உங்களைச் சுற்றியிருக்கும் யாராலும் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒருவிதத் துக்கம் உண்டு. 'ஆனால் நீங்கள் வென்றுவிட்டீர்களே' என்றோ, 'அவன் உங்களைப் புண்படுத்தினானே' என்றோ மக்கள் சொல்லுகிறார்கள்; அது உதவுவதில்லை; ஏனெனில் நீங்கள் இழந்தவன் இன்னும் உங்கள் பிள்ளைதான். இதுவரை எழுதப்பட்டவற்றில் மிகவும் புகழ்பெற்ற துக்கக் கதறல்களில் ஒன்றோடு 2 சாமுவேல் 18 முடிகிறது. தன் சிங்காசனத்தைத் திருடி, தான் சாக வேண்டும் என்று விரும்பிய ஒரு மகனையுடைய ராஜாவிடமிருந்து அது வருகிறது. அவன் சேனை இப்போதுதான் வெற்றிபெற்றிருக்கிறது; அவன் ராஜ்யம் பாதுகாப்பாக இருக்கிறது. ஆனால் நகர வாசலுக்கு மேலுள்ள அறையில், தாவீது தன் மகனின் பெயரைச் சொல்லுவதை நிறுத்த முடியவில்லை.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், தேவன் தாவீதுக்கு நிலையான ஒரு வீட்டை வாக்களித்திருக்கிறார் (2 சாமுவேல் 7). ஆனாலும் தாவீதின் சொந்தப் பாவங்கள் அந்த வீட்டுக்குள் வன்முறையைக் கட்டவிழ்த்திருக்கின்றன; இங்கே அது ஒரு மகனைப் பலிகொள்கிறது. வேதாகமம் ஒருபோதும் கைவிடாத இரண்டு காரியங்களை இந்த அதிகாரம் சேர்த்துப் பிடித்துக்கொள்கிறது: தாவீதின் வம்சத்துக்குத் தேவன் கொடுத்த வாக்குத்தத்தம் நிலைநிற்கிறது; தாவீதின் தோல்விகளின் விலை இன்னும் அவன் நேசிக்கும் மக்கள்மேலேயே விழுகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: அப்சலோமின் கலகத்தை முடித்து, அதே நேரம் அதன் விலையை அம்பலப்படுத்துவது. தாவீதின் வெளிப்படையான விருப்பத்துக்கு மாறாக, யோவாபின் கடினமான நடைமுறைவாதத்தால் சிங்காசனம் காப்பாற்றப்படுகிறது; ராஜாவின் வெற்றி ஒரு தகப்பனின் தோல்வியாகிறது.
- 18:1–5 — தாவீது தன் படைகளை யோவாப், அபிசாய், கித்தியனாகிய ஈத்தாய் ஆகியோரின் கீழ்ப் பிரிக்கிறான். அவன் தங்களில் பதினாயிரம் பேருக்குச் சமம் என்பதால், அவன் பின்தங்க வேண்டும் என்று அவன் ஆட்கள் வற்புறுத்துகிறார்கள். அவர்கள் புறப்படும்போது, தன்னிமித்தம் இளைஞனாகிய அப்சலோமை மென்மையாக நடத்தும்படி அவன் படைத்தலைவர்களைக் கேட்பதை முழுச் சேனையும் கேட்கிறது.
- 18:6–8 — எப்பிராயீமின் காட்டில் யுத்தம் நடக்கிறது. அப்சலோமின் படைகள் இருபதாயிரம் பேர் மரித்து முறியடிக்கப்படுகின்றன; அடர்ந்த காடே பட்டயத்தைவிட அதிக உயிர்களைப் பலிகொண்டது என்று கதைசொல்லி குறிப்பிடுகிறார்.
- 18:9–18 — ஒரு பெரிய கர்வாலி மரத்தின் கீழ் சவாரி செய்யும்போது, அப்சலோமின் தலை அதன் கிளைகளில் சிக்கிக்கொள்கிறது; அவன் கோவேறுகழுதை தொடர்ந்து ஓடுகிறது. ராஜாவின் கட்டளையை நினைவுகூர்ந்து ஒரு போர்வீரன் அவனைத் தொட மறுக்கிறான்; யோவாப் தயங்குவதில்லை; அப்சலோம் மரிக்கிறான். அவன் ஒரு குழியில் எறியப்பட்டு, கற்குவியலின் கீழ் மூடப்படுகிறான் — தன் பெயரைத் தாங்க மகன் இல்லாததால் அவன் தனக்கென்று எழுப்பிய தூணுக்கு ஒரு சோகமான முரண்.
- 18:19–33 — இரண்டு ஓட்டக்காரர்கள் மக்னாயீமுக்கு ஓடுகிறார்கள். அகிமாஸ் முதலில் வந்து வெற்றியைப் பற்றி மட்டுமே பேசுகிறான்; கூஷி பின்னால் வந்து அப்சலோமைப் பற்றிய உண்மையைச் சொல்லுகிறான். தன் மகனுக்குப் பதிலாகத் தான் மரித்திருக்கக்கூடாதா என்று விரும்பி, தாவீது அழுதுகொண்டே வாசலுக்கு மேலுள்ள அறைக்கு ஏறுகிறான்.
முக்கிய வசனம்: 2 சாமுவேல் 18:33 · அதனால் என்ன: வேதாகமம் தாவீதின் துக்கத்தைச் சீர்படுத்துவதோ, நிம்மதியை மட்டுமே உணரும்படி அவனிடம் சொல்லுவதோ இல்லை. தன்னைக் காட்டிக்கொடுத்த ஒரு மகனை ஒரு தகப்பன் நேசிக்க அது இடம் கொடுக்கிறது; வெற்றியும் இதய உடைவும் ஒரே நாளில் வர அனுமதிக்கிறது. தங்களைப் புண்படுத்திய ஒரு பெற்றோர், பிள்ளை அல்லது நண்பருக்காகச் சிக்கலான துக்கத்தைச் சுமக்கும் வாசகர்களுக்கு, அப்படிப்பட்ட அன்பு முட்டாள்தனம் அல்ல, கவனிக்கப்படாததும் அல்ல என்று இந்த அதிகாரம் சொல்லுகிறது.