தத்தெடுக்கப்பட்ட பிள்ளைகள் சில சமயம், அது தங்களுக்கு உண்மையானதாக ஆன நாளைப் பற்றிப் பேசுவார்கள் — ஆவணங்களில் கையெழுத்திட்ட நாளை அல்ல, ஒரு பெற்றோரின் சிரிப்பையோ, சமையலையோ, அந்நியரிடம் பேசும் விதத்தையோ தாங்கள் பெற்றுக்கொண்டிருப்பதைக் கவனித்த நாளை. குடும்பச் சாயல் உள்ளிருந்து வளர்கிறது. 1 யோவான் 3 ஒரு புதிய குடும்ப அடையாளத்தைக் குறித்த வியப்போடு தொடங்குகிறது: நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகள் என்று அழைக்கப்படுவதற்குப் பிதா நமக்கு எப்படிப்பட்ட அன்பைக் கொடுத்திருக்கிறார் என்று பாருங்கள். பின்பு அது அந்தக் குடும்பச் சாயலை இறுதிவரை பின்தொடர்கிறது. தேவனுடைய பிள்ளைகள் தங்கள் பிதாவைப் போலிருப்பார்கள் — இன்னும் பூரணமாக அல்ல, ஆனால் உண்மையாகவே — மிகத் தெளிவான சாயல், ஒரு சகோதரனோ சகோதரியோ குறைவில் இருக்கும்போது தன் கையைத் திறக்கும் அன்பே.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இந்த அதிகாரம் கதையின் கடைசி இரண்டு பகுதிகளையும் தழுவுகிறது: ஐந்தாம் பகுதியில் ஏற்கெனவே தேவனுடைய பிள்ளைகளாயிருக்கும் சபை; கிறிஸ்து வெளிப்படும்போது 'நாம் அவரைப் போலிருப்போம்' என்ற ஆறாம் பகுதியின் வாக்குத்தத்தம். அது தன் எச்சரிக்கைக்காக ஆதியாகமத்துக்கு — தன் சகோதரனைக் கொன்ற காயீனுக்கு — பின்னோக்கிச் செல்கிறது; தன் முன்மாதிரிக்காகச் சிலுவைக்குச் செல்கிறது, ஏனெனில் கிறிஸ்து நமக்காகத் தம் ஜீவனைக் கொடுத்தார்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: விசுவாசிகளுக்கு, தேவனுடைய பிள்ளைகளாக அவர்களுக்குள்ள நிலையையும், கிறிஸ்துவைப் போலாகும் அவர்களுடைய எதிர்காலத்தையும் உறுதிப்படுத்துவது; இந்த அடையாளம் பாவத்தைவிட்டுத் திரும்புவதிலும், நடைமுறையான, தன்னைக் கொடுக்கும் அன்பிலும் காணப்படுகிறது என்று காட்டுவது.
- 3:1–3 — பிதாவின் அன்பு மிகப் பெரியது; விசுவாசிகள் அவருடைய பிள்ளைகள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள் — அவர்கள் அப்படியே இருக்கிறார்கள். உலகம் அவரை அறியாதது போலவே அவர்களையும் அறியவில்லை. அவர்கள் எப்படியிருப்பார்கள் என்பது இன்னும் வெளிப்படவில்லை; ஆனால் கிறிஸ்து வெளிப்படும்போது அவர்கள் அவரைப் போலிருப்பார்கள்; அந்த நம்பிக்கை அவர்களைச் சுத்தமாக்குகிறது.
- 3:4–10 — பாவம் அக்கிரமமே; பாவங்களை நீக்கும்படி கிறிஸ்து வெளிப்பட்டார். தேவனால் பிறந்தவர்கள் பாவத்தை ஒரு நிலையான வாழ்க்கைமுறையாகத் தொடர்ந்து செய்வதில்லை; பிசாசின் பிள்ளைகளும் தேவனுடைய பிள்ளைகளும், அவர்கள் நீதியைச் செய்கிறார்களா, தங்கள் சகோதர சகோதரிகளிடம் அன்புகூருகிறார்களா என்பதால் அடையாளம் காணப்படுகிறார்கள்.
- 3:11–18 — ஆதிமுதல் வந்த செய்தி, ஒருவரிலொருவர் அன்புகூர வேண்டும் என்பதே — தன் சகோதரனைக் கொலைசெய்த காயீனைப் போல அல்ல. பகைக்கிற எவனும் கொலைபாதகனைப் போன்றவன். கிறிஸ்து தம் ஜீவனைக் கொடுத்ததில் அன்பு வெளிப்பட்டது; எனவே விசுவாசிகளும் ஒருவருக்காக ஒருவர் தங்கள் ஜீவனைக் கொடுக்கக் கடனாளிகளாயிருக்கிறார்கள்; குறைவிலிருக்கும் ஒருவரைக் கண்டும் உங்கள் இருதயத்தை அடைத்துக்கொண்டால், தேவனுடைய அன்பு உங்களில் எப்படி நிலைத்திருக்கும்? வெறும் வார்த்தைகளால் அல்ல, கிரியையினாலும் சத்தியத்தினாலும் அன்புகூருங்கள்.
- 3:19–24 — நம்முடைய இருதயம் நம்மைக் குற்றவாளிகளென்று தீர்க்கும்போதும், தேவன் நம்முடைய இருதயத்தைவிடப் பெரியவர், எல்லாவற்றையும் அறிந்திருக்கிறார். அவருடைய குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தை விசுவாசித்து, ஒருவரிலொருவர் அன்புகூர வேண்டும் என்பதே அவருடைய கட்டளை; அதைக் கைக்கொள்கிறவர்கள் அவருக்குள் நிலைத்திருக்கிறார்கள்; அவர் கொடுக்கும் ஆவியானவர் அவர்களுக்கு உறுதியளிக்கிறார்.
முக்கிய வசனம்: 1 யோவான் 3:1 · அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரத்திலுள்ள இரண்டு காரியங்கள் சாதாரண வாழ்க்கைகளிடம் பேசுகின்றன. ஒன்று, கலக்கமுள்ள மனச்சாட்சிகளுக்கு 20ஆம் வசனம் தரும் ஆறுதல்: நம்மை நாமே குற்றம்சாட்டுவதைவிட தேவன் பெரியவர். மற்றொன்று, அன்பைப் பற்றிய அதன் கடினமான சோதனை: உணர்வுகளோ பேச்சுகளோ அல்ல, குறைவிலிருக்கும் ஒருவருக்கு நம் கைகளைத் திறக்கிறோமா என்பதே. இரண்டையும் மேற்கோள் காட்டுவது எளிது; வாழ்ந்துகாட்டுவது கடினம்.