வேறொரு நகரத்திலுள்ள விடுதிக்குப் பிள்ளையை அனுப்பிய எவருக்கும், முதல் தொலைபேசி அழைப்புக்காகக் காத்திருக்கும் அந்தத் தனி வலி தெரியும். ஒவ்வொரு கவலையையும் மனதில் அசைபோடுகிறீர்கள். பழகிவிட்டானா? மற்றவர்கள் அவனிடம் அன்பாக இருக்கிறார்களா? சோர்ந்துபோய்விட்டானா? பின்பு அழைப்பு வருகிறது, குரல் உற்சாகமாக இருக்கிறது, மீண்டும் நிம்மதியாக மூச்சுவிட முடிகிறது. 1 தெசலோனிக்கேயர் 3 காகிதத்தில் எழுதப்பட்ட அந்தத் தொலைபேசி அழைப்பு. சில வாரங்களுக்குப் பின் பவுல் தெசலோனிக்கேயிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டார்; புத்தம் புதிய விசுவாசிகள் அண்டை வீட்டாரின் பகைமையை எதிர்கொள்ள விடப்பட்டார்கள். அவரால் திரும்பிப் போக முடியவில்லை; ஆகவே தீமோத்தேயுவை அனுப்பினார். அவர்கள் இன்னும் உறுதியாக நிற்கிறார்கள் என்ற செய்தியுடன் தீமோத்தேயு திரும்பியபோது பவுல் எழுதியதே இந்த அதிகாரம்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — எருசலேமிலிருந்து ரோம உலகத்திற்குள் பரவும் சபை. அப்போஸ்தலர் 17–18 கதையை வெளியிலிருந்து சொல்கிறது: தெசலோனிக்கேயிலிருந்து துரத்தப்பட்ட பவுல், அத்தேனேயில் தனிமையில், பின்பு கொரிந்துவில் நிலைகொள்கிறார். இந்த அதிகாரம் அதே வாரங்களை உள்ளிருந்து சொல்கிறது — அந்தப் பயணத்தை மேற்கொண்டவருக்கு அது எப்படி இருந்தது என்று. தீமோத்தேயுவும் சீலாவும் மக்கெதோனியாவிலிருந்து வந்த, அப்போஸ்தலர் 18:5 விவரிக்கும் அதே தருணம் இது — பவுலின் சொந்த நிருபத்தின் வழியாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஊழியத்தின் பின்னாலுள்ள மேய்ப்பரின் இருதயத்தைக் காட்டுவது: ஒரு இளம் சபைக்காகப் பவுல் கொண்ட அச்சம், நல்ல செய்தியால் அவருக்குக் கிடைத்த நிம்மதி, கிறிஸ்து வரும்வரை அவர்களுடைய அன்பு தொடர்ந்து வளர வேண்டும் என்ற அவருடைய ஜெபம்.
- 3:1–5 — இனியும் பொறுக்க முடியாதபோது தாம் அத்தேனேயில் தனியாகத் தங்கி, அவர்களைத் திடப்படுத்தத் தீமோத்தேயுவைத் திரும்ப அனுப்பியதாகப் பவுல் விளக்குகிறார். உபத்திரவம் வரும் என்று அவர் அவர்களை எச்சரித்திருந்தார்; அது அவர்களுடைய விசுவாசத்தை உடைத்திருக்குமோ என்று அஞ்சினார்.
- 3:6–10 — அவர்களுடைய விசுவாசம், அன்பு, பவுலைப் பற்றிய அவர்களுடைய அன்பான நினைவுகள் பற்றிய நல்ல செய்தியுடன் தீமோத்தேயு இப்போதுதான் திரும்பியிருக்கிறார். தம் சொந்தக் கஷ்டங்களின் நடுவே, தாம் மீண்டும் உயிர்பெற்றதுபோல உணர்வதாகப் பவுல் சொல்கிறார்; அவர்களைக் காண இரவும் பகலும் ஜெபிக்கிறார்.
- 3:11–13 — அதிகாரம் ஜெபத்துடன் முடிகிறது: தேவன் அவர்களிடம் திரும்பிச் செல்லும் வழியைத் திறக்க வேண்டும், ஒருவர்மேல் ஒருவரும் எல்லோர்மேலும் அவர்களுடைய அன்பு பெருகிவழியச் செய்ய வேண்டும், இயேசு தம்முடைய எல்லாப் பரிசுத்தவான்களோடும் வரும்வரை அவர்களைக் குற்றமற்றவர்களாகக் காக்க வேண்டும்.
முக்கிய வசனம்: 1 தெசலோனிக்கேயர் 3:12 · அதனால் என்ன: விசுவாசம் பெரும்பாலும் தனிப்பட்டதாகவும் தன்னிறைவானதாகவும் விவரிக்கப்படுகிறது; ஆனால் இங்கே அது எளிதில் உடையக்கூடியதாகவும் பகிரப்பட்டதாகவும் தோன்றுகிறது. பவுல் தம் கவலையை மறைப்பதில்லை; விசுவாசிகளின் உறுதியே அவருக்குப் புத்துயிர் அளிக்கிறது. சபைகளும் குடும்பங்களும் நட்புகளும் இன்றும் இப்படித்தான் இயங்குகின்றன: ஒருவருடைய விடாமுயற்சி இன்னொருவருக்கு உற்சாகமாகிறது. அவர் ஏறெடுக்கும் ஜெபம் சௌகரியத்திற்காகவோ வெற்றிக்காகவோ அல்ல, தொடர்ந்து வளரும் அன்புக்காக.