மிகக் கடினமானது கோபம் அல்ல, துக்கம்தான் என்று பெற்றோர் சில நேரம் சொல்வார்கள்: தாங்கள் நேசிக்கும் ஒரு பிள்ளை தன்னை அழிக்கப்போகும் காரியத்தையே மீண்டும் மீண்டும் தெரிந்துகொள்வதைப் பார்ப்பது. ஆதியாகமம் 6 தேவனை ஏறக்குறைய அதே வார்த்தைகளில் விவரிக்கிறது. காயீனுடன் தொடங்கிய வன்முறை பூமியை நிரப்பும் அளவுக்குப் பரவியிருக்கிறது; மனித இருதயத்தின் ஒவ்வொரு நினைவும் 'எப்பொழுதும் பொல்லாததே'. மனுஷனை உண்டாக்கியதற்காகத் தேவன் மனஸ்தாபப்படுகிறார்; அது அவர் இருதயத்துக்கு விசனமாயிருக்கிறது. ஆனாலும் அதே மூச்சில் அதிகாரம் நோவா என்ற ஒரு மனிதனையும், மரத்திலும் கீலிலும் தொடங்கும் ஒரு திட்டத்தையும் குறிப்பிடுகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இரண்டாம் பகுதி, வீழ்ச்சி, ஜலப்பிரளயத்துக்கு முன் தன் மிகத் தாழ்ந்த நிலையை அடைகிறது. ஆதியாகமம் 1இல் அறிவிக்கப்பட்ட நன்மை சிதைக்கப்பட்டுள்ளது: தேவன் 'மிகவும் நல்லது' என்று கண்ட பூமி இப்போது சீர்கெட்டதாகக் காணப்படுகிறது. பின்தொடரும் ஜலப்பிரளயம் ஒருவகையில் படைப்பைக் கலைத்து மீண்டும் படைத்தல்; 1:2இன் தண்ணீர்கள் திரும்ப வருகின்றன. ஆனால் தேவன் உலகத்தைக் கைவிடவில்லை; அவர் ஒரு குடும்பத்தையும் மிருகங்களையும் காத்து, ஒரு உடன்படிக்கையை வாக்களிக்கிறார் — அந்தச் சொல் வேதாகமத்தில் தோன்றுவது இதுவே முதல் முறை.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஜலப்பிரளயம் ஏன் வருகிறது என்று காட்டுவது — தேவனை விசனப்படுத்தும், வன்முறையால் நிறைந்த ஒரு உலகம் — மேலும் நியாயத்தீர்ப்பு ஒருபோதும் தேவனுடைய ஒரே வார்த்தை அல்ல என்று காட்டுவது: அவர் நோவாவைத் தெரிந்துகொண்டு, பேழையைக் கட்டளையிட்டு, உயிரைக் கொண்டுசெல்ல ஒரு உடன்படிக்கையை வாக்களிக்கிறார்.
- 6:1–4 — விசித்திரமும் சுருக்கமுமான ஒரு நிகழ்வில், 'தேவகுமாரர்' மனுஷகுமாரத்திகளிலிருந்து மனைவிகளை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். தேவன் மனித நாட்களை 120 ஆண்டுகளாக வரையறுக்கிறார். இராட்சதர்களும் (நெஃபிலிம்) 'பூர்வத்தில் பேர்பெற்ற பலவான்களும்' குறிப்பிடப்படுகிறார்கள் — ஆனால் அரிதாகவே விளக்கப்படுகிறார்கள்.
- 6:5–8 — மனித அக்கிரமம் எவ்வளவு பெரிதாகிவிட்டது என்று கர்த்தர் பார்த்து, மனுஷனை உண்டாக்கியதற்காக விசனப்படுகிறார். மனிதர்களையும் மிருகங்களையும் அழிக்க அவர் தீர்மானிக்கிறார். ஆனால் நோவாவுக்குக் கர்த்தருடைய கண்களில் கிருபை கிடைத்தது.
- 6:9–12 — ஒரு புதிய 'வம்ச வரலாறு' பகுதி தொடங்குகிறது: நோவா தன் தலைமுறையில் நீதிமானும் உத்தமனுமாயிருந்து, ஏனோக்கைப் போலவே தேவனோடு சஞ்சரிக்கிறான். இதற்கிடையில் பூமி சீர்கெட்டு, கொடுமையால் நிறைந்திருக்கிறது.
- 6:13–22 — முடிவு வருகிறது என்று தேவன் நோவாவிடம் சொல்லி, துல்லியமான அறிவுறுத்தல்களைத் தருகிறார்: கீல் பூசப்பட்ட கொப்பேர் மரப் பேழை, 300 × 50 × 30 முழம், மூன்று தட்டுகள், ஒரு கதவு, கூரையில் ஒரு திறப்பு. தேவன் ஒரு உடன்படிக்கையை வாக்களிக்கிறார்; நோவா ஒவ்வொரு உயிரினத்திலும் ஒரு ஜோடியையும் உணவையும் கொண்டுவர வேண்டும். தேவன் கட்டளையிட்டபடியெல்லாம் நோவா செய்கிறான்.
- தூதர்கள்: மனிதர்களுடனான ஒரு எல்லையைக் கடக்கும் பரலோக ஜீவிகள் — சான்றுகளுடன் அறியப்பட்ட மிகப் பழைய யூத வாசிப்பு (1 ஏனோக்கு போன்றவற்றில் உள்ளது); சில ஆரம்பகாலக் கிறிஸ்தவ எழுத்தாளர்களும் இதைக் கொண்டிருந்தனர்.
- சேத்தின் வம்சம்: சேத்தின் குடும்பத்திலிருந்து வந்த தேவபக்தியுள்ள ஆண்கள் காயீனின் வம்சப் பெண்களை மணப்பது — அகஸ்டின் முதல் பிரபலமான கருத்து.
- பழங்கால ஆட்சியாளர்கள்: தெய்வீக அந்தஸ்தைக் கோரி, தாங்கள் விரும்பிய பெண்களையெல்லாம் எடுத்துக்கொண்ட ராஜாக்கள் அல்லது வல்லமையுள்ள மனிதர்கள்.
முக்கிய வசனம்: ஆதியாகமம் 6:8 · அதனால் என்ன: தேவன் வன்முறையைப் பற்றி அக்கறையற்றவர் என்று நாம் கற்பனை செய்ய இந்த அதிகாரம் விடுவதில்லை; அவர் அதைக் குறித்து விசனப்படுவதாக அது சித்தரிக்கிறது. சீர்கெட்ட ஒரு காலத்தில் ஒருவர் வேறுவிதமாக வாழ்வதையும் அது காட்டுகிறது — வெறுமனே தேவனோடு சஞ்சரித்து, அவர் கேட்டதை அபத்தமாகத் தோன்றியபோதும் செய்வதன் மூலம். இந்த அதிகாரத்தில் உண்மைத்தன்மை ஒரு பிரசங்கம் போல அல்ல, தச்சு வேலை போலத் தோன்றுகிறது.