दिवसाची मुले

भारतातील एखाद्या गृहनिर्माण वसाहतीतील पहारेकऱ्यांना माहीत नसते की कोणत्या रात्री चोर फाटक उघडण्याचा प्रयत्न करील. म्हणूनच ते झोपून आशा करत बसण्याऐवजी हातात टॉर्च घेऊन रोज रात्री गल्ल्यांतून फेरी मारतात. तारीख माहीत नाही म्हणून कोणी त्यांना मूर्ख म्हणत नाही; ती माहीत असती तर त्यांचे कामच निरर्थक ठरले असते. थेस्सलनीकाकरांस पहिले पत्र 5 मध्ये पौल हेच चित्र वापरतो. प्रभू केव्हा येईल हे थेस्सलनीकाकरांना जाणून घ्यायचे होते. पौलाचे उत्तर असे की महत्त्वाची एकमेव गोष्ट त्यांना आधीच माहीत आहे: ते अनपेक्षितपणे घडेल. म्हणून प्रश्न 'केव्हा' हा नाही, तर आता कसे जगायचे हा आहे — जागृत, स्वच्छ मनाने, आणि एकमेकांची काळजी घेत.

कथेत हे कुठे आहे: पाचवा अंक — ख्रिस्ताचे पुनरुत्थान आणि त्यांचे पुनरागमन यांच्यामधल्या 'आधीच, पण अजून नाही' अशा काळात जगणारी मंडळी. अध्याय 4 मध्ये शोकग्रस्तांचे सांत्वन केल्यानंतर पौल आता जिवंतांना उद्देशून बोलतो: ख्रिस्ताच्या येण्याची आशा आचरणाला आकार देण्यासाठी आहे, तर्कवितर्कांना खतपाणी घालण्यासाठी नाही. पत्राचा शेवट त्याच्या सुरुवातीसारखाच होतो — दबावाखालील एका लहान मंडळीची उभारणी होत आहे — प्रेषितांची कृत्ये यांच्या संपूर्ण कथेत पौलाच्या पत्रांचा हाच नमुना दिसतो.

हा अध्याय काय करतो: भविष्यातील आशेचे वर्तमानातील विश्वासूपणात रूपांतर करणे: तारखा ठरवणे नव्हे, तर जागृत, संयमी जीवन, पुढाऱ्यांविषयी आदर, दुर्बलांची काळजी, आणि सतत प्रार्थना व आभारप्रदर्शन.

• 5:1–3 — पौल म्हणतो की काळ आणि वेळा यांविषयी त्यांना कोणत्याही शिकवणीची गरज नाही: प्रभूचा दिवस रात्री येणाऱ्या चोरासारखा येईल. लोक 'शांती आणि सुरक्षितता' म्हणत असतील तेव्हा प्रसूतिवेदनांप्रमाणे अचानक नाश येईल.
• 5:4–11 — पण ते प्रकाशाची आणि दिवसाची मुले आहेत, अंधाराची नाहीत. म्हणून त्यांनी जागृत आणि सावध राहावे, विश्वास आणि प्रीती यांचे उरस्त्राण आणि तारणाच्या आशेचे शिरस्त्राण धारण करावे, आणि एकमेकांना उत्तेजन देत राहावे.
• 5:12–22 — आज्ञांची एक वेगवान मालिका: जे पुढारीपण करतात आणि तुमची काळजी घेतात त्यांचा आदर करा, शांतीने राहा, आळशांना ताकीद द्या, खचलेल्यांना धीर द्या, दुर्बलांना साहाय्य करा, वाइटाबद्दल वाईट कधीही करू नका, सर्वदा आनंद करा, निरंतर प्रार्थना करा, आभार माना, आत्म्याला विझवू नका किंवा संदेशांना तुच्छ मानू नका, पण सर्व गोष्टींची पारख करा आणि जे चांगले आहे ते धरून ठेवा.
• 5:23–28 — पौल प्रार्थना करतो की देवाने त्यांना पूर्णपणे पवित्र करावे — आत्मा, जीव आणि शरीर. तो त्यांच्या प्रार्थनांची विनंती करतो, पवित्र चुंबनाने एकमेकांना नमस्कार करण्यास सांगतो, आणि हे पत्र सर्वांना मोठ्याने वाचून दाखवावे असा आग्रह धरतो.

मुख्य वचन: थेस्सलनीकाकरांस पहिले पत्र 5:16–18  ·  मग काय: जगाच्या अंताची भाकिते दोन हजार वर्षे येत-जात राहिली आहेत, आणि अनेकदा मागे निराश लोक सोडून गेली आहेत. पौल हा खेळ खेळायला सरळ नकार देतो. त्याऐवजी तो जे मागतो ते साधे आणि तरीही कठीण आहे: अवघड लोकांशी सहनशीलता, सूड घेण्यास नकार, प्रत्येक परिस्थितीत कृतज्ञता. सर्व गोष्टींची पारख करण्याची सूचनाही जपून ठेवण्यासारखी आहे — देवाच्या वाणीविषयी मोकळेपणा, आणि त्याबरोबर प्रामाणिक विवेक.