முழு இருதயத்தோடு நன்றி

ஒரு பிள்ளையின் அறுவைச் சிகிச்சைக்காகவோ நிலுவையிலுள்ள ஒரு விசாவுக்காகவோ வாரக்கணக்கில் ஜெபித்த ஒரு பெற்றோரை நினைத்துப் பாருங்கள்; பின்பு தொலைபேசி அழைப்பு வருகிறது: நன்றாக நடந்தது, அனுமதி கிடைத்தது. பெரும்பாலும் முதல் பதில் ஒரு பேச்சு அல்ல, கேட்கத் தயாராயிருக்கும் எல்லாரிடமும் சொல்லப்படும் நன்றியின் பெருக்கு; பின்பு ஓர் அமைதியான எண்ணம்: இன்னும் எவ்வளவோ முன்னால் இருக்கிறது. சங்கீதம் 138 இரண்டையும் தாங்குகிறது. ஜெபித்த நாளிலேயே பதிலளிக்கப்பட்ட ஒரு ஜெபத்துக்கான முழு இருதய நன்றியோடு அது தொடங்கி, தாம் தொடங்கிய வேலையைத் தேவன் கைவிடாதபடியான ஒரு வேண்டுகோளோடு முடிகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில் தேவன் தாவீதுக்குப் பெரிய வாக்குத்தத்தங்களைக் கொடுத்திருக்கிறார்: ஒரு வீடு, ஒரு பெயர், நிலைத்திருக்கும் ஒரு சிங்காசனம். அவன் வாழ்க்கையின் இறுதிக்கட்டத்துக்கு அருகில் சேர்க்கப்பட்ட, 'தாவீதின்' என்று தலைப்பிடப்பட்ட கடைசித் தொகுதி சங்கீதங்களை (138–145) சங்கீதம் 138 தொடங்குகிறது. தேவன் தம் வார்த்தையைக் காத்ததைக் கண்ட ஒருவரின் நன்றிப் பாடல் இது; அந்நிய ராஜாக்களும் ஒருநாள் அதைக் கேட்டுப் பாடுவார்கள் என்று கற்பனை செய்யத் துணிகிறான்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பதிலளிக்கப்பட்ட ஜெபத்துக்காக நன்றி செலுத்துவது, தேவனைக் குறித்துச் சொல்லப்பட்ட எதையும்விட அவருடைய உண்மைத்தன்மை பெரியது என்று அறிவிப்பது, முடிவுபெறாத எதிர்காலத்தை அவருடைய நிலையான அன்பின்மேல் வைப்பது.

• 138:1–3 — பேச்சாளன் முழு இருதயத்தோடு 'தேவர்களுக்கு முன்பாக' நன்றி செலுத்தி, தேவனுடைய பரிசுத்த ஆலயத்தை நோக்கிப் பணிகிறான். தேவனுடைய மாறாத கிருபையையும் உண்மையையும் அவன் துதிக்கிறான்: அவன் கூப்பிட்ட நாளில் தேவன் பதில் கொடுத்து, அவன் ஆத்துமாவில் பெலன் தந்தார்.
• 138:4–6 — பூமியின் ராஜாக்கள் எல்லாரும் தேவனுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்கும்போது நன்றி செலுத்தி, அவருடைய வழிகளைப் பாடுவார்கள். ஏனெனில் கர்த்தர் உயர்ந்தவராயிருந்தும் தாழ்மையுள்ளவனைக் கண்ணோக்குகிறார்; அகந்தையுள்ளவனையோ தூரத்திலிருந்து அறிகிறார்.
• 138:7–8 — நெருக்கத்தின் நடுவே நடந்தாலும், தேவன் தன் உயிரைக் காத்து, சத்துருக்களின் கோபத்துக்கு விரோதமாகத் தம் கையை நீட்டுவார் என்று பேச்சாளன் எதிர்பார்க்கிறான். கர்த்தர் அவனுக்கான தம் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவார்; அவருடைய அன்பு என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கிறது. கடைசி வரி ஒரு மன்றாட்டு: உம்முடைய கரத்தின் கிரியைகளைக் கைவிடாதேயும்.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 138:8  ·  அதனால் என்ன: நன்றியும் கவலையும் பெரும்பாலும் அருகருகே வாழ்கின்றன: ஒரு ஜெபத்துக்குப் பதில் கிடைக்கிறது, இன்னும் பத்து காத்திருக்கின்றன. நெருக்கம் முடிந்துவிட்டது என்று சங்கீதம் 138 பாசாங்கு செய்வதில்லை. தேவன் செய்தவற்றுக்கான நன்றி, அவர் இன்னும் செய்யாதவற்றுக்காக அவரை நம்புவதற்கு அடிப்படையாக அது இடமளிக்கிறது. பாதி முடிந்த நிலையில் இருப்பதாக உணரும் எவருக்கும் அதன் இறுதி வேண்டுகோள் ஒரு நல்ல ஜெபம்.