நம்மில் பெரும்பாலோருக்கு, மீண்டும் தொடங்க வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டே இருக்கும் ஒரு வேலை உண்டு. இப்போது அல்ல — பணம் போதவில்லை, நேரம் சரியில்லை, வேறு காரியங்கள் முதலில். மாதங்கள் வருஷங்களாகின்றன; வழியில் எங்கோ 'இன்னும் இல்லை' என்பது அமைதியாக 'ஒருபோதும் இல்லை' என்றாகிவிடுகிறது. கி.மு. 520-இல் எருசலேம் அங்கேதான் நிற்கிறது. ஆலயத்தின் அஸ்திபாரம் பல வருஷங்களுக்கு முன்பே போடப்பட்டது; எதிர்ப்பு வேலையை நிறுத்தியது; ஜனங்கள் தங்கள் சொந்த வாழ்க்கைக்குத் திரும்பினார்கள்: வீடுகள், வயல்கள், அறுவடைகள். அப்போது ஆகாய் என்ற ஒரு தீர்க்கதரிசி ஒரு நேரடியான கேள்வியோடு வருகிறார். பலகை வேய்ந்த உங்கள் சொந்த வீடுகளுக்கு நேரம் கண்டுபிடித்துவிட்டீர்கள், என்கிறார். தேவனுடைய ஆலயம் ஏன் இன்னும் பாழாய்க் கிடக்கிறது?
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: திரும்புதலின் திருப்புமுனை இது. தீர்க்கதரிசன குரல் எருசலேமில் மீண்டும் பேசுகிறது; சகரியாவோடு சேர்ந்து ஆகாய், திரும்பி வந்த சமூகத்தைச் சோர்விலிருந்து செயலுக்கு நகர்த்துகிறார்; ஐந்து வருஷங்களுக்குள் இரண்டாம் ஆலயம் எழுந்து நிற்கிறது (கி.மு. 515). வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், நிலைத்து நிற்கப்போகும் ஆலயம் இதுவே; பின்னர் ஏரோதால் மிகப் பிரமாண்டமாக மீண்டும் கட்டப்பட்டு, இயேசுவின் காலம்வரை நிற்கும் — அவர் நடந்து போதிக்கப்போகும் ஆலயம்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சமூகத்தின் கஷ்டங்களுக்குக் காரணம் துரதிர்ஷ்டம் அல்ல, தவறான முன்னுரிமைகள் என்று கண்டறிவது; தீர்க்கதரிசிகளிடையே அரிதான ஒன்றைக் காட்டுவது: உடனே கேட்கப்பட்டுக் கீழ்ப்படியப்பட்ட ஒரு செய்தி.
- 1:1–4 — ஒரு துல்லியமான தேதியில் — தரியுவின் இரண்டாம் வருஷம் ஆறாம் மாதம் முதல் நாளில் — ஆகாய் மூலமாக ஆளுநராகிய செருபாபேலுக்கும் பிரதான ஆசாரியனாகிய யோசுவாவுக்கும் வார்த்தை வருகிறது. மீண்டும் கட்ட இன்னும் காலம் வரவில்லை என்று ஜனங்கள் சொல்கிறார்கள்; தம்முடைய ஆலயம் பாழாய்க் கிடக்கும்போது, அவர்கள் பலகை வேய்ந்த வீடுகளில் குடியிருக்க இது காலமா என்று தேவன் கேட்கிறார்.
- 1:5–11 — 'உங்கள் வழிகளைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.' அதிகமாக விதைத்துக் கொஞ்சமாக அறுக்கிறார்கள், சாப்பிட்டும் திருப்தியடைவதில்லை, சம்பாதிக்கும் கூலியை ஓட்டைப் பையில் போடுகிறார்கள். ஒவ்வொருவனும் தன் சொந்த வீட்டுக்கு ஓடும்போது தேவனுடைய ஆலயம் பாழாய்க் கிடப்பதால், வயல், திராட்சச்செடி, எண்ணெய், உழைப்பு ஆகியவற்றின்மேல் அவர் வறட்சியை வரவழைத்திருக்கிறார். மலைகளுக்குப் போய், மரம் கொண்டுவந்து கட்டுங்கள்.
- 1:12–15 — செருபாபேலும், யோசுவாவும், மீதியான ஜனங்கள் எல்லாரும் கீழ்ப்படிந்து கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிறார்கள். ஆகாய் ஒரு சுருக்கமான செய்தியைக் கொண்டுவருகிறார் — 'நான் உங்களோடு இருக்கிறேன்' — தேவன் தலைவர்களின் ஆவியையும் ஜனங்களின் ஆவியையும் எழுப்புகிறார். அதே மாதம் இருபத்து நான்காம் நாளில், முதல் வார்த்தைக்குப் பின் மூன்று வாரங்களுக்குச் சற்று அதிகமான காலத்தில், வேலை தொடங்குகிறது.
முக்கிய வசனம்: ஆகாய் 1:4 · அதனால் என்ன: ஆகாயின் கேள்வி நம் வீட்டுக்கு அருகிலேயே வந்து விழுகிறது: நம் செலவும், நேரமும், சக்தியும் நாம் எதை மதிக்கிறோம் என்பதைப் பற்றி என்ன சொல்கின்றன? இது மனிதர்களைவிடக் கட்டடங்களுக்கான வாதம் அல்ல; கொடுப்பது செல்வத்தைக் கொண்டுவரும் என்று இது வாக்களிக்கவும் இல்லை. முக்கியம் என்று நமக்குத் தெரிந்ததைத் தள்ளிப்போடுவதை நிறுத்தும்படி விடுக்கப்படும் அழைப்பு இது. அதிகாரம் நம்பிக்கையோடு முடிகிறது — ஜனங்கள் செவிகொடுத்தார்கள்; அதன் பின் தேவன் அவர்களுக்குச் சொன்ன முதல் வார்த்தை வெறுமனே இதுதான்: 'நான் உங்களோடு இருக்கிறேன்.'