బ్రతికినా చనిపోయినా ప్రభువువారమే — విశ్వాసి గుర్తింపు ఒకే మాటలో: యాజమాన్యం. స్వేచ్ఛా వివాదాలన్నిటికీ పైన నిలిచే వాస్తవం — నా అలవాట్లు, నా దినాలు, నా జీవితం అన్నవాటిపై హక్కుదారు మారిపోయాడు.

మరణభయానికీ ఇదే ఔషధం: సరిహద్దుకు రెండు వైపులా ఒకే యజమాని — చావు యాజమాన్య బదిలీ కాదు; గది మార్పిడే.

ప్రతివాడూ తన గురించి — లెక్క వ్యక్తిగతం, ఎజెండా సొంతం: సహోదరుని ఫైలు మీ పరిధిలో లేదు. ఇతరుల జాబితాలపై గడిపే గంటలు మన లెక్కకు సిద్ధపడవలసిన గంటలే.

న్యాయపీఠపు జ్ఞాపకం రెండు పనులు చేస్తుంది: ఇతరులపై తీర్పును దించుతుంది (10వ వచనం), తనపై మెలకువను పెంచుతుంది — తీర్పరి ఒక్కడే; మనం తోటి ముద్దాయిలమే.

రాజ్యం తిండీ పానకాలు కాదు — నీతి, సమాధానం, ఆత్మలో ఆనందం — ద్వితీయ విషయాలు ప్రథమ స్థానాన్ని ఆక్రమించినప్పుడు సరిహద్దులు గుర్తుచేసే వచనం: రాజ్యపు కొలమానాలు భోజన నియమాలు కావు — ఆత్మ ఫలాలు.

ఏ సంఘ వివాదానికైనా తూకపు రాయి: ఈ పోరాటం నీతినీ సమాధానాన్నీ ఆనందాన్నీ పెంచుతోందా, హరిస్తోందా? హరించే గెలుపు రాజ్యానికి నష్టమే.

విశ్వాసమూలం కానిదంతా పాపమే — మనస్సాక్షికి విరుద్ధంగా చేసే పని, అది తటస్థమైనదైనా, చేసేవానికి పాపం: దేవుని ఎదుట నిర్మలంగా చేయలేనిది చేయకపోవడమే భద్రత.

రెండువైపుల హెచ్చరిక: సందేహంతో దాటవద్దు (బలహీనునికి), నీ స్వేచ్ఛతో అతని సందేహాన్ని తొక్కవద్దు (బలవంతునికి — 15వ వచనం: క్రీస్తు చనిపోయినవాని కోసం నీ భోజనంతో నాశనం తేవద్దు).