ஒரு கிரிக்கெட் அணி தொடரை வெல்கிறது; செய்தித்தாள்கள் ஸ்கோரையும் கோப்பையோடு எடுத்த புகைப்படத்தையும் அச்சிடுகின்றன. ஆனால் விளையாட்டு வீரர்களிடம் கேட்டால், அவர்கள் மற்றொரு போட்டியை நினைவுகூருகிறார்கள் — எண்பது ரன்களுக்குச் சுருண்டு, எல்லாம் முடிந்துவிட்டதோ என்று உடைமாற்றும் அறையில் உட்கார்ந்திருந்த அந்தப் போட்டியை. சுருக்கம் வெற்றியைக் காட்டுகிறது; வீரர்கள் பயத்தை நினைவுகூருகிறார்கள். 2 சாமுவேல் 8 தாவீதின் வெற்றி அறிக்கையைத் தந்தது. தலைப்பின்படி அதே போர்களைச் சேர்ந்த சங்கீதம் 60, உடைமாற்றும் அறையைத் தருகிறது: தேவன் தங்களை விழவிட்டார் என்று உணரும் ஒரு ஜனம்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி வாக்குத்தத்தங்களால் நிறைந்தது: தேசம், இளைப்பாறுதல், எல்லாப் பக்கங்களிலும் வெற்றி. நிகழ்வுகள் அந்த வாக்குத்தத்தங்களுக்கு முரணாகத் தோன்றியபோது அவற்றைப் பற்றிக்கொண்டிருப்பது எப்படி இருந்தது என்பதைச் சங்கீதம் 60 காட்டுகிறது. கோத்திரங்களும் அவர்களைச் சுற்றியுள்ள ஜாதிகளும் தம்முடையவை என்ற தேவனுடைய சொந்த உரிமைகோரலுக்கு அருகில் அது ஜனங்களின் புலம்பலை வைக்கிறது. வாக்குத்தத்தத்துக்கும் அனுபவத்துக்கும் இடையிலான அந்த இழுபறி இஸ்ரவேலின் கதை, சிலுவை, புதிய படைப்புக்கான சபையின் காத்திருப்பு ஆகியவற்றின் ஊடாக ஓடுகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஒரு இராணுவப் பின்னடைவுக்குச் சமூகத்துக்கு வார்த்தைகளைக் கொடுப்பது: தேவனிடம் நேர்மையான முறையீடு, தேசம், ஜாதிகள்மேல் அவருடைய ஆட்சியைப் பற்றிய நினைவுகூரப்பட்ட வாக்குத்தத்தம், மனித உதவியை அல்ல, அவரையே நம்பும் புதுப்பிக்கப்பட்ட தீர்மானம்.
- 60:1–5 — 'தேவனே, நீர் எங்களைத் தள்ளிவிட்டீர்.' பூமியதிர்ச்சியைப்போலத் தேசம் அதிருகிறது; ஜனங்கள் வெறித்தவர்களைப்போலத் தள்ளாடுகிறார்கள். ஆனாலும் தமக்குப் பயந்தவர்களுக்காகத் தேவன் ஒரு கொடியை ஏற்றியிருக்கிறார். முதல் பகுதி ஒரு வேண்டுகோளோடு முடிகிறது: நீர் நேசிக்கிறவர்கள் விடுவிக்கப்படும்படி எங்களை இரட்சித்து, எங்களுக்குப் பதில் தாரும்.
- 60:6–8 — தேவன் தம்முடைய பரிசுத்தத்திலிருந்து பேசுகிறார். சீகேம், சுக்கோத், கீலேயாத், மனாசே, எப்பிராயீம், யூதா அவருடையவை; யூதா அவருடைய செங்கோல். எதிரிகளாகிய அண்டை ஜாதிகள் கேலிசெய்யப்படுகிறார்கள்: மோவாப் அவருடைய பாதம் கழுவும் பாத்திரம்; ஏதோமின்மேல் அவர் தம்முடைய பாதரட்சையை எறிகிறார்; பெலிஸ்தியாவின்மேல் ஆர்ப்பரிக்கிறார்.
- 60:9–12 — ஏதோமின் அரணான நகரத்துக்குச் சேனையை யார் நடத்துவார்? தேவன் எங்களைத் தள்ளிவிடவில்லையா? மனித உதவி வீண் என்பதால், ஜனங்கள் மீண்டும் உதவி கேட்கிறார்கள். சங்கீதம் நம்பிக்கையோடு முடிகிறது: தேவனாலே நாங்கள் பராக்கிரமம் செய்வோம்; அவர் எங்கள் சத்துருக்களை மிதித்துப்போடுவார்.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 60:12 · அதனால் என்ன: இந்தச் சங்கீதத்தில் விசுவாசம் என்பது நிரந்தர உற்சாகம் அல்ல. தேவன் தம்முடைய ஜனங்களைக் கைவிட்டதுபோலத் தோன்றுகிறது என்று அது அவர் முகத்துக்கு நேராகச் சொல்லி, அப்படியிருந்தும் தொடர்ந்து ஜெபிக்கிறது. தங்களுக்குக் கற்றுக்கொடுக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தங்களோடு தங்கள் வாழ்க்கை ஒத்துப்போகாத எவருக்கும், முறையீட்டையும் விடாப்பிடியான நம்பிக்கையையும் சங்கீதம் அனுமதிக்கிறது. எளிதான மாற்றுவழியையும் அது மறுக்கிறது: மனித உதவி, எவ்வளவு பிரமிக்கத்தக்கதாக இருந்தாலும், இறுதியில் மீட்பு வரும் இடம் அதுவல்ல.