్నిటి క్రింద ఉన్న కారణంతో అధ్యాయం ముగుస్తుంది — 'మిమ్మును పరిశుద్ధపరచు యెహోవాను నేనే.'

ఇది ఏమి చూపుతుందిబలి జంతువులు కళంకం లేనివిగా ఉండాలనే నియమం ప్రాచీన సమీప ప్రాచ్యమంతటా చక్కగా ధృవీకరించబడింది; ఈ నియమం తెలిసినదని, కొన్నిసార్లు నిర్లక్ష్యం చేయబడిందని తర్వాతి ఇశ్రాయేలు ప్రవక్తలు (మలాకీ 1) చూపుతారు.

ఆధారాలు ఎక్కడ ఆగిపోతాయిఈ యాజక నియమాలు ఎప్పుడు లిఖిత రూపం పొందాయో వివాదాస్పదం — సాంప్రదాయికంగా మోషే కాలానికి చెందినవి, అయితే చాలామంది పండితులు వాటిని తర్వాతి యాజక సంకలనానికి ('పరిశుద్ధతా నియమావళి', లేవీయకాండము 17–26) చెందినవిగా భావిస్తారు. దైవిక మూలం గురించి పాఠం చేసే వాదన ఒక విశ్వాస వాదన.

ముఖ్య వచనం: లేవీయకాండము 22:31–32 · కాబట్టి ఏమిటి: మనలో చాలామందికి, మన సొంత అవసరాలు తీరిన తర్వాత మిగిలినదేదో దేవునికి — లేదా మనం గౌరవిస్తున్నామని చెప్పుకునే ఎవరికైనా — ఇవ్వాలనే శోధన ఉంటుంది. ఈ అధ్యాయం ఆ అలవాటును నిశ్శబ్దంగా బయటపెడుతుంది. అది జంతువుల పట్ల ఊహించని సౌమ్యతను కూడా కలిగి ఉంది. 'కళంకం లేని' ప్రమాణం, చివరకు దానిని నెరవేర్చిందని తాము నమ్మే ఏకైక అర్పణ వైపు చూపుతుందని క్రైస్తవులు చదువుతారు.

← యాజకుల కోసం పరిశుద్ధతా నియమాలుయాజకుల కోసం ప్రత్యేక పరిశుద్ధతా నియమాల గురించి మీరు ఇప్పుడే చదివారు (లేవీయకాండము 21); ఈ అధ్యాయం వారు నిర్వహించే ఆహారానికి, జంతువులకు అదే శ్రద్ధను అన్వయిస్తుంది. తర్వాత, ఇశ్రాయేలు పరిశుద్ధ పండుగల క్యాలెండరు (లేవీయకాండము 23).పరిశుద్ధ దినాల క్యాలెండరు →

మూలాధారాలు & మరింత చదవడానికి