ராஜாவின் கேள்வி

ஒவ்வொரு வேலை நேர்காணலிலும், மேஜைக்கு எதிரே இருப்பவர் 'சரி — உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்?' என்று கேட்கும் ஒரு தருணம் வருகிறது; பதில் சொல்ல உங்களுக்கு ஒருவேளை இரண்டு வினாடிகள்தான் இருக்கும். தன் உலகத்தின் மிக வல்லமையுள்ள மனிதனோடு நெகேமியாவுக்கு அந்தத் தருணம் கிடைக்கிறது. திராட்சரசம் பரிமாறும்போது, தன் துக்கத்தை வெளிப்படவிடுகிறான் — ராஜ அரசவையில் அது ஓர் ஆபத்து — ராஜா ஏன் என்று கேட்கிறான். நெகேமியா பயப்படுகிறான். ஒரு சிறிய ஜெபத்தை ஏறெடுத்து, பின்பு எல்லாவற்றையும் கேட்கிறான்: போக அனுமதி, பாதுகாப்பான பயணத்துக்குக் கடிதங்கள், ராஜாவின் வனத்திலிருந்து மரம். 1-ஆம் அதிகாரத்தின் மாதக்கணக்கான ஜெபம் இரண்டு வினாடிப் பதிலை ஆயத்தப்படுத்தியிருக்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியின் மறுகட்டுமானத்துக்குப் பேரரசின் அனுமதி தேவை; அது இங்கே வருகிறது — ஒருகாலத்தில் சிறைப்பட்டவர்களை வீட்டுக்கு அனுப்பிய அதே பெர்சியச் சிங்காசனத்திலிருந்து. முந்தைய திரும்புதல்கள் பலிபீடத்தையும் ஆலயத்தையும் மீண்டும் கட்டின; இது நகரத்தையே மீட்டெடுக்கும். அடுத்த நான்கு அதிகாரங்களிலும் ஓடும் எதிர்ப்பையும் இந்த அதிகாரம் அறிமுகப்படுத்துகிறது: சன்பல்லாத், தொபியா, கேஷேம் — பலமுள்ள எருசலேமை விரும்பாத பிரதேச அதிகாரம் படைத்தவர்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஓர் அந்நிய ராஜாவின் தயவின் வழியாகவும் ஒரு சாதாரண மனிதனின் தைரியத்தின் வழியாகவும் தேவனுடைய கிரியை நகருவதைக் காட்டுவதும், கட்டுமான அதிகாரங்களின் மோதலை அமைப்பதும்: கட்டுவதற்கான தெளிவான ஓர் அழைப்பு, அதை நிறுத்தத் தீர்மானித்த அயலார்.

• 2:1–8 — நிசான் மாதத்தில், கெட்ட செய்திக்கு ஏறக்குறைய நான்கு மாதங்களுக்குப் பின், ராஜா நெகேமியாவின் துக்கமான முகத்தைக் கவனிக்கிறான். நெகேமியா விளக்கி, பரலோகத்தின் தேவனிடம் மௌனமாக ஜெபித்து, மீண்டும் கட்டும்படி தன்னை அனுப்பக் கேட்கிறான். ராஜா, ராஜஸ்திரீ அருகில் இருக்க, ஒப்புக்கொண்டு ஒரு காலத்தைக் குறிக்கிறான்; ஐப்பிராத்து நதிக்கு மேற்கேயுள்ள ஆளுநர்களுக்கும், மரத்துக்காக ராஜாவின் வனக் காவலனாகிய ஆசாபுக்கும் கடிதங்களை நெகேமியா கேட்கிறான்.
• 2:9–10 — அவன் சேனாதிபதிகளோடும் குதிரைவீரர்களோடும் பயணிக்கிறான். இஸ்ரவேல் ஜனங்களின் நலனைத் தேட ஒருவன் வந்திருக்கிறான் என்பது ஓரோனியனாகிய சன்பல்லாத்துக்கும் அம்மோனிய அதிகாரியாகிய தொபியாவுக்கும் மிகுந்த விசனமாயிருக்கிறது.
• 2:11–16 — மூன்று நாட்களுக்குப் பின், தன் திட்டங்களை யாரிடமும் சொல்லாமல், சில ஆட்களோடு இரவில் புறப்பட்டு, பள்ளத்தாக்கின் வாசல் முதல் குப்பைமேட்டு வாசலைக் கடந்து ஊற்றுவாசல்வரை, இடிபாடுகள் தன் மிருகத்தின் பாதையை அடைக்கும்வரை, இடிந்த மதில்களையும் சுட்டெரிக்கப்பட்ட வாசல்களையும் பார்வையிடுகிறான்.
• 2:17–20 — பின்பு தலைவர்களிடம் பேசுகிறான்: நம்முடைய நிந்தையைப் பார்க்கிறீர்கள் — கட்டுவோம் வாருங்கள். தன்மேலுள்ள தேவனுடைய கரத்தையும் ராஜாவின் வார்த்தைகளையும் அவர்களுக்குச் சொல்கிறான்; அவர்கள் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். சன்பல்லாத்தும், தொபியாவும், அரபியனாகிய கேஷேமும் பரியாசம்பண்ணி, கலகத்தைப் பற்றிச் சாடையாகப் பேசுகிறார்கள்; தேவன் வெற்றி தருவார் என்றும், எருசலேமில் அவர்களுக்குப் பங்கில்லை என்றும் நெகேமியா பதில் சொல்கிறான்.

முக்கிய வசனம்: நெகேமியா 2:18  ·  அதனால் என்ன: நாம் அடிக்கடி பிரித்துவைக்கும் காரியங்களை இந்த அதிகாரம் ஒன்றாகப் பிடித்திருக்கிறது: ஜெபமும் திட்டமிடுதலும், தேவன்மேல் நம்பிக்கையும் ஒரு ராஜாவிடம் மரம் கேட்பதும். நெகேமியா அவற்றில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை. பேசுவதற்கு முன் பிரச்சினையைத் தன் சொந்தக் கண்களால் பார்க்கிறான்; நிந்தையை நேர்மையாகப் பெயரிடுகிறான். உடைந்த ஓர் இடத்துக்கான நல்ல பணிக்குப் பொதுவாக இவை அனைத்தும் தேவை — அமைதியான ஜெபம், கவனமான பார்வை, தெளிவான வேண்டுகோள், மற்றவர்கள் பரியாசம்பண்ணும்போது தைரியம்.